Walter Block

Podsumowanie w jednym zdaniu

Artykuł przedstawia szeroką listę organizacji, grup historycznych oraz znanych osób pochodzenia żydowskiego, które krytykują syjonizm lub sprzeciwiają się polityce Izraela, stanowiąc uzupełnienie rozważań nad postawami wobec państwa żydowskiego.

Każdy naród zasługuje na ojczyznę. Warunki i zasady obowiązują Żydów.

Nachum Kaplan z Moral Clarity wniósł istotny wkład w rozwój syjonizmu, Izraela i bezpieczeństwa narodu żydowskiego, pisząc o „ zadziwiającej głupocie żydowskich antysionistów ”.

Nie wymienił jednak żadnych nazwisk ani organizacji, które są winne tej „zaskakującej głupoty”. Niniejszy esej jest próbą wzmocnienia jego pracy poprzez wymienienie konkretnych osób i grup. Oferuję listę dostarczoną mi przez sztuczną inteligencję, więc nie wińcie mnie, jeśli pojawią się tu błędy.

Chcę okryć „hańbą” wielu Żydów. Chcę to zrobić za jawnych żydowskich antysemitów. Chcę włączyć tych, którzy sprzeciwiają się syjonizmowi, definiowanemu jako pogląd, że Żydzi zasługują na własny kraj (hej, prawie wszyscy inni mają przynajmniej jeden, dlaczego nie mieliby tego zrobić Ludzie Księgi?). Chcę też wskazać palcem tych, którzy niesprawiedliwie i brutalnie potępiają Izrael.

Krótko mówiąc, chcę, żeby mój stary kumpel ze szkoły średniej i kolega z drużyny lekkoatletycznej, Bernie Sanders, znalazł się w tej sali hańby, ale nie chcę zostać zhańbiony razem z nim.

Z drugiej strony, byłbym zmartwiony, zażenowany i upokorzony, gdybym w ten sposób wymienił izraelskich przeciwników premiera Benjamina Netanjahu i jego partii Likud, takich jak Gadi Eisenkot i jego partia Yashar. Nie są oni antysyjonistami. Po prostu widzą inny sposób promowania syjonizmu. Zasadnicza różnica polega na tym, że krytyka rządu – nawet skrajnie ostra – sama w sobie nie jest sprzeciwem wobec syjonizmu ani wobec istnienia Izraela jako żydowskiej ojczyzny narodowej.

W Izraelu główne postacie opozycji, m.in. Lapid, Gantz, Eisenkot, Golan i Liberman, krytykują postępowanie Netanjahu, pozostając jednocześnie w pełni w zgodzie z syjonistyczną polityką Izraela.

Senator z Vermont nie znalazł się na poniższej liście AI; oto powód, dla którego AI go wykluczyła: „Bernie Sanders nie został uwzględniony, ponieważ generalnie najlepiej opisać go jako liberalnego syjonistę lub zdecydowanie proizraelskiego krytyka polityki rządu Izraela – a nie jako antysyjonistę. Wielokrotnie wspierał dalsze istnienie i bezpieczeństwo Izraela, jednocześnie potępiając okupację, politykę osadniczą, wojnę w Strefie Gazy i naruszenia praw Palestyńczyków”.

Zanim przedstawię tę listę, pamiętajcie, że dołożyłem wszelkich starań, aby przedstawić sztuczną inteligencję z uwzględnieniem tych rozróżnień. Jeśli jest na niej ktoś, kto na to nie zasługuje, z góry przepraszam. Jeśli brakuje jakichś elementów, proszę o przykłady.

Chcę wskazać palcem na Żydów, którzy nienawidzą samych siebie; na tych, którzy mają myśli samobójcze nie tylko dla siebie, co jest wystarczająco złe, ale dla wszystkich Żydów, co jest o wiele gorsze. Chcę oskarżyć wszystkich żydowskich członków Demokratycznych Socjalistów Ameryki, marksistów, regresistów, którzy nazywają siebie postępowcami, komunistami, lub prawicowców (neonazistów), ponieważ pragną poświęcić światowe żydostwo na ołtarzu jakiejkolwiek ideologii.

