–Wiersze, piosenki i opowiadania zbieram od czasów szkolnych. Wyszperane z najbardziej zapomnianych zakamarków opuszczonych strychów oraz zakurzonych bibliotecznych półek, znalezione przypadkowo w starych czasopismach i książkach… Wpisywane mozolnie do zeszytów aż do 1996 roku, kiedy to postanowiłem „wrzucić” je do Internetu. Tak powstała strona „Listów z krainy snów…” (www.wiersze.co). Niech ponownie ożyją i będą źródłem nadziei i siły dla innych

Pożegnanie

Wymowne zdjęcie. Ta trójka będzie muzykować już w innym wymiarze…

Piosenka

Życie to krótki sen – Stanisław Soyka

Kiedy myślę o moich latach, które odeszły
I nie wrócą nigdy już
I o ludziach, którzy na drugą stronę przeszli
A nadal są tuż, tuż

I tak wiele się stało
I nie stało się nic
Milion twarzy i zdarzeń
I to wszystko zaledwie szkic

Życie to krótki sen

Kiedy patrzę na moje dzieci, które niebawem
Pójdą sobie w świat
Toż to całkiem niedawno było, kiedy ledwie chodził
Jeden z drugim skrzat

Matki mojej siwizna
Jak dobrze, że jeszcze tu jest
Ojciec mój i ojczyzna
I gest, i szelest, i cisza

Życie to krótki sen

Tej nuty sentymentalnej
Ja się nie wstydzę
I co jest, piękne na wieki
Ja to wiem i ja to widzę

Póki wiosna przychodzi, odchodzi i wraca
To wystarczy mi
Póki każdy wysiłek w miłość się obraca
Sen na jawie mi się śni

Nasze myśli podniebne
Niech szybują wśród chwil
Słowa już niepotrzebne
tylko gest, cisza i ty

Życie to krótki sen

Film

„Ścieżki życia” („The Salt Path”, 2024) to inspirowana prawdziwymi wydarzeniami poruszająca i pełna nadziei opowieść o dojrzałej miłości, która okazuje się silniejsza niż życiowe kryzysy. Film, który zdobył serca widzów w całej Europie, zachwyca szczerością oraz prostotą, z jaką mówi o sprawach najważniejszych. To historia, która podnosi na duchu i przypomina, że nawet po największej burzy można odnaleźć spokój – jeśli idzie się razem.

Raynor (Gillian Anderson) i Moth (Jason Isaacs), małżeństwo z wieloletnim stażem, w jednej chwili tracą niemal wszystko – dom, bezpieczeństwo, dotychczasowe życie. Zamiast się poddać, robią coś, co dla wielu byłoby szaleństwem: wyruszają w pieszą wędrówkę – ponad tysiąc kilometrów wzdłuż dzikiego, angielskiego wybrzeża. Z pustym kontem bankowym, namiotem i garścią najpotrzebniejszych rzeczy idą przed siebie, krok za krokiem, szukając ukojenia w wietrze, ciszy i otaczającej ich przyrodzie. Wkrótce odkryją, że mimo przeszkód, które los rzucił im pod nogi, wciąż mają najważniejsze – siebie nawzajem. Ta niezwykła podróż stanie się dla nich drogą ku wolności, miłości i nowemu początkowi.

Gillian Anderson („Z archiwum X”, „Sex Education”, „The Crown”) i Jason Isaacs („Biały Lotos”, „Harry Potter”) z ogromną wrażliwością wcielają się w ludzi na życiowym zakręcie. Film wyreżyserowała Marianne Elliott – jedna z najwybitniejszych brytyjskich twórczyń teatralnych, a za scenariusz odpowiada Rebecca Lenkiewicz, współscenarzystka „Idy” Pawła Pawlikowskiego. Ale „Ścieżki życia” to nie tylko emocjonalna historia, która inspiruje i zostaje w pamięci na długo. To również prawdziwa uczta dla oka, pełna zapierających dech w piersi widoków dzikich klifów, plaż i zielonych wzgórz. Po seansie sami zapragniecie ruszyć w drogę, choćby na chwilę zostawić codzienność za sobą i poczuć na twarzy morską bryzę.

Cudze chwalicie, swego nie znacie…

Polska w gronie najczęściej odwiedzanych krajów świata

Polska znalazła się na 19. miejscu na świecie pod względem liczby turystów. Odwiedza nas rocznie ponad 22 mln osób, a to naprawdę imponujący wynik, jeśli spojrzymy na kontekst. Nie mamy całorocznej śródziemnomorskiej pogody, palm ani luksusowych kurortów znanych z Hiszpanii, Włoch czy Turcji. A jednak przyciągamy miliony. 

Dlaczego? Bo oferujemy coś innego – bezpieczeństwo, autentyczność, historię pomieszaną z naturą, niepowtarzalne miasta i regiony, od Krakowa po Mazury, od Gdańska po Tatry. Coraz częściej jesteśmy dostrzegani jako kraj z duszą – w samym sercu Europy, gdzie można poczuć prawdziwość zamiast masowej turystyki.

I to wszystko pomimo faktu, że jesteśmy postrzegani jako kraj „frontowy” przy Ukrainie i położeni nieco z dala od głównych osi turystycznych, które od dekad kształtują ruch turystyczny wokół Francji, Hiszpanii czy Włoch.

A jednak – 22 miliony ludzi rocznie wybiera Polskę. To ogromny kapitał. Bo turystyka to nie tylko wizerunek i promocja kraju, ale też bardzo wymierne korzyści gospodarcze. Szacuje się, że generuje ona w Polsce około 4–5% PKB, dając miejsca pracy setkom tysięcy ludzi – od hotelarzy i restauratorów, po przewodników, taksówkarzy i rzemieślników. Rocznie to nawet 100 mld zł w gospodarce. Źródło: Tomasz Misiak, LinkedIn.

Zdjęcie

Tymczasem gdzieś w Polsce… Mural obok Pasażu Róży w Łodzi.

Na zakończenie

„Jesteśmy przebodźcowani, my ludzie z krajów tzw. zachodnich. Wmówiono nam, że trzeba czerpać z życia, ile się da. Ciągła pogoń nie wiadomo za czym. Ponadto ta materialna zachłanność. Mieć, mieć i mieć powoduje, że nie ma czasu na BYĆ.” 

Autor nieznany

* * * 

Miłej, ciepłej nocy, otulonej dobrymi snami.

Jarosław Kosiaty

Listy z krainy snówwww.wiersze.co

Wszystkie wpisy Jarka TUTAJ