Eliza Segiet – absolwentka studiów magisterskich Wydziału Filozofii, autorka siedmiu tomów wierszy, monodramu, farsy i mikropowieści. Jej teksty można znaleźć w licznych antologiach, zarówno w Polsce, jak i na świecie. Członek Stowarzyszenia Autorów Polskich oraz World Nations Writers Union.Laureatka Międzynarodowej Publikacji Roku (2017 r., 2018 r.) w Spillwords Press (USA) oraz Nagrody Literackiej Złota Róża im. Jarosława Zielińskiego (za tom Magnetyczni) w 2018 r. Dwukrotnie jej wiersze (2018 r., 2019 r.) zostały wybrane jako jedne ze 100 najlepszych wierszy roku  w International Poetry Press Publications (Kanada).

Krew życia 

Kiedy posmakujesz łąk w kolorze malachitu - 
nieprzerwanie płynącej rzeki.
Już wiesz 
- kraina szczęśliwości
nie jest imaginacją.  

Wystarczy dotknąć bram natury,
by zrozumieć, 
że świat jest niejednolity, 
a jego piękno tkwi w przyrodzie.
Na wyciągnięcie dłoni 
- tygiel różnorodności.

Zapachy pól wabią owady, 
podmokłe tereny 
zachęcają czerwonodziobe
do spędzenia czasu w miejscu, 
które pokochali poeci.  

Wyrwani z biegu rzeczywistości
sycimy się chwilą.    
To nie jest złudzenie 
- jesteśmy częścią magii.

W dolinie przepływającej ciszy  
jest spokój
- krew życia. 

Bariera

Łatwy do przejścia korytarz
dzielił ich żywe pożądania
- ona zawstydzona
- on nieśmiały.

Te dwa 
– nie do pokonania –
metry
- bariera szacunku
- wątpliwości.

Mur spojony 
sercem i rozumem,

zbyt wysoki, 
by wykłuć odrobinę rozkoszy.

Nad ranem wyszeptali,
że kiedyś, że razem…

że może… 

to niespełnienie 
było po to, by uśmiercić mit? 

Wszystkie wpisy Elizy TUTAJ