GRUPY I ORGANIZACJE ŻYDOWSKIE PRZECIWSTAWIAJĄCE SIĘ SYJONIZMOWI

• Amerykańska Rada Judaizmu — USA, historycznie antyjonistyczna reformowana organizacja żydowska.
• Anarchiści przeciwko murowi — Izrael; żydowska i izraelska sieć aktywistów antyokupacyjnych/antysionistycznych.
• Jesziwy Brisk / Brisker — Izrael; niektóre rabinackie koła Brisker z siedzibą w Jerozolimie są zdecydowanie anty-sionistyczne, choć „Brisk” jest tradycją rabiniczną, a nie organizacją skupiającą tylko jedną osobę.
• Centralny Kongres Rabiniczny (CRC) — USA; antyjonistyczna organizacja rabiniczna, związana szczególnie z Satmar i podobnymi grupami chasydzkimi pochodzenia węgierskiego.
• Dushinsky — Izrael; jerozolimska dynastia chasydzka związana z antyjonistyczną Edah HaChareidis.
• Edah HaChareidis — Izrael; jerozolimska organizacja rabiniczna dla anty-sionistów
• Społeczności Haredi, w tym Satmar, Dushinsky, Toldos Aharon, Toldos Avrohom Yitzchok i inne.
• Een Ander Joods Geluid — Holandia; Żydowska organizacja antysyjonistyczna.
• Europejscy Żydzi na rzecz Sprawiedliwego Pokoju — europejska sieć żydowskich grup antysionistycznych i zdecydowanie antyokupacyjnych.
• Niezależne Głosy Żydowskie — Wielka Brytania i Kanada;
• Żydowska organizacja krytycznie nastawiona do syjonizmu i polityki Izraela.
• Międzynarodowa Żydowska Sieć Antysionistyczna (IJAN) — międzynarodowa, wyraźnie antysionistyczna żydowska sieć polityczna.
• Frakcja Jerozolimy — Izrael; grupa Haredi związana ze zwolennikami rabina Shmuela Auerbacha, znana ze sprzeciwu wobec poboru do wojska przez Siły Obronne Izraela i silnej retoryki antysionistycznej.
• Jewdas — Wielka Brytania; radykalny żydowski kolektyw antysionistyczny.
• Jewish Council of Australia — Australia; żydowska organizacja antysionistyczna.
• Jewish Voice for Peace (JVP) — USA; jawnie antyjonistyczna organizacja żydowska wspierająca prawa Palestyńczyków i ruch BDS.
• Żydzi na rzecz Sprawiedliwości dla Palestyńczyków — Wielka Brytania; żydowska organizacja antysionistyczna/antyokupacyjna.
• Żydzi dla Palestyny ​​— Meksyk; żydowska grupa antysionistyczna.
• Judaizm na naszych własnych warunkach — USA; żydowska sieć anty-sionistyczna/post-syjonistyczna.
• Judies X Palestina — Argentyna; żydowska organizacja antysionistyczna.
• Malachim — USA; mała grupa chasydzka o poglądach antysionistycznych.
• Mishkenos HoRoim — Izrael; mała, odizolowana grupa chasydzka z siedzibą w Jerozolimie, określana jako silnie antyjonistyczna.
• Neturei Karta — Izrael, USA, Wielka Brytania, Kanada, Niemcy i inne kraje; antysionistyczny ruch Haredi, który odrzuca państwo Izrael.
• Blok Radykalny — Izrael; antyjonistyczna żydowska grupa aktywistów.
• Satmar — USA, Izrael i inne kraje; największa i najbardziej znana antyjonistyczna dynastia chasydzka, której ideologia wywodzi się przede wszystkim z dzieła rabina Yoela Teitelbauma Vayoel Moshe.
• Shomer Emunim — Izrael; antyjonistyczna sekta chasydzka, z której wywodzą się Toldos Aharon i Toldos Avrohom Yitzchok.
• Sikrikim — Izrael; radykalna, antysionistyczna frakcja Haredi; potępiona przez inne antysionistyczne grupy Haredi za stosowanie przemocy.
• Południowoafrykańscy Żydzi na rzecz Wolnej Palestyny ​​— Południowa Afryka; żydowska organizacja antysionistyczna.
• Toldos Aharon – Izrael; antysyjonistyczna grupa chasydzka, odgałęzienie Szomera Emunima.
• Toldos Avrohom Yitzchok — Izrael, antyjonistyczna grupa chasydzka, również potomkowie Shomer Emunim.
• Tsedek! — Francja; żydowska organizacja antysionistyczna.
• Union des Progressistes juifs de Belgique – Belgia; Żydowska organizacja antysyjonistyczna.
• Union Juive Française pour la Paix (UJFP) – Francja; Żydowska organizacja antysyjonistyczna.
• Vozes Judaicas por Libertação — Brazylia; Żydowska organizacja antysyjonistyczna.

