Misiu, po starej znajomości, kazał mi się pochwalić (czego nie lubię) medalem Gloria Artis, więc się chwalę. Podczas 54. Konferencji Muzykologicznej Związku Kompozytorów Polskich „Muzyka, pamięć, historia” na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie 13–15 XI bieżącego roku, towarzszącej obchodom stulecia ZKP, nagrodzono mnie Medalem Brązowym „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” za osiągnięcia naukowe chyba (prawdę mówiąc nie pamiętam formułki bo byłem nieco całą sprawą oszołomiony).

Obsługa fotograficzna nie była najlepsza, więc po powrocie do hotelu zrobiłem sobie selfie (też nie najlepsze, ale medal widać).

Pod drodze wstąpiłem do koleżanki z mojej wsi (Głuszyca), znakomitej pianistki Elli Susmanek, żeby się pochwalić, a Ona na to: ja też już mam, ale srebrny! No i tyle w temacie. Jeśli ktoś chce bardzie szczegółowo wiedzieć za co ta blacha niech zajrzy na stronę internetową: https://polmic.pl/pl/encyklopedia/osobowe/v/vogel-beniamin

PS. W polskiej działalności naukowej używałem imienia z krótkim „i” i tego się w Polsce nadal trzymam aby uniknąć zamieszania. W Szwecji zostałem Benjaminem, aby uniknąć ciągłego wypytywania: dlaczego taka pisownia.   

PS. 2. Mam też Doktorat Honoris Causa z 1977 roku, nadany mi przez śp. Izydora Grzeluka, znakomitego historyka sztuki, autora, kuratora działu mebli Muzeum Narodowego w Warszawie, dekoratora kabaretu STS (mentora w sprawach meblarstwa i przyjaciela).

Z pozdrowieniami, 

B. Vogel