Yonah E

Podsumowanie w jednym zdaniu

Tekst wzywa do całkowitego porzucenia porozumień z Oslo oraz ustanowienia nowej doktryny narodowej Izraela, opartej na bezkompromisowej suwerenności, całkowitym rozbrojeniu przeciwników i sile gwarantującej absolutne bezpieczeństwo.

KONIEC OSLO: NOWA DOKTRYNA ŻYDOWSKIEJ SUWERENNOŚCI, ABSOLUTNEGO BEZPIECZEŃSTWA I SIŁY NARODOWEJ

Koniec z ustępstwami. Koniec z iluzjami. Koniec z negocjowaniem żydowskiej przyszłości.

Izrael stoi na historycznym rozdrożu. Nadszedł czas, by porzucić błędne doktryny przeszłości i ustanowić zupełnie nową filozofię bezpieczeństwa narodowego – opartą na bezkompromisowym syjonizmie, trwałej suwerenności Żydów, miażdżącej przewadze militarnej i absolutnym przekonaniu, że naród żydowski nigdy więcej nie odda swojego przetrwania w cudze ręce.

Era Oslo musi się skończyć. Całkowicie. Na zawsze. Bez przeprosin.

Przez ponad trzy dekady Izrael był uwięziony w systemie politycznym, który obiecywał pokój poprzez kompromisy terytorialne, zaangażowanie dyplomatyczne i samorządność Palestyny.

Powiedziano nam, że oddanie ziemi przyniesie bezpieczeństwo. Że uznanie OWP doprowadzi do umiarkowania. Że pomoc gospodarcza zachęci do odpowiedzialnego przywództwa. Że wycofanie się z Gazy zmniejszy wrogość.

Obietnice legły w gruzach. Terror nie.

7 października 2023 r. ujawniono katastrofalne niebezpieczeństwo wynikające z umożliwienia organizacjom nastawionym na zniszczenie Izraela rozwijania potencjału militarnego w zasięgu uderzenia ze strony społeczności żydowskich.

Odpowiedzią nie mogą być kolejne negocjacje oparte na tych samych błędnych założeniach. To musi być całkowita rewolucja strategiczna.

Apeluję o nową doktrynę Izraela opartą na siedmiu podstawowych zasadach.

Subskrybować

I. ZIEMIA IZRAELA NIE JEST NA SPRZEDAŻ. SUWERENNOŚĆ JEST NAJWAŻNIEJSZA.

Pierwszym aktem tej nowej doktryny musi być pełne zastosowanie suwerenności Izraela do wszystkich terytoriów zdobytych i zachowanych w wyniku wojny sześciodniowej z 1967 roku:

• Judea,
• Samaria,
• Gaza,
• Jerozolima,
• Wzgórza Golan.

Koniec z tymczasowymi rozwiązaniami. Koniec z kreowaną niepewnością co do suwerenności. Koniec z negocjowaniem żydowskiej więzi historycznej i narodowej z sercem Izraela.

Hebron nie jest stolicą obcego państwa. Szilo nie jest osadą obcych. Beit El nie jest historycznym przypadkiem. Jerozolima nie jest międzynarodowym projektem deweloperskim. Te miejsca są wplecione w historię narodu żydowskiego.

Naród żydowski nie spędził dwóch tysięcy lat na modlitwach o powrót do Syjonu po to, aby jego suwerenność stała się na stałe zależna od zgody obcych rządów.

Izrael musi wyznaczyć swoje granice, potwierdzić suwerenność, ustanowić jasne ustalenia prawne i administracyjne oraz podjąć decyzje, które zapewnią ochronę obywatelom na całe pokolenia. Status mieszkańców, prawa jednostki, usługi publiczne i administracja cywilna muszą być określone za pomocą przejrzystych przepisów, a nie kolejnego niestabilnego zbioru tymczasowych porozumień.

Suwerenność nie może pozostać tymczasowa. Izrael nie może być dłużej zakładnikiem żądań terytorialnych tych, którzy odmawiają uznania jego prawowitości.

Subskrybować

II. SYNAJ: POKÓJ BĘDZIE USZANOWANY. AGRESJA ZMIENI WSZYSTKO.

Półwysep Synaj został zwrócony Egiptowi na mocy porozumienia pokojowego zawartego między naszymi narodami. Pokój powinien pozostać nienaruszony tak długo, jak Egipt będzie honorował swoje zobowiązania. Izrael nie ma powodu, aby niszczyć obowiązujący traktat.

Ale pokój jest obustronny. Nie stanowi bezwarunkowej gwarancji, że terytorium o znaczeniu strategicznym pozostanie poza wszelkimi przyszłymi kalkulacjami bezpieczeństwa, niezależnie od postępowania Egiptu.