GRUPY HISTORYCZNE I/LUB NIECZYNNE

• Amerykańskie żydowskie alternatywy dla syjonizmu — USA.
• Liga Antysionistyczna w Iraku — Irak.
• Arbeter-ring w Yisroel – Brith Haavoda – Izrael.
• Związek Niemieckich Żydów Narodowych — Niemcy; grupa historyczna, różniąca się ideologicznie od późniejszych żydowskich ruchów antysionistycznych.
• Czarne Pantery (izraelski) — Izrael; ruch społeczno-sprawiedliwościowy Mizrachi, ujęty na niektórych listach ze względu na politykę antysionistyczną lub antyestablishmentową, chociaż jego podstawową tożsamością nie był religijny antysionizm.
• Folksgrupe — historyczna żydowska organizacja anty-syjonistyczna
• Ogólnożydowski Związek Robotniczy Bund w Polsce — Polska; ruch bundowski sprzeciwiający się politycznemu syjonizmowi i opowiadający się za autonomią diaspory.
• Ogólnożydowski Związek Robotniczy Bund w Rumunii — Rumunia.
• Powszechna Żydowska Partia Pracy — Polska.
• Niemiecka Awangarda — Niemcy; organizacja historyczna wpisana do katalogów żydowskich organizacji antysionistycznych.
• Międzynarodowa Żydowska Partia Pracy Bund — USA; kontynuacja bundowskiego anty-syjonizmu.
• Iskra — Egipt; historyczna żydowska organizacja komunistyczna.
• Żydowska Liga Antysionistyczna — Egipt.
• Żydowski Komunistyczny Związek Robotniczy Bund — Polska i Ukraina.
• Żydowski Związek Komunistyczny — Ukraina.
• Żydowski Komitet Demokratyczny — Rumunia.
• Braterski Zakon Ludu Żydowskiego — USA.
• Żydowska Federacja Socjalistyczna — USA.
• Żydowskie Stowarzyszenie Robotników Socjaldemokratycznych „Zukunft” — Szwecja.
• Żydowski Związek Robotniczy Bund — Polska.
• Jutrzenka Kraków — Polska.
• Komtsukunft — Polska.
• Kultur Lige — Ukraina.
• Liga Brytyjskich Żydów — Wielka Brytania; organizacja antysionistyczna z początku XX wieku.
• Morgnshtern — Polska.
• Pink Peacock — Wielka Brytania; nowy, lecz obecnie nieaktywny żydowski kolektyw antysionistyczny.
• Reichsbund jüdischer Frontsoldaten — Niemcy; historyczna żydowska organizacja weteranów, ujęta w katalogach organizacji antysionistycznych.
• Socjaldemokratyczny Bund — Rosja.
• Jewsekcja — Związek Radziecki; żydowska sekcja Partii Komunistycznej, wroga syjonizmowi.

WYBITNI ŻYDZI

• Abarbanel, Avigail — psychoterapeutka i pisarka pochodzenia izraelskiego; zrzekła się obywatelstwa izraelskiego i identyfikuje się jako antysionistka.
• Adiv, Ehud — izraelski aktywista lewicowy; więziony za antypaństwową działalność polityczną.
• Altamira, Jorge — argentyński polityk trockistowski, zaliczany do Żydów antysionistycznych.
• Arendt, Hannah — teoretyczka polityki; krytykowała nacjonalizm syjonistyczny i popierała rozwiązanie federalno-binacjonalne.

