Jak Izrael zneutralizował krytyczne zagrożenie rakietowe ze strony Iranu w Syrii

Siły Obronne Izraela ujawniły szczegóły dotyczące podziemnej fabryki rakiet zbudowanej przez Iran i tego, jak około 100 elitarnych żołnierzy przeprowadziło na nią nalot.

Elitarna jednostka Shaldag Izraelskich Sił Powietrznych, wspierana przez Siły Powietrzne i Marynarkę Wojenną, przeprowadziła 8 września niezwykle złożoną operację, atakując i niszcząc zakład produkcji precyzyjnych pocisków rakietowych zbudowany przez Iran w rejonie Masjaf w zachodniej Syrii.

Operacja ta zneutralizowała krytyczny irański projekt uzbrojenia Hezbollahu i innych terrorystów w zaawansowaną, przełomową broń dalekiego zasięgu. Fabryka została zbudowana w pobliżu granicy z Libanem, co wskazuje na jej zamierzoną rolę uzbrojenia Hezbollahu.

Według podpułkownika Nadava Shashaniego, międzynarodowego rzecznika Sił Obronnych Izraela, który poinformował dziennikarzy o czwartkowym nalocie, wojskowy wywiad wojskowy od lat monitorował podziemny kompleks, który został zbudowany głęboko na zboczu góry.

Bezpośrednie i aktywne zagrożenie

Obiekt był kluczowym elementem irańskiej strategii zbrojenia regionalnych sojuszników, powiedział Shoshani, umożliwiając produkcję setek precyzyjnie naprowadzanych pocisków rakietowych rocznie. Dodał, że pociski te stanowią poważne zagrożenie dla frontu Izraela.

Fabryka rakiet była w pełni sprawna zaledwie miesiąc przed operacją. Stanowiła ona kulminację wieloletnich irańskich inwestycji i planowania. Izraelski wywiad wskazał, że budowa rozpoczęła się w 2017 roku i została ukończona w 2021 roku, chociaż zaawansowane maszyny i linie montażowe pocisków rakietowych zostały zainstalowane dopiero w 2024 roku. Fabryka była przystosowana do produkcji pocisków o zasięgu do około 300 kilometrów (186 mil).

„To był flagowy projekt Iranu w Syrii” – powiedział Shoshani. „Był wyjątkowy w Syrii. Ta fabryka pod względem wielkości, możliwości, znaczenia dla irańskiej osi oraz dla Hezbollahu i innych grup w Syrii stanowiła bezpośrednie i aktywne zagrożenie dla państwa Izrael”.

W nocnym nalocie wzięło udział ponad 100 żołnierzy izraelskich sił specjalnych, wspieranych przez dziesiątki samolotów, w tym myśliwce, drony i helikoptery. Według wojska, okręty wojenne zapewniły dodatkową siłę ognia i wsparcie wywiadowcze.

Komandosi Sił Obronnych Izraela wylądowali helikopterem i otoczyli kompleks, aby zabezpieczyć teren przed wejściem na jego teren.

Podczas operacji żołnierze zdemontowali kluczowe maszyny produkcyjne, w tym mikser planetarny niezbędne do produkcji pocisków rakietowych. Odzyskali również dokumenty wywiadowcze, takie jak podręczniki chemiczne szczegółowo opisujące procesy produkcji rakiet.

Materiały te zostały przekazane do analizy Dyrekcji Wywiadu. Kompleks został następnie zniszczony, co uniemożliwiło jego wykorzystanie do produkcji rakiet.

Wszyscy żołnierze Sił Obronnych Izraela wrócili bezpiecznie, co jest świadectwem skrupulatnego planowania i wykonania operacji.

Cele produkcyjne w obiekcie Masyaf w zachodniej Syrii, 8 września 2024 r. Źródło: Biuro Rzecznika Sił Obronnych Izraela.

Strategiczna wartość dla Hezbollahu

Bliskość zakładu do granicy syryjsko-libańskiej jest ważnym wskaźnikiem jego strategicznej wartości dla Hezbollahu, który polegał na Iranie w zakresie zaawansowanej broni. Zniszczenie fabryki zadało poważny cios wysiłkom Iranu zmierzającym do ustanowienia zdolności do produkcji rakiet w Syrii.

Moment przeprowadzenia operacji był kluczowy. W miesiącach poprzedzających atak, Hezbollah zintensyfikował ataki na Izrael, wystrzeliwując setki pocisków dziennie. Między październikiem 2023 r. a listopadem 2024 r. Hezbollah wystrzelił ponad 17 000 pocisków, zabijając dziesiątki Izraelczyków. Niektóre z nich były precyzyjnie naprowadzane, a Hezbollah miał nadzieję na otrzymanie jeszcze potężniejszych pocisków z obiektu Masyaf.

Według infografiki Sił Obronnych Izraela, fabryka Masyaf miała produkować pociski balistyczne typu ziemia-ziemia, takie jak M220, o zasięgu 70 kilometrów (44 mil); M302, dawniej pocisk przekształcony w precyzyjnie naprowadzany pocisk o zasięgu 130 kilometrów (81 mil); M600F, znany również jako pocisk Fateh 110, o zasięgu 250-300 kilometrów (155-186 mil), który można wystrzelić ze stacjonarnej wyrzutni lub ciężarówki; oraz pociski krótkiego zasięgu M122 o zasięgu 40 kilometrów (25 mil), które można również wystrzelić z ciężarówki.

Akcja jest częścią szerszej kampanii Izraela przeciwko przemytowi irańskiego sprzętu do Libanu i jego produkcji z Syrii.

„Ta operacja była oświadczeniem, że nie pozwolimy Hezbollahowi ani żadnej innej organizacji terrorystycznej na naszych granicach na posiadanie broni strategicznej, która może wyrządzić krzywdę i zabić naszych cywilów” – powiedział Shoshani.

Podziemny charakter bazy Masyaf wymagał raczej operacji naziemnej niż ataku powietrznego, ponieważ same ataki powietrzne zostały uznane za niewystarczające przeciwko tak zabezpieczonym celom.

W ostatnich latach, a nawet jeszcze kilka miesięcy temu, Syria była „bardzo wygodnym miejscem do działania dla irańskiego reżimu” – powiedział Shoshani.

Patrząc w przyszłość, powiedział, że pomimo upadku proirańskiego reżimu Assada, „już teraz staramy się upewnić, że [Irańczycy] nie wrócą do Syrii i upewnić się, że szlaki między Syrią a Libanem pozostaną nieskuteczne”.

Dodał, że ta czujność opiera się na przekonaniu, że Iran „będzie szukał nowych sposobów, aby rzucić nam wyzwanie w przyszłości”.

Analiza wojenna