Gdyby Egipt wycofał się ze swoich zobowiązań i rozpoczął agresję przeciwko Izraelowi, strategiczny status Synaju musiałby zostać ponowny rozważony – łącznie z możliwością odzyskania izraelskiej kontroli wojskowej.

Traktat powinien służyć zachowaniu pokoju, a nie stawać się mechanizmem, dzięki któremu wrogi rząd zyska przewagę nad Izraelem.

• Izrael będzie honorował pokój.
• Izrael nie nagrodzi agresji.

Subskrybować

III. AUTONOMIA PALESTYŃSKA MUSI ZOSTAĆ ROZWIĄZANA. STRUKTURA Z OSLO MUSI ZOSTAĆ ZNISZCZONA.

Nie można naprawić porażki Oslo poprzez zastąpienie Hamasu przy jednoczesnym zachowaniu wszystkich innych instytucji politycznych utworzonych lub wzmocnionych w wyniku tego samego procesu.

Cała Autonomia Palestyńska musi zostać rozbrojona i rozwiązana. Bez kosmetycznych reorganizacji i bez przekazywania władzy nowemu prezydentowi przy zachowaniu tych samych struktur politycznych i autonomicznych sił bezpieczeństwa. Ta instytucja musi przestać istnieć.

Jej uzbrojony aparat bezpieczeństwa musi zostać rozwiązany, broń złożona, a funkcje zarządcze przekazane w sposób uporządkowany zupełnie nowej administracji cywilnej.

Fatah musi przestać funkcjonować jako zorganizowana instytucja polityczna, a jego frakcje zbrojne trwale zniknąć. Machina polityczna nie może po prostu odrodzić się pod inną nazwą.

Hamas i Palestyński Islamski Dżihad również muszą zostać całkowicie wyeliminowane jako organizacje zbrojne. Nie ma miejsca na niezależne siły zbrojne, infrastrukturę terrorystyczną ani zbrojne frakcje polityczne działające wbrew suwerenności Izraela. Nie dopuścimy do niekończącego się cyklu rozbrajania jednej grupy przy jednoczesnym pozwalaniu innej na przejmowanie jej broni i personelu.

Podstawowe usługi cywilne – szpitale, szkoły, przedsiębiorstwa użyteczności publicznej, władze miejskie czy policja – muszą być kontynuowane w ramach starannie nadzorowanej transformacji. Celem jest zastąpienie nieudanej struktury politycznej instytucjami zapewniającymi stabilność, bezpieczeństwo i rozwój gospodarczy, bez zachowania niezależnej zdolności do prowadzenia wojny z Izraelem.

Subskrybować

IV. CAŁKOWITE ROZBROJENIE JEST CENĄ KAŻDEJ PRZYSZŁEJ DYSKUSJI POLITYCZNEJ.

Kolejna zasada jest absolutna: żadnych negocjacji pod groźbą użycia przemocy zbrojnej.

Przed jakąkolwiek dyskusją na temat przyszłych ustaleń politycznych wszystkie nieautoryzowane organizacje zbrojne muszą oddać broń.

• Każdy arsenał rakietowy musi zostać zdemontowany.
• Każda sieć tuneli wojskowych musi zostać zneutralizowana.
• Każda nielegalna fabryka broni musi zostać zamknięta.
• Każda zbrojna milicja musi zostać rozwiązana.
• Każde zobowiązanie dotyczące rozbrojenia musi zostać niezależnie zweryfikowane.

Żadnych wyjątków dla organizacji politycznych twierdzących, że ich broń jest niezbędna do stawiania oporu. Żadnych tajnych arsenałów. Żadnych organizacji wojskowych sponsorowanych z zagranice. Żadnej zgody na odbudowę infrastruktury zbrojnej pod płaszczykiem wyzwolenia narodowego.

W przyszłości może istnieć system policji cywilnej, ale wyłącznie w ramach przejrzystych ram prawnych zapobiegających przekształceniu jej w kolejną niezależną siłę militarną.

Najpierw rozbrojenie. Najpierw bezpieczeństwo. Wszystko inne – potem.

Subskrybować

V. UZNANIE PAŃSTWA ŻYDOWSKIEGO NIE PODLEGA NEGOCJACJOM.

Każdy przywódca polityczny dążący do ostatecznego porozumienia z Izraelem musi wyraźnie i na stałe uznać Izrael za suwerenne państwo narodowe narodu żydowskiego.

Nie chodzi o dwuznaczne deklaracje pełne luk prawnych, które pozwalają na sprzeczne interpretacje, ani o obietnice składane zagranicznym odbiorcom w kontrze do komunikatów płynących na rynek krajowy. Potrzebne jest jednoznaczne uznanie.