SPORNY

• Asimov, Isaac — pisarz; publicznie określał siebie jako „niesyjonistę”.
• Avnery, Uri — izraelski dziennikarz i aktywista; twierdził, że syjonizm jako ideologia jest martwy, choć jego stanowisko było raczej nie-syjonistyczne niż ortodoksyjne anty-syjonistyczne.
• Baltzer, Anna — żydowsko-amerykańska aktywistka i autorka, której pasją jest walka o prawa Palestyńczyków.
• Bennis, Phyllis — amerykańska pisarka i analityczka polityki zagranicznej; żydowska krytyczka syjonizmu i polityki izraelskiej.
• Beinin, Joel — amerykański historyk Bliskiego Wschodu, zaliczany do żydowskich krytyków syjonizmu.
• Benjamin, Medea — współzałożycielka CODEPINK; aktywistka antywojenna i antysionistyczna.
• Berger, Elmer — rabin reformowany i dyrektor wykonawczy antyjonistycznej Amerykańskiej Rady Judaizmu.
• Blau, Amram — współzałożyciel Neturei Karta; religijny przeciwnik syjonizmu.
• Blumenthal, Max — amerykański dziennikarz i filmowiec; wybitny krytyk syjonizmu.
• Boyarin, Daniel — amerykański badacz Talmudu i antropolog; krytyk nacjonalizmu syjonistycznego.
• Brenner, Lenni — pisarz i historyk marksistowski, autor prac krytycznych wobec syjonizmu.
• Buber, Martin — filozof; opowiadał się za dwunarodową Palestyną, a nie żydowskim państwem narodowym. Etykieta kontrowersyjna.
• Burg, Avraham — były przewodniczący Knesetu i przewodniczący Agencji Żydowskiej; później został wybitnym pisarzem postsyjonistycznym/antysyjonistycznym.
• Butler, Judith — filozofka, publicznie antyjonistka i krytyczna wobec izraelskiej polityki państwowej.
• Chomsky, Noam — językoznawca i teoretyk polityki; wieloletni krytyk syjonizmu i polityki izraelskiej.
• Cohen, Mari — redaktorka Jewish Currents; publicznie identyfikuje się jako antysionistka.
• Dana, Joseph — izraelski dziennikarz i aktywista; zidentyfikowany w żydowskich informatorach antysionistycznych.
• De Haan, Jacob Israël — holenderski pisarz jerozolimski; porzucił syjonizm i reprezentował antyjonistycznych Żydów ortodoksyjnych przed swoim zabójstwem w 1924 roku.
• Deutscher, Isaac — polsko-brytyjski historyk marksistowski, krytyk syjonizmu.
• Dushinsky, Yosef Cwi — naczelny rabin Edah HaChareidis; sprzeciwiał się utworzeniu państwa żydowskiego w Palestynie.
• Edelman, Marek — przywódca powstania w getcie warszawskim; później wspierał palestyński ruch oporu i krytykował politykę Izraela.
• Ehrenreich, Ben — amerykański pisarz, autor książki „Syjonizm jest problemem”.
• Ellis, Marc — amerykański judaista, krytyk syjonizmu i polityki izraelskiej.
• Epstein, Yitzhak — jeden z pierwszych osadników żydowskich i pedagogów; ostrzegał przed sposobem, w jaki syjonizm polityczny traktował arabską ludność Palestyny.
• Falk, Richard — znawca prawa międzynarodowego i były specjalny sprawozdawca ONZ; żydowski krytyk syjonizmu i izraelskiej polityki okupacyjnej.
• Finkelstein, Norman — amerykański politolog, wybitny krytyk syjonizmu i polityki izraelskiej.
• Frey, Izrael — izraelski dziennikarz i aktywista Haredi; publicznie antyjonista.
• Fried, Erich — austriacki poeta i tłumacz, krytyk antysionistyczny.
• Fromm, Erich — niemiecko-amerykański psychoanalityk; odrzucił polityczne roszczenia do utworzenia państwa żydowskiego.
• Goldberg, Amos — izraelski badacz Holokaustu, wybitny krytyk polityki Izraela i syjonizmu.
• Halevi, Ilan — izraelsko-francuski pisarz i działacz komunistyczny; antysionistyczny krytyk państwa żydowskiego.
• Halper, Jeff — izraelsko-amerykański antropolog i aktywista; krytyk syjonizmu, okupacji i izraelskiego apartheidu.
• Hever, Shir — izraelski ekonomista polityczny, badacz i aktywista antysionistyczny.
• Hirsch, Samson Raphael — XIX-wieczny niemiecki przywódca prawosławny; sprzeciwiał się aktywnemu wspieraniu emigracji Żydów do Palestyny.
• Horowitz, Adam — redaktor naczelny Mondoweiss; żydowski dziennikarz i aktywista antysionistyczny.
• Kasrils, Ronnie — południowoafrykański przywódca walczący z apartheidem i były minister rządu; żydowski aktywista antysionistyczny.
• Katzenellenbogen, Aharon — przywódca Neturei Karty; religijny przeciwnik syjonizmu.
• Klein, Naomi — kanadyjska pisarka i aktywistka, znana jako krytyczka żydowska o poglądach antyjonistycznych.
• Kohn, Hans — historyk nacjonalizmu; odrzucał żydowski nacjonalizm terytorialny.
• Kolko, Gabriel — amerykański historyk, sprzeciwiał się powstaniu państwa izraelskiego.
• Kovel, Joel — amerykański filozof i pisarz; krytyk antysionistyczny.
• Kreisky, Bruno — kanclerz Austrii, żydowski krytyk syjonizmu i obrońca praw Palestyńczyków.
• Kraus, Karl — austriacki pisarz, zaliczany do Żydów antyjonistycznych.
• Langer, Felicia — izraelska prawniczka, która reprezentowała Palestyńczyków, późniejsza krytyczka antysionistyczna.
• Lazaron, Morris S. — rabin reformowany w USA, jeden z pierwszych przywódców antysionistycznej Amerykańskiej Rady Judaizmu.
• Lerner, Michael — rabin i redaktor Tikkun; krytyk syjonizmu, choć jego stanowisko lepiej opisać jako nie-syjonistyczny/proroczy uniwersalizm żydowski.
• Lévi, Sylvain — francuski uczony i polityk żydowskiego pochodzenia; sprzeciwiał się syjonizmowi podczas negocjacji w Wersalu.
• Levine, Joseph — amerykański filozof, pisarz antysionistyczny, piszący o Izraelu i Palestynie.
