Eliza Segiet – absolwentka studiów magisterskich Wydziału Filozofii, autorka siedmiu tomów wierszy, monodramu, farsy i mikropowieści. Jej teksty można znaleźć w licznych antologiach, zarówno w Polsce, jak i na świecie. Członek Stowarzyszenia Autorów Polskich oraz World Nations Writers Union.Laureatka Międzynarodowej Publikacji Roku (2017 r., 2018 r.) w Spillwords Press (USA) oraz Nagrody Literackiej Złota Róża im. Jarosława Zielińskiego (za tom Magnetyczni) w 2018 r. Dwukrotnie jej wiersze (2018 r., 2019 r.) zostały wybrane jako jedne ze 100 najlepszych wierszy roku w International Poetry Press Publications (Kanada).

Przedmowa / nota od autora – TUTAJ

Życie Bez

W miejscu wiecznego spokoju,
spadają kasztany,
rozpraszają zadumę nad tym, co było,
zagłuszają ciszę.
Nie miała ochoty zbierać,
wiedziała, że nie ma sensu robić ludzików −
one tylko przypomniałyby,
że kiedyś, że razem…

Wtedy był sens i radość tworzenia,
dzisiaj smutek i brak.
To się nie zmieni,
− Życie Bez
nigdy nie będzie już takie samo.

Każde chwile,
dzień i noc są krzykiem.

Wie,
że telefon już nie zadzwoni.

Teraz uczy się świata od nowa,
rozmawia w myślach,
albo szepcze tam,
gdzie kasztany
kończą swoje życie.

Ponad wszystko

Kiedyś było inaczej
− myślała,
że ktoś ją zastąpi.
Teraz wie,
że musi walczyć
o każdy świt.
Nikt już jej nie odciąży.

Przy stole
coraz więcej wolnego miejsca,
− rzeczywistość gęstnieje w umyśle.

Jak będzie później?
Czy zdąży zbudować świat,
w którym wystarczy pamięć,
że zrobiła więcej niż…

Pamięć,
że ponad wszystko kochała.

RECENZJA – TUTAJ

Wszystkie wpisy Elizy TUTAJ