Prawo narodu żydowskiego do samostanowienia w Izraelu nie może być wiecznie podważane. Nie jest to tymczasowy przywilej nadawany przez rządy zagraniczne ani kwestia podlegająca renegocjacji po każdych wyborach, konflikcie czy rezolucji ONZ. Istnienie Izraela nie jest ustępstwem. To trwała rzeczywistość narodowa.

Subskrybować

VI. ŻELAZNY MUR MUSI STAĆ SIĘ FUNDAMENTEM POLITYKI NARODOWEJ.

Zeew Żabotyński zrozumiał fundamentalną kwestię tego konfliktu na długo przed tym, jak współczesna dyplomacja odkryła swój nieograniczony apetyt na konferencje i deklaracje. Doktryna Żelaznego Muru zakładała, że żydowski rozwój narodowy nie może zależeć od uzyskania dobrowolnej zgody tych, którzy się mu sprzeciwiają. To bezpieczeństwo i siła muszą stworzyć warunki, w których ostatecznie będzie możliwe prawdziwe rozwiązanie polityczne.

Rabin Meir Kahane twierdził z kolei, że przetrwanie i suwerenność Żydów nigdy nie mogą być podporządkowane aprobacie wrogich mocarstw.

Z tych tradycji czerpię bezkompromisową zasadę: naród żydowski musi posiadać siłę, pewność siebie i determinację polityczną, aby bronić własnej przyszłości.

Izrael nie może budować bezpieczeństwa w oparciu o nadzieję, że jego przeciwniczy w końcu zrezygnują ze swoich ambicji. Nie można też traktować międzynarodowej aprobaty dyplomatycznej jako substytutu gotowości bojowej. Mandat Ligi Narodów uznał historyczną więź Żydów z Palestyną i ustanowienie żydowskiej siedziby narodowej – tej historii nie można wymazać, gdy staje się niewygodna.

Odrzucam tezę, że jakakolwiek instytucja międzynarodowa ma moralne prawo dyktować granice bezpieczeństwa Izraela, pozostawiając go samego z konsekwencjami tych decyzji. ONZ nie jest rządem Izraela. Unia Europejska nie odpowiada za ochronę społeczności izraelskich. Zagraniczni dyplomaci nie muszą tłumaczyć izraelskim rodzicom, dlaczego ich dzieci śpią w schronach.

Izrael musi określać swoje wymogi bezpieczeństwa, patrząc na potrzeby obywateli, a nie na preferencje polityków oddalonych o tysiące mil.

VII. OD BEZKOMPROMISOWEGO BEZPIECZEŃSTWA DO BEZPRECEDENSOWEGO DOBROBYTU

Tę doktrynę należy oceniać nie tylko po zagrożeniach, jakie eliminuje, ale także po przyszłości, jaką stwarza. Wyobrażam sobie radykalnie inną rzeczywistość gospodarczą i administracyjną:

• system oparty na przejrzystych instytucjach, niezależnych sądach i sprawnie funkcjonującym samorządzie,
• gospodarkę przyciągającą inwestycje, rozwijającą infrastrukturę i tworzącą wartościowe miejsca pracy,
• połączenie izraelskiego doświadczenia technologicznego, partnerstw handlowych i palestyńskiej siły roboczej uwolnionej od kontroli uzbrojonych organizacji,
• nowoczesne szpitale, placówki edukacyjne o światowej renomie, zaawansowany przemysł i niezawodne sieci transportowe,
• pokolenie palestyńskich dzieci, których przyszłość mierzy się edukacją i sukcesem zawodowym, a nie zaangażowaniem w konflikt.

Subskrybować

Przyszłość pełna dobrobytu jest możliwa, ale musi być budowana na prawdziwym bezpieczeństwie i sprawnych instytucjach. Nowa administracja musi odpowiadać za wymierne rezultaty, a nie za rewolucyjne hasła. Fundusze rządowe muszą podlegać audytowi, korupcja – ściganiu, a urzędnicy – rozliczalności. Pomoc międzynarodowa powinna wspierać infrastrukturę, edukację i zdrowie, a nie podtrzymywać sieci politycznego patronatu.

KONIEC FORMUŁY DWUPAŃSTWOWEJ JAKO ZAŁOŻENIA DOMYŚLNEGO

Przez dziesięciolecia społeczność międzynarodowa traktowała utworzenie państwa palestyńskiego jako z góry przesądzony cel każdego procesu pokojowego. Odrzucam tę przesłankę.