• Levi, Primo — włoski pisarz i ocalały z Holokaustu; ostro krytykujący politykę Izraela. Lepiej określić go mianem krytyka niż systematycznego antysyjonisty.
• Levy, Daniel — były brytyjsko-izraelski negocjator pokojowy; wybitny żydowski krytyk syjonizmu i polityki izraelskiej.
• Lilienthal, Alfred M. — amerykański pisarz, czołowy żydowski publicysta antysionistyczny.
• Loewenstein, Antony — australijsko-niemiecki dziennikarz, autor książek My Israel Question i The Palestine Laboratory o poglądach antysionistycznych.
• Lustick, Ian — amerykański politolog, zaliczany do żydowskich krytyków syjonizmu.
• Machover, Moshe — izraelsko-brytyjski matematyk i założyciel firmy Matzpen; marksista-antyjonista.
• Magnes, Judah — pierwszy prezydent Uniwersytetu Hebrajskiego; opowiadał się za dwunarodową Palestyną i odrzucał państwo żydowskie.
• Margolyes, Miriam — brytyjsko-australijska aktorka, wybitna żydowska krytyczka syjonizmu i polityki izraelskiej.
• Maté, Aaron — kanadyjski dziennikarz, żydowski krytyk syjonizmu i zwolennik praw Palestyńczyków.
• Maté, Gabor — węgiersko-kanadyjski lekarz i autor; żydowski krytyk syjonizmu.
• Menuhin, Moshe — pisarz i ojciec Yehudiego Menuhina; autor dzieł antysionistycznych.
• Menuhin, Yehudi — skrzypek i dyrygent; publicznie krytykował izraelskie traktowanie Palestyńczyków.
• Meyer, Hajo — niemiecko-holenderski ocalały z Holokaustu, fizyk, aktywista antysionistyczny.
• Mezvinsky, Norton — amerykański historyk, uważany za czołowego żydowskiego intelektualistę antysionistycznego.
• Mizrahi, Alon — izraelski pisarz i komentator; intelektualista o poglądach antysionistycznych.
• Montagu, Edwin — brytyjski minister; sprzeciwiał się Deklaracji Balfoura i syjonizmowi politycznemu.
• Montefiore, Claude — brytyjski przywódca żydowski; przeciwnik syjonizmu i Deklaracji Balfoura.
• Moser, Benjamin — amerykański pisarz, autor książki Anti-Zionism: A Jewish History.
• Pappé, Ilan — izraelsko-brytyjski historyk, wybitny badacz Palestyny ​​o poglądach antysionistycznych.
• Peled, Miko — izraelsko-amerykański pisarz i aktywista; odrzuca syjonizm i opowiada się za jednym, demokratycznym państwem.
• Perlmutter, Mark — amerykański chirurg ortopeda i działacz humanitarny w Strefie Gazy; publicznie antyjonista.
• Prylucki, Noah — polityk jidyszystyczny i bundowiec; przeciwstawiał się syjonizmowi, opowiadając się za autonomią diaspory żydowskiej.
• Rabkin, Yakov — historyk z Montrealu, autor książki A Threat from Within: A Century of Jewish Opposition to Zionism (Zagrożenie z wnętrza: Stulecie żydowskiej opozycji wobec syjonizmu).
• Raz-Krakotzkin, Amnon — izraelski historyk, krytyk suwerenności syjonistycznej i propagator myśli wygnańczo-binacjonalnej.
• Robinson, William I. — amerykański socjolog, wybitny akademicki krytyk syjonizmu i polityki izraelskiej.
• Rodinson, Maxime — francuski historyk marksistowski; autor książki Izrael: państwo kolonialno-osadnicze?
• Rosen, Brant — amerykański rabin, żydowski krytyk syjonizmu i polityki izraelskiej.
• Rosenwald, Lessing J. — amerykański biznesmen i prezes antyjonistycznej Amerykańskiej Rady Judaizmu.
• Roy, Sara — amerykańska badaczka gospodarki Strefy Gazy, żydowska krytyk syjonizmu i polityki izraelskiej.
• Schneersohn, Sholom Dovber — piąty rabin Lubawiczów; autor ważnej polemiki przeciwko świeckiemu syjonizmowi.
• Schoenman, Ralph — amerykański aktywista i pisarz; autor The Hidden History of Zionism (Ukrytej historii syjonizmu).
• Shatz, Adam — amerykański pisarz i redaktor; redaktor Prophets Outcast, antologii żydowskiego sprzeciwu wobec syjonizmu.
• Shapiro, Adam — amerykański reżyser i współzałożyciel Międzynarodowego Ruchu Solidarności.
• Shlaim, Avi — iracko-brytyjski historyk, wybitny mizrachijski krytyk syjonizmu.
• Shohat, Ella — amerykańska uczona pochodzenia irackiego, krytyk syjonizmu i orędowniczka perspektyw arabsko-żydowskich.
• Siegman, Henry — były rabin i dyrektor Projektu USA/Bliski Wschód; krytyk syjonizmu i polityki izraelskiej.
• Solomon, Norman — amerykański dziennikarz i krytyk medialny; zaliczany do żydowskich krytyków syjonizmu.
• Sonnenfeld, Yosef Chaim — jerozolimski przywódca Haredi, zaciekły przeciwnik religijny politycznego syjonizmu.
• Spira, Chaim Elazar — rabin Munkacs, jeden z najwybitniejszych chasydzkich przeciwników syjonizmu.
• Stone, IF — amerykański dziennikarz, krytyk syjonizmu i polityki izraelskiej.
• Sulzberger, Arthur Hays — wydawca The New York Times; antysionista, choć publicznie nie przyłączył się do Amerykańskiej Rady Judaizmu.
• Teitelbaum, Joel — Satmar Rebbe, czołowy religijny antyjonista i autor książki Vayoel Moshe.
• Teitelbaum, Moshe — późniejszy rabin Satmar; kontynuował antysionistyczne stanowisko ruchu.
• Trocki, Leon — rewolucjonista marksistowski; sprzeciwiał się żydowskiemu nacjonalizmowi terytorialnemu i syjonizmowi.
• Wasserman, Elchonon — litewska rosh jesziwa; religijny przeciwnik syjonizmu.
• Wolf, Lucien — brytyjski dziennikarz żydowskiego pochodzenia i przywódca społeczności, przeciwnik syjonizmu i Deklaracji Balfoura.
• Zinn, Howard — amerykański historyk, żydowski krytyk syjonizmu i polityki izraelskiej.
• Ziv, Oren — izraelski fotoreporter i aktywista; dokumentuje okupację i wywłaszczanie Palestyńczyków.

