Yoram Ettinger

Synergia i współpraca operacyjna

Operacja „Epic Fury” stała się dowodem bezprecedensowej synergii i współpracy wojskowej między Stanami Zjednoczonymi a Izraelem. Relacja ta, oparta na wzajemnym szacunku na płaszczyznach osobistej, społecznej i operacyjnej, pozwoliła USA na wykorzystanie unikalnych zdolności Izraela – szczególnie w zakresie wywiadu, sił powietrznych oraz operacji specjalnych – w obliczu konfliktu z Iranem (trwającego od 1979 roku). Izrael, bardziej niż jakikolwiek inny sojusznik, pełni rolę kluczowego multiplikatora siły dla Stanów Zjednoczonych.

Uznanie dla Sił Powietrznych Izraela (IAF)

Amerykańscy piloci bojowi, a także członkowie Kongresu USA i ich doradcy, wyrażają najwyższe uznanie dla Izraelskich Sił Powietrznych (IAF) oraz ich wkładu w rozwój zdolności Sił Powietrznych USA (USAF). Współpraca ta obejmuje systemy dowodzenia, kontroli i łączności, nieszablonowe taktyki walki, awionikę oraz systemy serwisowe. Podkreślono korzyści płynące z regularnych, wspólnych ćwiczeń, podczas których doświadczeni izraelscy piloci stosują śmiałe i innowacyjne manewry. Ich determinacja oraz doktryna operacyjna wynikają bezpośrednio z ograniczeń geograficznych Izraela i konieczności stawienia czoła zagrożeniom na siedmiu frontach jednocześnie.

Efektywność i „czynnik czasu reakcji”

Intensywne wykorzystanie lotnictwa podczas operacji „Epic Fury” – prowadzonej równolegle z działaniami przeciwko Hezbollahowi, Hamasowi, Huti oraz proirańskim bojówkom w Iraku – uwypukliło tzw. „czynnik czasu reakcji Izraela”. Stał się on decydującym elementem zwiększającym siłę bojową, umożliwiając prowadzenie długotrwałych ataków o wysokiej intensywności.

Kluczowe aspekty efektywności IAF:

• Błyskawiczna obsługa naziemna: Niespotykane tempo tankowania, uzbrajania i przygotowania maszyn do kolejnych lotów (tzw. turnaround time) realizowane przez nieliczne, wysoce zgrane zespoły techniczne (w tym liczne kobiety-techników).
• Zasięg i wytrzymałość: Przeprowadzanie misji na dystansie 1600–1900 km w jedną stronę.
• Ekstremalne tempo operacyjne: Piloci IAF działają w cyklach przekraczających światowe standardy, realizując niekiedy trzy naloty dziennie w trybie „lataj albo jedz”, co wiąże się z 34-godzinnymi dyżurami bojowymi.

Innowacje techniczne i taktyczne

Podczas jednej nocy IAF było w stanie skierować do walki 200 samolotów jednocześnie, uderzając w 500 celów oddalonych o blisko 2000 km. Wiele z tych misji odbyło się bez tankowania w powietrzu dzięki innowacyjnym, zewnętrznym zbiornikom paliwa dla myśliwców F-35, opracowanym wspólnie przez Izrael i Lockheed Martin.

Izrael zrewolucjonizował taktykę powietrzną dzięki zmodernizowanym F-35, wyposażonym w autorskie systemy fuzji danych i walki elektronicznej. Pozwala to na bezpieczne wskazywanie celów innym maszynom bez narażania ich na ogień nieprzyjaciela.

Opinia dowództwa i sukcesy wywiadowcze

Gen. Dan Caine, przewodniczący Połączonych Sztabów Sił Zbrojnych USA, ocenił izraelską ofensywę jako „imponującą pod względem skali i zakresu”. Podkreślił on, że wykorzystanie blisko 200 samolotów do przeprowadzenia ponad 1000 lotów bojowych (stan na 2 marca) było możliwe dzięki ścisłej współpracy wywiadowczej obu państw.

Amerykańscy eksperci ds. wywiadu chwalą Izrael za:

• Błyskawiczną identyfikację celów ruchomych i ich terminową eliminację.
• Skuteczną fuzję danych wywiadowczych (SIGINT, IMINT, CYBER, HUMINT).
• Doskonałe zabezpieczenie operacyjne (OPSEC), które umożliwiło koordynację wspólnych misji.

W ciągu 40 dni konfliktu izraelski wywiad dostarczył dane o regionie o wartości przewyższającej zasoby wielu amerykańskich agencji razem wziętych. Pozwoliło to na zidentyfikowanie 7000 kluczowych celów oraz zniszczenie irańskiej infrastruktury rakietowej, systemów obrony przeciwpowietrznej oraz zaplecza dronów.

Podsumowanie

Relacje amerykańsko-izraelskie to modelowy przykład współpracy win-win. Roczna inwestycja USA w wysokości 3,8 mld dolarów (zamiast tradycyjnej pomocy zagranicznej) przynosi amerykańskiemu podatnikowi zwrot (ROI) przekraczający 1000%. Jest to najwyższy w historii wskaźnik zwrotu z amerykańskich inwestycji rządowych, potwierdzający status Izraela jako unikalnego mnożnika siły i kapitału.

Ocena działań Izraela przez Stany Zjednoczone podczas operacji „Epic Fury”