Nie można zagwarantować żadnego wyniku politycznego przed ustanowieniem trwałego bezpieczeństwa, uznanej suwerenności, odpowiedzialnych rządów i pokojowego współistnienia. Przyszłości nie da się kształtować na bazie założeń dyplomatycznych, które wielokrotnie zawiodły. Izrael musi przyjąć nowe ramy – oparte na stałej suwerenności i egzekwowalnych zasadach bezpieczeństwa – chroniąc jednocześnie status cywilny i prawa wszystkich osób żyjących pod jego jurysdykcją. To trudne zadanie, ale trudności nie usprawiedliwiają trwania w systemie, którego błędy przyniosły tak tragiczne konsekwencje.

NOWA DOKTRYNA IZRAELSKA: SIEDEM NIEPODLEGAJĄCYCH NEGOCJACJOM ZASAD

1. TRWAŁA SUWERENNOŚĆ IZRAELA: Rozciągnięcie suwerenności nad Judeą, Samarią, Gazą, Jerozolimą i Wzgórzami Golan.
2. KONIEC STRUKTURY POLITYCZNEJ Z OSLO: Rozwiązanie Autonomii Palestyńskiej i zastąpienie jej nowym systemem odpowiedzialnych rządów cywilnych.
3. ROZWIĄZANIE FATAHU I WSZYSTKICH FRAKCJI ZBROJNYCH: Żadna zbrojna organizacja polityczna nie może zachować niezależnej zdolności militarnej.
4. CAŁKOWITE, ZWERYFIKOWANE ROZBROJENIE: Brak rakiet, tuneli, infrastruktury terrorystycznej, prywatnych armii i nieautoryzowanych arsenałów.
5. JEDNOZNACZNE UZNANIE IZRAELA JAKO PAŃSTWA ŻYDOWSKIEGO: Suwerenność żydowska musi zostać uznana za trwałą i prawowitą.
6. PRZYTŁACZAJĄCA I TRWAŁA ZDOLNOŚĆ DO BEZPIECZEŃSTWA: Żadne porozumienie nie zastąpi prawa i zdolności Izraela do ochrony obywateli.
7. NOWA ERA DOBROBYTU I ODPOWIEDZIALNYCH RZĄDÓW: Wzrost gospodarczy, edukacja, przejrzysta administracja i sprawne instytucje zamiast polityki ciągłego konfliktu.

ERA PRZEPROSIN MUSI SIĘ SKOŃCZYĆ

Naród żydowski nie odbudował swojego domu, aby spędzić wieczność na przepraszaniu za swoje istnienie. Nie przywróciliśmy suwerenności po to, by bezpieczeństwo naszych dzieci zależało od kaprysu organizacji zbrojnych przestrzegających kolejnego zawieszenia broni. Nie przetrwaliśmy wieków prześladowań tylko po to, by wmówić sobie, że siła narodu wyklucza pragnienie pokoju.

Pokój jest godnym celem. Przetrwanie Żydów jest absolutnym obowiązkiem.

Chcę Izraela na tyle bezpiecznego, by mógł się rozwijać. Chcę, aby społeczności od Galilei po Negew, od równiny nadmorskiej po wzgórza Judei i Samarii, rozwijały się bez strachu przed powtórką z 7 października. Chcę kraju, w którym gospodarka, nauka, edukacja i zaufanie narodowe idą w parze. Chcę, aby przyszłe pokolenia odziedziczyły silne, prosperujące państwo, a nie zbiór nierozwiązanych zagrożeń. Chcę, aby Palestyńczycy mieli realną szansę na dobrobyt i spokojne życie wolne od dominacji frakcji zbrojnych.

Ale nic z tego nie może opierać się na błędnych założeniach przeszłości.

• Era koncesji bez zabezpieczeń musi się skończyć.
• Era zbrojnej autonomii politycznej musi się skończyć.
• Era traktowania żydowskiej suwerenności jako tymczasowej kwestii dyplomatycznej musi dobiec końca.

Izrael potrzebuje nowej wizji narodowej, której fundamentów nie zburzą żadne zagraniczne wybory, rezolucje czy inicjatywy dyplomatyczne:

• Wizja suwerenności bez przeprosin.
• Wizja bezpieczeństwa bez złudzeń.
• Wizja dobrobytu bez korupcji.
• Wizja siły narodu niezależnej od dobrej woli wrogich mocarstw.

NIE MA WIĘCEJ OSLO.

Koniec z tymczasową suwerennością. Koniec negocjacji w cieniu terroryzmu. Koniec hazardu losem Żydów.

Przyszłość Izraela musi opierać się na niezachwianym zaangażowaniu narodu w kwestię własnego przetrwania, suwerenności i dobrobytu. Żelazny mur bezpieczeństwa. Trwałe państwo żydowskiej suwerenności. Przyszłość zbudowana na sile, odpowiedzialności i zaufaniu narodowym.

Taka jest doktryna. Taka jest wizja. I do takiej przyszłości Izrael musi dążyć.

Oslo = Bzdura