–Wiersze, piosenki i opowiadania zbieram od czasów szkolnych. Wyszperane z najbardziej zapomnianych zakamarków opuszczonych strychów oraz zakurzonych bibliotecznych półek, znalezione przypadkowo w starych czasopismach i książkach… Wpisywane mozolnie do zeszytów aż do 1996 roku, kiedy to postanowiłem „wrzucić” je do Internetu. Tak powstała strona „Listów z krainy snów…” (www.wiersze.co). Niech ponownie ożyją i będą źródłem nadziei i siły dla innych

To teraz będzie o jesieni i zdrowym odżywianiu…

Minął sierpień, minął wrzesień, znów październik i ta jesień
Rozpostarła melancholii mglisty woal.
Nie żałuję letnich dzionków, róż poziomek i skowronków,
Lecz jednego, jedynego jest mi żal.

Addio, pomidory, addio ulubione,
Słoneczka zachodzące za mój zimowy stół.
Nadchodzą znów wieczory sałatki nie jedzonej,
Tęsknoty dojmującej i łzy przełkniętej wpół.

To cóż, że jeść ja będę zupy i tomaty,
Gdy pomnę wciąż wasz świeży miąższ
W te witaminy przebogaty.
Addio, pomidory, addio, utracone,
Przez długie, złe miesiące wasz zapach będę czuł.

Owszem, była i dziewczyna, i miłości pajęczyna,
Co oplotła drżący dwukwiat naszych ciał.
Porwał dziewczę zdrady poryw i zabrała pomidory,
Te ostatnie, com schowane przed nią miał.

Addio, pomidory, addio ulubione,
Słoneczka zachodzące za mój zimowy stół.
Nadchodzą znów wieczory sałatki nie jedzonej,
Tęsknoty dojmującej i łzy przełkniętej wpół.

To cóż, że jeść ja będę zupy i tomaty,
Gdy pomnę wciąż wasz świeży miąższ
W te witaminy przebogaty.
Addio, pomidory, addio, utracone,
Przez długie, złe miesiące wasz zapach będę czuł.

Siedem lat temu, 29. września 2017 roku odszedł od nas Wiesław Michnikowski.
Najsłynniejszą piosenką, wykonywaną przez tego znanego aktora i artystę kabaretowego, pozostaje powyższy utwór "Addio pomidory". Waszej uwadze chciałbym jednak dzisiaj polecić również inną, mniej znaną piosenkę Michnikowskiego - "Inwokację":

Bez Ciebie jestem tak smutny jak kondukt w deszczu pod wiatr
Bez Ciebie jestem wyzuty z ochoty całej na świat
Bez Ciebie jestem nieładny bez żadnej szansy u pań
Bez Ciebie jestem bezradny jak piesek co wypadł z sań

Bez Ciebie jestem za krótki na długą drogę przez świat
Bez Ciebie jestem malutki i wytłuc może mnie grad
Bez Ciebie jestem tak nudny jak festiwale „na cześć"
Bez Ciebie jestem tak trudny że trudno siebie mnie znieść

Bez Ciebie jestem niepełny jak czegoś ćwierć albo pół
Bez Ciebie jestem zupełny chomont łachudra i wół
Kimkolwiek jesteś włóż na siebie coś i rusz
Od stołu wstań z imienin wyjdź zrezygnuj z dań i przyjdź

Przy Tobie będę pogodny bo skąd bym smutek brać miał
Przy Tobie będę podobny strukturą torsu do skał
Przy Tobie będę upojny jeżeli idzie o głos
Przy Tobie będę przystojny urodą silną jak cios

Przy Tobie będę subtelny jak woń łubinu wśród pól
Przy Tobie będę tak dzielny jak ten co zginął nam król
Przy Tobie będę artystą od wzruszeń duszy do łez
Przy Tobie będę z umysłu inteligentny jak bies