SILNI KRYTYCY SYJONIZMU, KTÓRZY NIE ODRZUCAJĄ FILOZOFII SAMEJ W SOBIE

• Abraham, Yuval — izraelski dziennikarz i współreżyser filmu No Other Land; wybitny krytyk izraelskiej okupacji i apartheidu.
• Abramowitz, Isidore — sygnatariusz listu intelektualistów żydowskich z 1948 r. sprzeciwiających się ruchowi Herut Menachema Begina.
• Ahad Ha’am — pisarz kulturowo-syjonistyczny; wczesny krytyk syjonistycznego traktowania arabskiej ludności Palestyny. Krytyk syjonistyczny, nie antysyjonista.
• Alterman, Eric — amerykański krytyk medialny i naukowiec; zaliczany do żydowskich krytyków syjonizmu i polityki izraelskiej.
• Altman, Dennis — australijski politolog, sygnatariusz publicznego oświadczenia Żydów o odrzuceniu izraelskiego Prawa Powrotu.
• Asner, Ed — amerykański aktor i aktywista; zaliczany do żydowskich krytyków polityki Izraela.
• Barr, Roseanne — amerykańska komediantka, publicznie krytyczna wobec syjonizmu i polityki izraelskiej.
• Beinart, Peter — amerykański dziennikarz i autor; były liberał-syjonista, który później opowiadał się za zakończeniem żydowskiej supremacji w Izraelu i Palestynie.
• Beit-Hallahmi, Benjamin — izraelski psycholog, krytyk traktowania Palestyńczyków przez syjonizm.
• Benjamin, Andrew — australijski filozof, sygnatariusz żydowskiego oświadczenia o odrzuceniu izraelskiego Prawa Powrotu.
• Bergmann, Hugo — filozof z Uniwersytetu Hebrajskiego i binacjonalista; krytyk wyłącznej suwerenności syjonistycznej.
• Bergmann, Ray — australijski pisarz i aktywista na rzecz praw człowieka, krytyk czystek etnicznych w Palestynie.
• Birnbaum, Nathan — jeden z pierwszych syjonistów, twórca terminu „syjonizm”, później opuścił ten ruch i został ortodoksyjnym anty-syjonistą.
• Blaustein, Jacob — amerykański przywódca żydowski; choć związany z koalicją Biltmore, nie był syjonistą w konwencjonalnym sensie i bronił rozróżnienia między tożsamością izraelską a tożsamością żydowską diaspory.
• Blankfort, Jeff — amerykański dziennikarz i aktywista, krytyk syjonizmu i polityki izraelskiej.
• Braverman, Mark — amerykański pisarz i aktywista, krytyk izraelskiej okupacji i obrońca praw Palestyńczyków.
• Brick, Abraham — Sygnatariusz listu z 1948 r. ostrzegającego przed Herutem i ekstremizmem politycznym.
• Cantor, Aviva — amerykańska pisarka feministyczna i redaktorka czasopisma Jewish Liberation Journal; kojarzona z żydowską opozycją wobec Izraela i syjonizmu.
• Cardozo, Jessurun — rabin i sygnatariusz listu antyheruckiego z 1948 r.
• Cohen, Roger — amerykański dziennikarz i felietonista; zaliczany do żydowskich krytyków polityki Izraela.
• Coleman, Clarence — wieloletni przewodniczący antyjonistycznej Amerykańskiej Rady Judaizmu.
• Curthoys, Ned — australijski naukowiec, sygnatariusz żydowskiego sprzeciwu wobec izraelskiego Prawa Powrotu.
• Davidson, Lawrence — amerykański politolog, krytyk syjonizmu i polityki izraelskiej.
• Diner, Hasia — amerykańska historyczka, badaczka historii amerykańskich Żydów i żydowskiego sprzeciwu politycznego.
• Docker, John — australijski historyk intelektualny, sygnatariusz żydowskiego oświadczenia o odrzuceniu izraelskiego Prawa Powrotu.
• Dowse, Sara — australijska pisarka, sygnatariuszka tego samego listu.
• Einstein, Albert — fizyk; ostrzegał przed wąskim nacjonalizmem żydowskim i krytykował ekstremizm syjonistyczny, pozostając jednocześnie syjonistą. Krytyk w obrębie syjonizmu.
• Eisen, Herman — naukowiec i sygnatariusz antyheruckiego listu z 1948 r.
• Engel, Irving — były prezes Amerykańskiego Komitetu Żydowskiego; publicznie powołał się na żydowskie poczucie moralnej odpowiedzialności za uchodźców palestyńskich.
• Erlich, Nicole — australijska psycholog i pisarka, sygnatariuszka odrzucenia izraelskiego Prawa Powrotu.
• Feld, Marjorie N. — amerykańska historyczka, autorka książki The Threshold of Dissent, historii amerykańskich żydowskich krytyków syjonizmu.
• Finkel, David — amerykański dziennikarz i redaktor; krytyk syjonizmu i polityki izraelskiej.
• Fineman, Hayim — Sygnatariusz listu z 1948 r. skierowanego przeciwko Herutowi.
• Flapan, Simcha — izraelski historyk i działacz na rzecz pokoju; krytyk oficjalnych narracji syjonistycznych z 1948 r.
• Fromkin, David — amerykański historyk i prawnik; zaliczany do żydowskich krytyków polityki Izraela.
• Goldberg, Michelle — amerykańska dziennikarka, zaliczana do żydowskich krytyków polityki Izraela.
• Goodman, Amy — amerykańska dziennikarka i prowadząca program Democracy Now!, krytyczka izraelskiej okupacji i polityki.
• Goodman, David SG — australijski naukowiec zajmujący się polityką chińską, sygnatariusz żydowskiego oświadczenia o odrzuceniu izraelskiego Prawa Powrotu.
• Gresh, Alain — francuski dziennikarz i specjalista ds. Bliskiego Wschodu, krytyk syjonizmu i polityki izraelskiej.
• Güdemann, Moritz — naczelny rabin Wiednia; potępiał syjonizm polityczny jako niezgodny z judaizmem.
• Hellman, Lillian — amerykańska dramatopisarka; określiła syjonizm mianem „atawizmu”.
• Herman, Edward S. — amerykański medioznawca, krytyk syjonizmu i polityki izraelskiej.
• Hersh, Seymour — amerykański dziennikarz śledczy, zaliczany do żydowskich krytyków polityki Izraela.
• Hessel, Stéphane — działacz francuskiego ruchu oporu i dyplomata; porównał okupację Izraela do apartheidu i okupacji nazistowskiej.
• Hook, Sidney — amerykański filozof, sygnatariusz antyheruckiego listu z 1948 r.
• Ignatiev, Noel — amerykański uczony i aktywista, zaliczany do żydowskich krytyków polityki izraelskiej.
• Jastrow, Morris — naukowiec z Uniwersytetu Pensylwanii; sygnatariusz petycji z 1919 r. sprzeciwiającej się utworzeniu państwa żydowskiego.
• Jellinek, Adolf — wiedeński rabin i liberalny przywódca żydowski; sprzeciwiał się utworzeniu państwa żydowskiego w Palestynie.
