Barry Shaw,

Podsumowanie w jednym zdaniu

Brytyjskie Stowarzyszenie Muzułmańskiej Policji (NAMP) zostało oskarżone o antysemityzm, podważanie bezstronności służb oraz obronę Hamasu, co wywołało poważne obawy o bezpieczeństwo i praworządność w Wielkiej Brytanii.

W Wielkiej Brytanii muzułmańskie stowarzyszenie policyjne zostało oskarżone o podważanie bezstronności służby poprzez głoszenie poglądów propalestyńskich.

Krajowe Stowarzyszenie Muzułmańskiej Policji (NAMP) opublikowało dokumenty broniące Hamasu, w których określenia takie jak „islamista” zostały opisane jako islamofobiczne, a także promowało muzułmańskich przywódców o wątpliwych poglądach – wynika z raportu think tanku Policy Exchange.

Według tej organizacji konwencja, zgodnie z którą policja działa „bez strachu i faworyzowania”, jest zagrożona przez stowarzyszenia pracownicze, takie jak NAMP, wkraczające na sporne obszary polityczne.

Baronessa Falkner, była przewodnicząca Komisji ds. Równości i Praw Człowieka, powiedziała: „Zbyt często, jak pokazuje ten dokument, widzimy sieci pracownicze wkraczające na sporne terytorium ideologiczne, religijne lub polityczne. Jeśli społeczeństwo przestanie wierzyć, że policja zawsze będzie działać zgodnie z najbardziej fundamentalnymi zasadami – bez strachu i faworyzowania – sami doświadczymy zagrożenia dla praworządności”.

Peter Clarke, były szef brytyjskiego Dowództwa ds. Zwalczania Terroryzmu, stwierdził, że aktualny raport dotyczy „kluczowych kwestii” wpływu sieci pracowniczych na decyzje operacyjne policji. Oficjalne brytyjskie stowarzyszenie muzułmańskiej policji opisuje syjonizm jako „jeden z przejawów nienawiści do muzułmanów, pozbawiający muzułmanów człowieczeństwa” i określa Siły Obronne Izraela jako jedną z kilku „syjonistycznych grup terrorystycznych”.

To oficjalne stowarzyszenie broniło również Hamasu przed tym, co określiło jako „alarmujące i niezweryfikowane doniesienia o aktach przemocy” popełnionych w trakcie i po atakach z 7 października 2023 r. – w tym doniesieniach o ścięciach i napaściach, które, jak zasugerowano, „służyły głównie nasileniu wrogości wobec islamu”. Innymi słowy, brutalna i ludobójcza inwazja palestyńskich masowych morderców, gwałcicieli i katów na Izrael, w wyniku której zginęło ponad tysiąc osób, miała przyczynić się do „zwiększenia wrogości wobec islamu”. Dajcie spokój, NAMP!

Mówiąc wprost: Żydowska Rada Przywódcza (JLC) poskarżyła się Sarah Jones, minister ds. policji, sugerując, że dokument ten podważa bezstronność formacji. Robi on jednak znacznie więcej – obnaża uprzedzenia i antysemitów w brytyjskiej policji.

NAMP usunęła kontrowersyjny dokument ze swojej strony internetowej, a później wydała oświadczenie, w którym stwierdziła, że nie popiera terroryzmu i że publikacja nie reprezentuje jej poglądów. Owszem, popierała – poczuła się jednak zażenowana, gdy ujawniono jej antyizraelskie uprzedzenia.

W nieudanej próbie obarczenia winą każdego, kto wytyka jej własne skrzywienie ideologiczne, NAMP ostrzegła, że użycie terminu „islamista” „wzmacnia islamofobię, stwarzając większe ryzyko radykalizacji skrajnie prawicowej”.

Nie, nie wzmacnia. Zwłaszcza gdy terroryści sami używają tego terminu, określając się mianem „Palestyńskiego Islamskiego Dżihadu”, lub gdy zwolennicy Hamasu odwołują się do swojej karty założycielskiej i religijnego charakteru nienawiści do Żydów.

Kiedy wysoko postawiona osobistość z NAMP opublikowała w serwisie X pozytywny wpis na temat Bilala Philipsa – prominentnego islamskiego kaznodziei, któremu wcześniej zakazano wjazdu do Wielkiej Brytanii i innych krajów (w tym Niemiec, Danii i Szwecji) za „ekstremistyczne” komentarze na temat zamachów samobójczych oraz homofobiczne i mizoginistyczne uwagi – staje się jasne, że policja ma poważny problem.

Dopóki ta muzułmańska organizacja policyjna w Wielkiej Brytanii nie udowodni, że jest wolna od antysemityzmu i antyizraelskiej retoryki oraz że w jej szeregach nie ma antyżydowskich funkcjonariuszy i menedżerów, można ją postrzegać jedynie jako zagrożenie dla brytyjskiej policji oraz bezpieczeństwa obywateli – ze szczególnym uwzględnieniem społeczności żydowskiej.

Barry Shaw,

Israel Institute for Strategic Studies