Melanie Phillips

Pomimo tego, że można było się tego spodziewać, wypaczające rzeczywistość podejście BBC do Izraela jest głęboko szokujące.

Nawet jak na standardy jadowitej stronniczości BBC wobec Izraela, dzisiejsza wymiana zdań między prowadzącą program BBC Radio Today Anną Foster a izraelskim rzecznikiem Alexem Gandlerem była oszałamiająca.

Gandler próbował przedstawić dokładną chronologię wydarzeń i kontekst, aby pokazać, że Izrael zaatakował zarówno Liban, jak i Iran w odpowiedzi na ich wcześniejsze uderzenia. Nie pozwolono mu jednak zajść zbyt daleko. Nieustannie mu przerywając, głosem drżącym z oburzenia na rzekomą perfidię Izraela, Foster twierdziła, że zawieszenie broni w Libanie wcale nim nie było, ponieważ Izrael nadal atakował Hezbollah. Co więcej, zarzuciła mu, że atakując Bejrut, „Izrael najwyraźniej nie chce zawieszenia broni”. W optyce Foster demoniczny Izrael chce po prostu zabijać ludzi dla swoich niejasnych, lecz nikczemnych celów.

Siedziba BBC, Londyn

Zignorowała fakt, że Hezbollah złamał to zawieszenie broni salwą rakiet wystrzelonych w kierunku Izraela zaledwie trzy godziny po jego wejściu w życie; że od tego czasu niemal codziennie zabija żołnierzy Sił Obronnych Izraela (IDF) w Libanie; oraz że izraelski atak na bastion Hezbollahu w dzielnicy Dahije w Bejrucie był odpowiedzią na kolejną salwę rakiet skierowaną na dwa miasta w północnym Izraelu.

Gdy Gandler próbował wyjaśnić, że rząd libański wykazał się systemową niezdolnością do okiełznania Hezbollahu, Foster wchodziła mu w słowo. Odrzucając jego stwierdzenie, że Hezbollah jest największym podmiotem niepaństwowym na Bliskim Wschodzie wykorzystującym cywilów jako żywe tarcze, upierała się: „Izrael zajął ogromny obszar na południu Libanu. Jak można to nazwać proporcjonalnym działaniem? Większość Libańczyków, w tym kobiety i dzieci, ucierpiała lub ginęła z rąk sił izraelskich”.

Ach tak, znów to samo: nikczemne i uparte odmawianie przez BBC uznania różnicy między celowym atakowaniem cywilów – co jest zbrodnią wojenną – a przypadkowymi ofiarami cywilnymi w słusznej wojnie obronnej.

Hezbollah i Teheran celują w izraelskich cywilów w swoich atakach rakietowych: to jest zbrodnia wojenna. Izrael natomiast zaatakował główne centrum dowodzenia Hezbollahu w Bejrucie oraz strategiczne instalacje wojskowe, takie jak baterie obrony przeciwlotniczej, główne lotnisko w Teheranie i fabrykę dronów: to uzasadniona i proporcjonalna samoobrona. Jednak dla Foster Izrael jest najwyraźniej zbrodniarzem wojennym.

Nie zadawalając się tym wszystkim, oskarżyła następnie Izrael o odcięcie niezbędnej pomocy dla Strefy Gazy, w tym żywności, poprzez zamknięcie przejść granicznych. Chwileczkę – czy to nie była dyskusja o wojnie w Libanie i Iranie? Nie bądźmy śmieszni – dla BBC istnieje tylko jedna kwestia: zło Izraela. Dlaczego więc nie dorzucić dla pewności jego rzekomych zbrodni wojennych w Strefie Gazy, aby skompletować zestaw oszczerstw? Zaskakujące, że Foster nie skorzystała z okazji, by dorzucić jeszcze „ludobójstwa”, mordowania palestyńskich dzieci w celu wypieku macy oraz wykorzystywania szatańskich, żydowskich wpływów do kontrolowania Ameryki.

Na próżno Gandler protestował, że z powodu ataków rakietowych ze strony Iranu normalne funkcjonowanie Izraela zostało dziś całkowicie sparaliżowane. Dodał też, że w Strefie Gazy nie brakuje żywności. „Naprawdę?” – zapytała Foster z pogardliwym niedowierzaniem.

Owszem, naprawdę. Zarzut, że Izrael celowo głodzi mieszkańców Gazy podczas wojny, był kolejnym oszczerstwem. Jak stwierdziła później izraelska agencja rządowa COGAT, obsługa przejść granicznych pod ostrzałem naraża życie ludzi zarówno po stronie izraelskiej, jak i palestyńskiej. W takich warunkach przejścia nie mogły być bezpiecznie obsługiwane i będą otwierane stopniowo, gdy sytuacja na to pozwoli. Trudno było uwierzyć w oskarżenie Izraela o złośliwe wstrzymywanie dostaw żywności w takich okolicznościach.

Po tej parodii profesjonalnego wywiadu dziennikarskiego na antenie pojawił się redaktor międzynarodowy BBC Jeremy Bowen – kwintesencja instytucjonalnego antyizraelizmu tej stacji – aby stwierdzić beznamiętnie i bez podawania szczegółów: „Wiele z tego, co powiedział [Gandler], nie znajduje potwierdzenia w faktach”.

To ten sam Bowen, który w październiku 2023 roku, zaledwie kilka godzin po pierwszych doniesieniach o wybuchu w szpitalu Al-Ahli w Strefie Gazy (o który Hamas obwiniał Izrael), relacjonował: „Pocisk uderzył w szpital niedługo po zmroku. Wybuch zniszczył szpital Al-Ahli. Budynek został zrównany z ziemią”.

Nawet po tym, jak udowodniono, że to rakieta Palestyńskiego Islamskiego Dżihadu zboczyła z kursu i uderzyła jedynie w szpitalny parking, zabijając znacznie mniejszą liczbę osób, Bowen lekceważąco zbył swoje wcześniejsze fałszywe doniesienia, mówiąc: „Nie żałuję niczego w moich relacjach, ponieważ uważam, że przez cały czas zachowywałem umiar. Nie wyciągałem pochopnych wniosków”.

Kilka godzin wcześniej w porannym programie Today zadano reporterowi z Bejrutu pytanie: „Co skłoniło Izrael do ataku na Iran?”. Jego odpowiedź dotyczyła wyłącznie politycznych zagrywek Netanjahu w sprawie porozumienia z Iranem oraz presji ze strony izraelskiej opinii publicznej. O ciągłych atakach Hezbollahu na Izrael wspomniał jedynie mimochodem i mgliście. Nie zająknął się o niemal codziennych stratach wśród żołnierzy IDF w Libanie ani o ataku rakietowym na północ Izraela, który złamał warunki zawieszenia broni wynegocjowane przez Trumpa i sprowokował odwet Izraela na Bejrut.

Inne media również fałszywie przedstawiają Izrael jako agresora, a nie jako kraj broniący się przed Iranem, który posługuje się Hezbollahem jako swoim narzędziem. To nic nowego – to po prostu kolejne, prawdziwie nikczemne zniekształcenia rzeczywistości przez media, które malują Izrael jako uosobienie zła, zamiast dostrzec w nim cel ataków prawdziwego, czystego zła. To właśnie te narracje tak mocno przyczyniają się do podsycania morderczej nienawiści wobec Izraela i narodu żydowskiego.

Przekształcanie samoobrony w zbrodnię wojenną – po raz kolejny