• Judt, Tony — brytyjsko-francuski historyk; wzywał do rozwiązania dwunarodowego i ostro krytykował politykę Izraela. Były syjonista i krytyk dwunarodowy.
• Karlin, Miriam — brytyjska aktorka, zwolenniczka organizacji Jews for Justice for Palestinians.
• Karush, Fred — Sygnatariusz listu z 1948 r. skierowanego przeciwko Herutowi.
• Kaufman, Bruria — Sygnatariusz antyheruckiego listu z 1948 r.
• Kohler, Kaufmann — rabin reformowany i prezes Hebrew Union College; potępiał syjonizm polityczny.
• Kroll-Zeldin, Oren — amerykański uczony, autor książki Unsettled, poświęconej Żydom i ruchowi na rzecz sprawiedliwości w Palestynie.
• Kushner, Tony — amerykański dramatopisarz, współredaktor Wrestling with Zion, zbioru postępowych żydowskich odpowiedzi na kwestię Izraela i Palestyny.
• Landau, Saul — amerykański dziennikarz i naukowiec; krytyk syjonizmu i polityki izraelskiej.
• Lando, Barry — urodzony w Kanadzie dziennikarz CBS; zaliczany do żydowskich krytyków polityki Izraela.
• Lehman, Irving — sędzia z Nowego Jorku; odrzucił twierdzenie, że Żydzi stanowią naród polityczny i sprzeciwiał się syjonizmowi.
• Leibowitz, Yeshayahu — izraelski filozof i ortodoksyjny Żyd; potępił okupację jako moralne zepsucie Izraela i odrzucił kult państwa. Krytyk w obrębie syjonizmu.
• Levit, Daphna — izraelsko-kanadyjska pisarka, redaktorka Wrestling with Zionism: Jewish Voices of Dissent.
• Levin, Geoffrey — historyk z Emory University; autor książki Our Palestine Question, poświęconej sprzeciwowi amerykańskich Żydów wobec Izraela i syjonizmu.
• Levine, Mark — amerykański historyk, krytyk syjonizmu i polityki izraelskiej.
• Lewis, Anthony — felietonista „New York Timesa”, zaliczany do żydowskich krytyków polityki Izraela.
• Lindell, GJ — australijski prawnik, sygnatariusz żydowskiego oświadczenia o odrzuceniu izraelskiego Prawa Powrotu.
• Lindheim, Irma — przywódczyni syjonistyczna, która później podpisała w 1948 r. antyherutowski list.
• Loewenstein, Jennifer — amerykańska akademiczka, krytyczka syjonizmu i polityki izraelskiej.
• Luria, Yosef — rumuński dziennikarz mieszkający w Palestynie; krytykował syjonistów za ignorowanie ludności arabskiej.
• Magid, Shaul — amerykański judaista, autor dzieła The Necessity of Exile i teoretyk judaizmu wygnańczego.
• Maisel, Nachman — Sygnatariusz antyheruckiego listu z 1948 r.
• Marshall, James — amerykański przywódca żydowski i krytyk izraelskiego traktowania Palestyńczyków.
• Marqusee, Mike — brytyjsko-amerykański pisarz, krytyk syjonizmu i polityki izraelskiej.
• Melchior, Marcus — naczelny rabin Danii; odrzucił żądanie Ben-Guriona dotyczące bezwarunkowej solidarności Żydów z Izraelem.
• Melman, Seymour — amerykański ekonomista i orędownik rozbrojenia; sygnatariusz antyheruckiego listu z 1948 r.
• Mendelson, Myer — lekarz i sygnatariusz listu z 1948 r. wymierzonego przeciwko Herutowi.
• Michels, Tony — amerykański historyk, współautor ważnego oświadczenia na temat historii amerykańskich Żydów, antysemityzmu i żydowskiego sprzeciwu politycznego.
• Muraskin, Bennett — amerykański pisarz, krytyk syjonizmu i polityki izraelskiej.
• Ochs, Adolph — wydawca The New York Times; sygnatariusz petycji z 1919 r. odrzucającej żydowski nacjonalizm polityczny.
• Ollman, Bertell — amerykański teoretyk polityki, krytyk syjonizmu i polityki izraelskiej.
• Peretz, Don — doradca Amerykańskiego Komitetu Żydowskiego i pionierski badacz uchodźców palestyńskich; zmuszony do odejścia po sprzeciwach Izraela wobec jego pracy.
• Piterberg, Gabriel — historyk pochodzenia izraelskiego, krytyk syjonistycznych narracji historycznych i wymazywania historii przez osadników i kolonizatorów.
• Polanski, Zack — lider Partii Zielonych Anglii i Walii; publicznie identyfikuje się jako Żyd, niebędący syjonistą.
• Polya, Gideon — australijski naukowiec i pisarz; autor żydowskiej krytyki syjonizmu i polityki izraelskiej.
• Rachlevsky, Sefi — izraelski pisarz, krytyk izraelskiego rasizmu i polityki antydemokratycznej.
• Rich, Adrienne — amerykańska poetka i feministka, krytyczka syjonizmu i polityki izraelskiej.
• Rocker, Louis — Sygnatariusz antyheruckiego listu z 1948 r.
• Rosendale, Simon — były prokurator generalny Nowego Jorku; sygnatariusz petycji antysionistycznej z 1919 r.
• Rouleau, Eric — francuski dziennikarz i specjalista ds. Bliskiego Wschodu; zaliczany do żydowskich krytyków polityki izraelskiej.
• Rubenberg, Cheryl — amerykańska badaczka Bliskiego Wschodu, krytyczka syjonizmu i polityki izraelskiej.
• Sagis, Ruth — Sygnatariuszka listu z 1948 r. wymierzonego przeciwko Herutowi.
• Sand, Shlomo — izraelski historyk, krytyk syjonistycznego etnonacjonalizmu i autor książki The Invention of the Jewish People (Wynalezienie narodu żydowskiego).
• Scheer, Robert — amerykański dziennikarz, zaliczany do żydowskich krytyków polityki Izraela.
• Scholem, Gershon — izraelski uczony zajmujący się mistyką żydowską; dwunarodowy krytyk wyłącznej suwerenności syjonistycznej. Krytyk syjonistyczny, nie antysyjonista.
• Segal, Jerome — amerykański uczony i działacz na rzecz pokoju, krytyk polityki izraelskiej.
• Seligman, Edwin — ekonomista z Columbia University, sygnatariusz petycji antysionistycznej z 1919 r.
• Simon, Bob — zagraniczny korespondent CBS; zaliczany do żydowskich krytyków polityki Izraela.
• Simon, Ernst — izraelski filozof i pedagog; krytyk binacjonalistyczny, związany z Brit Shalom.
• Singer, Peter — australijsko-amerykański filozof, sygnatariusz żydowskiego sprzeciwu wobec izraelskiego Prawa Powrotu.
• Slezak, Peter — australijski filozof, sygnatariusz tego samego listu publicznego.
• Solomon, Alisa — amerykańska dziennikarka i profesor Uniwersytetu Columbia; współredaktorka „Wrestling with Zion”. Szor, Rachel — izraelska filmowiec i współreżyserka „No Other Land”; wybitna krytyczka izraelskiej polityki wojskowej i okupacji.

