Uncategorized

Pyszna dyplomacja: od Dubaju po Akko, jedzenie jako świetny korektor

Czarny sezam jest często używany w potrawach z Bliskiego Wschodu


Przetlumaczyl Sir Google Translate

Tożsamość żydowska jest niezmiennie związana z jedzeniem, czego dowodzą żydowskie przepisy żywieniowe, tradycje świąteczne i świadomość. Zachowanie tej tożsamości jest dla wielu powodem do dumy, a w naszym zglobalizowanym, nowoczesnym świecie, naród żydowski również zaczął używać żywności jako narzędzia dyplomatycznego.

Szef kuchni Elli Kriel mieszkał w Zjednoczonych Emiratach Arabskich zaledwie dziesięć lat i z konieczności otworzył pierwszą restaurację i koszerną firmę cateringową w Dubaju, będąc jedyną spostrzegawczą rodziną żydowską w okolicy. Kriel i jej mąż służyli jako kotwica społeczności żydowskiej, zakładając minjan i goszcząc coś, co stało się Radą Żydowską w Emiratach, organem parasolowym dla społeczności żydowskich w okolicy.

Pochodzący z rodziny przedsiębiorców działających w branży spożywczej w RPA (jej ojciec był właścicielem piekarni na wschodnim wybrzeżu RPA, niedaleko Durbanu), Kriel zaczął oferować koszerne posiłki okolicznym Żydom i gościom, którzy wymagali koszernych potraw.

Podczas gdy serwuje żydowskie klasyki, takie jak babka, rugelach i zupa z kulkami macy, uznała swój styl jedzenia za „koszeracki” – koszerny z emirackim akcentem, dyplomatyczny ukłon w stronę kraju, w którym mieszka. Kriel zatrudnia arabskich szefów kuchni, aby pomogli jej opracować przepisy z Emiratów w sposób koszerny; na przykład jej chałka wykorzystuje smaki jednego z lokalnych rodzajów chleba, z dodatkiem syropu daktylowego i szafranu oraz czarnego i białego sezamu na wierzchu. Jej rugelach z datą i cynamonem używa pasty daktylowej do nadzienia, a także wody z kwiatu pomarańczy w postaci syropu glazurowanego na wierzchu. Stworzyła również swoją wersję blintów chebab (naleśnik z Emiratów), naleśnik szafranowo-kardamonowy z rondem z Emiratów, dodając twarożek, syrop daktylowy i wodę różaną, i składając je jak bliny.

Kriel zaprzyjaźniła się również z kobietą ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich i często porównują swoje rodzime potrawy, stwierdzając, że balalit jej przyjaciółki , poza przyprawami, jest prawie identyczny z kugelem Kriel Yerushalmi.

„Łamanie chleba buduje relacje. Łatwe jedzenie jest rzeczą bardzo pierwotną ”.

W 2019 roku, kiedy szejk Khalifa bin Zayed Al Nahyan, prezydent Zjednoczonych Emiratów Arabskich, ogłosił ten rok „Rokiem Tolerancji” w stanie Zatoki Perskiej, Kriel obsłużył żydowskich delegatów, którzy przybyli na Międzywyznaniową Światową Konferencję Braterstwa Ludzi, która była w którym uczestniczył nikt inny jak papież Franciszek. W tym samym roku, kiedy „Zjednoczone Emiraty Arabskie zaczęły mówić o różnorodności i integracji oraz religiach mniejszościowych”, oficjalnie rozpoczęła swoją działalność.

Oczywiście okazało się, że jest to jeszcze ważniejsze w kontekście Porozumień Abrahama, które widziały tysiące żydowskich gości przybywających do tego kraju arabskiego. „Otworzył drzwi do wszystkiego, nie tylko dla biznesu i podróży, ale także dla kultury. Jedzenie w tej dziedzinie jest bardzo ważne ”- powiedziała, dodając, że dostęp do koszernego jedzenia jest koniecznością i sposobem na umożliwienie spostrzegawczym Żydom„ podróżowanie tutaj i spędzanie dłuższego czasu na poznawaniu ZEA i regionu ”.

Jako socjolog, który badał wykluczenie religijne i integrację religijną w kontekstach wielokulturowych, Kriel opowiadał, że „jedzenie jest wyrazem własnej tożsamości i kultury, a kiedy podajesz swoje jedzenie innej osobie, wszystko jest przedstawione na tym talerzu – twoja historia, pochodzenie, społeczeństwo status. Naprawdę się ofiarujesz. Prezentowanie jedzenia jest sposobem na udostępnienie drugiej osobie i okazją do wzajemnego poznania się ”.

