Eliza Segiet – absolwentka studiów magisterskich Wydziału Filozofii, autorka siedmiu tomów wierszy, monodramu, farsy i mikropowieści. Jej teksty można znaleźć w licznych antologiach, zarówno w Polsce, jak i na świecie. Członek Stowarzyszenia Autorów Polskich oraz World Nations Writers Union.Laureatka Międzynarodowej Publikacji Roku (2017 r., 2018 r.) w Spillwords Press (USA) oraz Nagrody Literackiej Złota Róża im. Jarosława Zielińskiego (za tom Magnetyczni) w 2018 r. Dwukrotnie jej wiersze (2018 r., 2019 r.) zostały wybrane jako jedne ze 100 najlepszych wierszy roku w International Poetry Press Publications (Kanada).

Dzis kontynuujemy wiersze z tomiku KREW ZYCIA

Wiecej o ksiazce TUTAJ

Gen pożądania 

Na weekendowej mapie,
zaznaczają 
kolejny niepożądany punkt 
– bo zaśmiecony. 
Szukają spokoju
tam, gdzie nie powinni.
Znowu zakłócą harmonię 
skrzydlatym,
pływającym czy pełzającym, 
które nie spodziewają się cierni, 
zastawianych przez kogoś, 
komu jest przypisywana 
umiejętność odróżniania
piękna od brzydoty, 
komuś zatrutemu genem pożądania. 
 – Wszystko dla mnie. 
Moja ziemia, 
moja woda, 
moje powietrze, 
moje ja!

Przecież warto zostawić 
przestrzeń do życia współziemianom,
którzy od wieków 
potrzebują tego samego:
– klarownej wody, 
– powietrza,
– jedzenia.

Nie okaleczajmy przyszłości!

Chaos
 
Okaleczamy miejsca, 
które powinniśmy pielęgnować.
Mało nam niszczenia powietrza, wody,
udało nam się zakotwiczyć na nieboskłonie, 
z kosmicznych śmieci 
stworzyć bezkonny rydwan. 
Krąży po orbicie 
– nie po to, by zachwycać
– lecz, by zagrażać. 
 
Pora zapanować nad chaosem
na Ziemi i w Niebie. 
Tych, którzy tego nie wiedzą 
trzeba wtajemniczyć
i uświadomić, że pora powiedzieć 
− STOP! 

Wszystkie wpisy Elizy TUTAJ