POSTSCRIPTUM

Oto kilka grup nie wymienionych powyżej, które moim zdaniem powinny zostać uwzględnione:

• Jeśli nie teraz
• Judaizm nieograniczony

Oto kilka nazwisk osób, których nie wymieniono powyżej, a które moim zdaniem powinny zostać uwzględnione:

• Thomas Friedman
• Ed Miliband
• Dana Nessel
• Jehonatan Owadia
• Bernie Sanders

Nie wątpię, że inne grupy i osoby powinny zostać tu uwzględnione. Jeśli ten esej można określić mianem „dobrego początku”, to znaczy, że udało mi się zrealizować to zadanie.

Na koniec słowo o żydowskich libertarianach, którzy pasują do tego opisu: David Gordon, Ilana Mercer, Sheldon Richman, Murray Rothbard, Murray Sabrin, Dave Smith, Ron Unz. Jest to szczególnie rozczarowujące, ponieważ filozofia ta opiera się na założeniu, że prawowite tytuły do ​​ziemi (główny punkt oddzielający Izrael od jego wrogów) opierają się na pierwotnym zawłaszczeniu. Otóż Żydzi „wymieszali swoją pracę” ze spornymi terytoriami około trzy tysiące lat temu; Arabowie byli tam co najwyżej trzy stulecia. Meczet Al-Aksa znajduje się nad żydowską Drugą Świątynią, a także nad Pierwszą. Zatem wrogowie Izraela są intruzami na żydowskim terytorium.