„Łamanie chleba buduje relacje” – kontynuowała – „ponieważ jedzenie jest bardzo istotną i pierwotną rzeczą; wszyscy tego potrzebujemy, aby przetrwać, więc wspólne uczestnictwo w czymś tak życiodajnym buduje mosty. To coś innego niż zwykłe uścisk dłoni lub siedzenie w pokoju i rozmowa. Jedzenie to fizyczny sposób na wgląd w kultury, a czasem podobieństwa ”.

Restauracja Uri Buri w Akko, której szefem kuchni jest Uri „Buri” Jeremias. Kredyt: Sarit Goffen.

„ Moc gotowania ”

Po drugiej stronie oceanu szef kuchni Uri „Buri” Jeremias prowadzi swoją restaurację serwującą owoce morza Uri Buri na Starym Mieście w Akko od prawie trzech dekad i ma obowiązkową strukturę kadrową w swojej restauracji i pobliskim hotelu Efendi, gdzie zatrudnia mieszankę Żydzi i muzułmanie (a często także chrześcijanie) przez cały czas. Wyjaśnił, że w jego restauracji nie ma hierarchii między pracownikami; wszyscy pracowali w kuchni.

Jeremias współpracuje prawie wyłącznie z arabskimi sprzedawcami w lokalnym Akko shuk, starając się kontynuować dziedzictwo pokojowego współistnienia śródziemnomorskiego miasta nadmorskiego. Jego długoletni sous szef kuchni, Ali, jest arabsko-muzułmańskim urodzonym w Akko, który do czasu, gdy Jeremias przyprowadził go, by towarzyszył mu podczas Festiwalu Wina i Żywności South Beach w Miami 2016 Food Network & Cooking Channel, nigdy nie opuścił Izraela.

„Otwieram kuchnię na wiele wpływów, tak jak moje życie. ”

„Jestem oddany znalezieniu najlepszego sposobu na wspólne życie” – powiedział szef kuchni JNS, co jego zdaniem można osiągnąć poprzez wzajemny szacunek. Jeremias nauczył się gotować jako dziecko, piecząc, gotując i dusząc w różnych krajach, w tym w Indiach, podróżując furgonetką i uczył się „potęgi gotowania”.

Podobnie jak Kriel, Jeremias utrzymywał, „ludzie wąchają [dobre jedzenie] i chcą się przyłączyć. To jest jak magnes; to niewiarygodna otwartość [hodowlana]. … Otwieram kuchnię na wiele wpływów, tak jak moje życie. Lubię być otwarty ”.

Jego styl kulinarny jest lokalny i prosty, tworząc zbilansowane posiłki często zawierające mniej niż 10 składników. Jego restauracja i hotel oferują wyłącznie wina izraelskie, pozyskiwane od lokalnych winiarzy. „Nie trzeba daleko szukać, żeby znaleźć egzotyczne rzeczy” – podkreślił.

Dyplomatyczne tendencje szefa kuchni między Żydami a muzułmanami zapoczątkowały jego rodzina, która adoptowała arabską dziewczynę, gdy Jeremias miał 3 lata w 1947 roku, co przez większość uznawane było za bardzo niezwykłe. Została pierwszą arabską pielęgniarką w Nahariya, na północ od Akko na wybrzeżu Morza Śródziemnego, gdzie dorastali. Sam Jeremias zaadoptował także dwóch arabskich Izraelczyków z nieuprzywilejowanych środowisk i wychował ich wraz ze swoimi żydowskimi biologicznymi dziećmi.

Spacerując po targu kulinarno-przyprawowym, witają go mieszkańcy z różnych środowisk i ze wszystkich środowisk. Rzeczywiście, Akko to starożytne miasto, które było zamieszkane przez każde z głównych imperiów cywilizacji, a mimo to zachowało swoją istotę jako miasto, w którym religia i społeczeństwo obywatelskie idą w parze. W przeciwieństwie do z góry przyjętych wyobrażeń o Izraelu i jego traktowaniu Arabów, Akko, podobnie jak Dubaj, służy jako latarnia morska dyplomacji kulinarnej dla koegzystencji na Bliskim Wschodzie.


Pyszna dyplomacja: od Dubaju po Akko, jedzenie jako świetny korektor

Kategorie: Uncategorized

Leave a Reply

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.