Dwunastodniowa ofensywa izraelskich sił powietrznych przeciwko antyamerykańskiemu reżimowi ajatollahów znacząco wzmocniła strategiczną pozycję Izraela. Izrael pełni funkcję największego amerykańskiego lotniskowca, który nie wymaga obecności ani jednego Amerykanina na pokładzie, nie może zostać zatopiony i może być rozmieszczony w najbardziej krytycznym obszarze. Obszar ten jest epicentrum antyamerykańskiego terroryzmu islamskiego, regionem, w którym znajduje się 48% światowych zasobów ropy naftowej i skrzyżowaniem kluczowych szlaków żeglugowych. Ta strategiczna pozycja pozwoliła Stanom Zjednoczonym zaoszczędzić na produkcji, rozmieszczeniu i utrzymaniu kilku dodatkowych, konwencjonalnych lotniskowców na Oceanie Indyjskim i Morzu Śródziemnym, a także kilku dywizji lądowych. Koszty ich produkcji, rozmieszczenia i utrzymania wyniosłyby amerykańskich podatników 15–20 miliardów dolarów rocznie.

Przygotowanie gruntu pod działania USA

Izraelska ofensywa powietrzna i lądowa przeciwko antyamerykańskiemu reżimowi ajatollahów utorowała drogę do bezprecedensowego bombardowania przez USA trzech kluczowych irańskich instalacji jądrowych. Stało się to możliwe dzięki zniszczeniu irańskich radarów obrony powietrznej i rakiet, unicestwieniu irańskich sił powietrznych, eliminacji kluczowych irańskich przywódców wojskowych oraz rozbiciu irańskiego internetu i systemów dowodzenia i kontroli.

Prezentacja siły amerykańskiego przemysłu lotniczego

Izraelska ofensywa powietrzna przeciwko Iranowi z 13 czerwca 2025 roku była jedną z najbardziej złożonych operacji sił powietrznych od czasów II wojny światowej. Wzięło w niej udział 200 samolotów bojowych produkcji amerykańskiej, które zniszczyły 1100 irańskich celów w odległości 1100 mil od Izraela. Operacja ta podkreśliła wyjątkową rolę Izraela jako potrójnego salonu wystawowego dla amerykańskiego przemysłu lotniczego, przyciągając uwagę potencjalnych nabywców do przewagi amerykańskich samolotów F-35, F-16 i F-15 nad rosyjskimi, chińskimi, brytyjskimi, francuskimi, włoskimi i szwedzkimi konkurentami, którzy nie dysponują podobnym, kompleksowym miejscem prezentacji.

Izrael jako laboratorium i centrum innowacji

Dwunastodniowa ofensywa podkreśliła rolę Izraela jako sprawdzonego w boju laboratorium i centrum innowacji dla amerykańskiego przemysłu obronnego i sił zbrojnych. W ten sposób izraelska operacja – podobnie jak systematyczne wykorzystywanie przez Izrael kilkuset amerykańskich produktów obronnych – dostarczyła wielu wniosków dotyczących technologii, konserwacji i napraw. Wnioski te zostały uwzględnione w ulepszeniach produktów amerykańskiej następnej generacji, co pozwoliło amerykańskiemu przemysłowi obronnemu zaoszczędzić 10–20 lat badań i rozwoju, których koszt wyniósłby miliardy dolarów. Zwiększa to konkurencyjność na rynku światowym, eksport i zatrudnienie w USA, a jednocześnie wzmacnia taktykę bojową amerykańskich sił zbrojnych. Duże zainteresowanie amerykańskich sił powietrznych przeprowadzeniem wielu wspólnych manewrów z izraelskimi siłami powietrznymi świadczy o dodatkowych korzyściach, jakie amerykańskie siły powietrzne czerpią z interakcji z izraelskimi pilotami bojowymi o wyjątkowym doświadczeniu.

Wzbogacenie amerykańskiej taktyki bojowej

Przełomowe taktyki bojowe – takie jak tłumienie radarów, niszczenie i zakłócanie systemów obrony powietrznej, unieruchamianie baterii rakiet ziemia-powietrze – zostały już przekazane amerykańskim siłom powietrznym. Podobnie stało się z wnioskami wyciągniętymi z przełomowej akcji izraelskich sił powietrznych z czerwca 1982 roku, podczas której zniszczono 20 baterii rakiet ziemia-powietrze produkcji radzieckiej w Syrii, zestrzeliwując 82 radzieckie samoloty MiG. Do dziś ma to wpływ na szkolenia i działania amerykańskich sił powietrznych. Doświadczenie bojowe Izraela wzbogaciło taktykę bojową i program szkolenia amerykańskich pilotów bojowych i sił lądowych (np. w zakresie zwalczania terroryzmu, operacji specjalnych i walki w terenie miejskim), którzy rzadko mają do czynienia z zadaniami typu „walcz lub giń”.

Izrael jako ośrodek badawczo-rozwojowy i partner biznesowy

Izrael stał się wyjątkowym ośrodkiem badawczo-rozwojowym dla amerykańskiego przemysłu obronnego. Ma również duże znaczenie dla około 250 amerykańskich gigantów przemysłu komercyjnego w takich dziedzinach, jak rolnictwo, medycja, farmaceutyka, motoryzacja, oprogramowanie komputerowe, elektronika, telekomunikacja, technologie finansowe, Internet itp. (np. John Deere, General Electric, Johnson & Johnson, Texas Instruments, Intel, Nvidia, General Motors, Microsoft, AT&T, IBM, Dell, Apple, Google, Facebook, Intuit itp.). Stany Zjednoczone wykorzystują potencjał intelektualny Izraela, jego ducha walki z przeciwnościami losu i mentalność „da się zrobić”, aby utrzymać swoją globalną pozycję lidera.

Wzmocnienie odstraszania i osłabienie wrogów

Dwunastodniowa ofensywa Izraela wzmocniła pozycję Izraela i USA w zakresie odstraszania w obliczu antyamerykańskiego terroryzmu szyitów i sunnitów, których celem jest podporządkowanie sobie „Wielkiego Amerykańskiego Szatana”, zgodnie z ich 1400-letnią wizją. Ofensywa Izraela osłabiła Iran, zmniejszając śmiertelne zagrożenie dla wszystkich proamerykańskich reżimów arabskich, takich jak Arabia Saudyjska, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Bahrajn, Jordania, Egipt i Maroko, które miały na szyi maczety ajatollahów i Bractwa Muzułmańskiego. Co więcej, osłabienie strategicznej pozycji reżimu ajatollahów zmniejszyło motywację niektórych rządów Ameryki Łacińskiej (miękkiego podbrzusza USA) do współpracy z Iranem przeciwko Stanom Zjednoczonym.

Podsumowanie: Inwestycja, nie pomoc

Ofensywa izraelskich sił powietrznych w czerwcu 2025 roku uwypukliła rzeczywistość związaną z coroczną kwotą 3,8 miliarda dolarów przekazywanej Izraelowi (na zakup amerykańskich systemów wojskowych!), która NIE stanowi „pomocy zagranicznej”. Jest to raczej coroczna inwestycja USA w niezmiernie wdzięczny Izrael, przynosząca USA kilkaset procent rocznego zwrotu z inwestycji (R-o-I). Co więcej, jest to najbardziej produktywna i bezpieczna inwestycja USA w Izraelu, który jest wyjątkową siłą i multiplikatorem dolara dla USA, stanowiąc podstawę wzajemnie korzystnych stosunków dwustronnych między USA a Izraelem.

Czy są jeszcze jakieś aspekty, które chciałbyś doprecyzować lub zmienić w tym tekście?