„Druga myśl: inicjatywa USA-Izrael”

*Opcja dyplomatyczna Departamentu Stanu USA ułatwiła transformację Iranu z „amerykańskiego policjanta Zatoki Perskiej” w „największą antyamerykańską jadowitą ośmiornicę na świecie”, rozciągającą swoje zbójeckie ramiona od Zatoki Perskiej przez Afrykę po Amerykę Łacińską i granicę USA-Meksyk, którą postrzega jako miękkie podbrzusze USA.

*Opcja dyplomatyczna – w tym słaba reakcja USA na ciągłe irańskie ataki na amerykańskie instalacje w regionie Zatoki Perskiej – pogłębiła niestabilność Bliskiego Wschodu, zagrażając przetrwaniu każdego proamerykańskiego reżimu arabskiego i wywołując antyamerykański globalny terroryzm islamski. To poważnie osłabia amerykańską postawę odstraszania, przynosząc korzyści Rosji, Chinom i głównie Iranowi, jednocześnie podważając bezpieczeństwo narodowe i wewnętrzne USA.

*Opcja dyplomatyczna zawiesiła większość sankcji gospodarczych – bez zgody Kongresu – zwiększając eksport irańskiej ropy naftowej z 500 000 baryłek dziennie do 2-3 milionów baryłek dziennie, zwiększając dochód narodowy Iranu o około 100 miliardów dolarów, w większości przeznaczonych na wzmocnienie irańskich antyamerykańskich nieuczciwych operacji, coraz częściej w Ameryce Łacińskiej, na podwórku USA.

*Opcja dyplomatyczna konsekwentnie pomijała decydującą siłę imperialistycznej ideologii ajatollahów i ich determinację do eksportowania antyamerykańskiej islamskiej rewolucji szyickiej. W rezultacie Departament Stanu łudził się, że zdumiewająca finansowa i dyplomatyczna korzyść skłoni irańskich ajatollahów do zaakceptowania pokojowego współistnienia z ich proamerykańskimi arabskimi sunnickimi sąsiadami, stania się negocjatorami w dobrej wierze i porzucenia swojej liczącej 1400 lat religijnej, fanatycznej wizji, która jest zapisana w ich konstytucji, programie szkolnym K-12, piątkowych kazaniach meczetowych i oficjalnych mediach.

*Jednakże, zgodnie z oczekiwaniami, megamiliardowa bonanza uzyskana dzięki opcji dyplomatycznej (np. JCPOA z 2015 r. i obecne zawieszenie sankcji gospodarczych) wzmocniła globalną sieć terrorystyczną, rozwijając wizję obalenia wszystkich proamerykańskich reżimów sunnickich i podporządkowania sobie „niewiernego” Zachodu, zwłaszcza „Wielkiego Amerykańskiego Szatana”, przy jednoczesnym skandalicznym uciskaniu i tłumieniu irańskich kobiet oraz mniejszości religijnych i etnicznych.

*Opcja dyplomatyczna Departamentu Stanu została zainicjowana w 1978/1979 r., wbijając nóż w plecy proamerykańskiemu szachowi Iranu i twierdząc, że ajatollah Chomeini był antykomunistyczny, a zatem potencjalnie prozachodni i stabilizujący element geopolityczny, „… zajmując pozycję podobną do Gandhiego… zajęty traktorami, a nie czołgami….”.

*Czy opcja dyplomatyczna porzuciła Doktrynę Monroe?! W 2023 r. irańscy ajatollahowie inwestują miliardy dolarów w podsycanie wojen domowych, terroryzm, handel narkotykami i pranie brudnych pieniędzy na Bliskim Wschodzie, w Afryce, a zwłaszcza w Ameryce Łacińskiej. Współpracują tam – wraz z terrorystami z Hezbollahu – z kartelami narkotykowymi z Meksyku, Kolumbii, Boliwii, Ekwadoru i Brazylii oraz szkolą organizacje terrorystyczne. Współpracują ze wszystkimi antyamerykańskimi rządami (zwłaszcza Wenezueli, Kuby, Nikaragui i Boliwii), testując pociski balistyczne i dostarczając drony bezzałogowe, łodzie szturmowe, pociski przeciwokrętowe i sprzęt do budowy podziemnych tuneli wzdłuż granicy USA z Meksykiem, które przemycają narkotyki i nielegalnych terrorystów z Bliskiego Wschodu do USA.

*Najważniejsze jest to: Oszukaj mnie raz, a się zawstydzę; oszukaj mnie dwa razy, a się zawstydzę! Po 44 latach bycia oszukiwanym przez ajatollahów, krytycznie podważających strategiczną pozycję USA i ich sojuszników, nadszedł czas, aby ponownie ocenić opcję dyplomatyczną i rozważyć inne opcje, takie jak zmiana reżimu i wiarygodne zagrożenie militarne unoszące się nad głową ajatollahów.

Dyplomatyczna opcja wobec Iranu jest samoniszcząca