Przy Tobie w jednej osobie Efebem będę ja bądź poetą Mędrcem
A z kobiet dużą blondyną Ty bądź
Więc kim byś była włóż na siebie coś i rusz
Jeżeliś w śnie z pościeli wyjdź przeciągnij się i przyjdź


Biegi

Jak dobrze wstać skoro świt i pobiegać. 😊 XVII Bieg Rotmistrza Pileckiego na warszawskim Żoliborzu zdobyty! Chłodny, jesienny poranek, ale na szczęście bez deszczu. Piękna trasa w malowniczej scenerii Kępy Potockiej. Wspaniała atmosfera, ciekawe wydawnictwa historyczne z Muzeum Niepodległości, możliwość spotkania z rodziną rotmistrza Pileckiego (biegł z nami jego prawnuk – Krzysztof Kosior), a po biegu: pamiątkowy medal i pyszna żołnierska grochówka.

Witold Pilecki to jeden z największych bohaterów II wojny światowej: rotmistrz kawalerii WP, współzałożyciel Tajnej Armii Polskiej, żołnierz AK, więzień i organizator ruchu oporu w KL Auschwitz, autor raportów o Holocauście (tzw. Raportów Pileckiego). Oskarżony i skazany przez władze komunistyczne na karę śmierci, stracony w 1948 roku (unieważnienie wyroku nastąpiło w 1990 roku). Pośmiertnie odznaczony Orderem Orła Białego (2006).

To już mój 224. medal zdobyty z biegów i triathlonów. W trudnych sytuacjach często myślę o słowach Martina Luthera Kinga (1929-1968): „Jeśli nie umiesz latać – biegnij. Jeśli nie umiesz biegać – chodź. Jeśli nie umiesz chodzić – czołgaj się. Ale bez względu na wszystko – posuwaj się naprzód.”

Film

Z filmów, które ostatnio obejrzałem i polecam na długie, jesienne wieczory, wybrałem dzisiaj dwa – pierwszy to „Eiffel” z 2021 roku w reżyserii Martina Bourboulona. Po zakończeniu pracy nad Statuą Wolności Gustave Eiffel jest na ustach wszystkich. Światowej sławy inżynier musi zaprojektować teraz coś na zbliżającą się wystawę światową w Paryżu. Marzy mu się projekt linii metra, jednak rząd oczekuje czegoś spektakularnego. Eiffel zaskakuje wszystkich i zgadza się zbudować… 300-metrową wieżę. Nikt nie wie, jaki wpływ na tę decyzję ma tajemnicza kobieta z przeszłości. Ich pasjonująca historia inspiruje Eiffel’a do zmiany panoramy Paryża już na zawsze.

Drugi film to „Przepis na miłość” – francuska komedia z 2010 roku w reżyserii Jeana Pierre’a Amérisa. On jest właścicielem upadającej fabryki czekolady, który umiera ze strachu na myśl o rozmowie z kimś obcym. Ona zna jeden z najlepszych przepisów na czekoladki, ale jest zbyt nieśmiała, aby wyjawić swój sekret. Tych dwoje mogłoby stanowić idealną parę. Gdyby tylko któreś z nich odważyło się zrobić pierwszy krok…

Chwila z poezją na dzisiejszy wieczór

Za oknem szaro, smutno i deszczowo, dlatego sięgnąłem do wiersza Macieja Mamulskiego „Checklista pesymisty”:

Polano ma przerąbane,
chusteczka przekichane,
skiba ma przewalone,
a wiadro przechlapane.

Lecz los najmniej portretowy
ma papier toaletowy.

Przy okazji znalazłem wiersz „Optymizm” Jacka Brydy:

Jeśli wam coś się nie uda,
Nie martwcie się, moi złoci.
Popatrzcie na taką świecę.
Tej to dopiero się knoci.

* * * 

Miłej nocy i dobrych snów.

Jarosław Kosiaty

Listy z krainy snówwww.wiersze.co

Wszystkie wpisy Jarka

TUTAJ