Podpułkownik Ariella Mazor

Podsumowanie w jednym zdaniu

Artykuł podpułkownik Arielli Mazor analizuje, jak trzy lata po tragicznym ataku z 7 października 2023 roku Izrael przekształcił swoje Siły Obronne i wywiad, aby skutecznie stawiać czoła wojnie na siedmiu frontach oraz zapobiec powtórzeniu się tamtych błędów.

Trzy lata po najkrwawszym ataku w historii Izraela przyglądamy się wojnie na siedmiu frontach, zmianom w Siłach Obronnych Izraela oraz odpowiedzialności za to, aby 7 października nigdy się nie powtórzył.

Rankiem 7 października 2023 roku tysiące terrorystów Hamasu przedostało się do południowego Izraela drogą lądową, powietrzną i morską. Zaatakowali lokalne społeczności, bazy wojskowe oraz festiwal muzyczny, mordując cywilów, biorąc zakładników i doprowadzając do zniszczenia całych osiedli.

To był jeden z najbardziej tragicznych dni w historii Izraela, a zarazem moment, w którym Siły Obronne Izraela zawiodły w swojej najważniejszej misji: ochronie narodu izraelskiego.

Trzy lata później Izrael jest krajem, który od tamtego poranka uległ głębokiej przemianie. Wojna wywołana przez Hamas przerodziła się w kampanię wojskową na siedmiu frontach. Siły Obronne Izraela (IDF) prowadziły działania w całym regionie, aby przywrócić bezpieczeństwo na granicach państwa i wyeliminować zagrożenia dla jego obywateli. Izraelscy żołnierze walczyli w tunelach pod Strefą Gazy, stawiali czoła Hezbollahowi ukrywającemu się w domach wzdłuż granicy z Libanem oraz zwalczali zagrożenia sięgające od Iranu po Jemen.

W tym okresie Siły Obronne Izraela zaatakowały około 100 000 celów wojskowych na Bliskim Wschodzie – od irańskiego programu nuklearnego po rozległą sieć podziemnych tuneli Hamasu w Strefie Gazy.

Przez te trzy lata w kierunku Państwa Izrael wystrzelono ponad 30 000 pocisków, przy czym zdecydowana większość z nich była wymierzona bez rozróżnienia w izraelskie skupiska ludności cywilnej.

Za tymi liczbami kryją się trzy lata działań wojennych, rodziny zmuszone do opuszczenia swoich domów, społeczności żyjące w ciągłym zagrożeniu ostrzałem rakietowym oraz żołnierze, którzy spędzili miesiące z dala od bliskich.

W obliczu tych ataków odporność narodu izraelskiego oraz zaawansowane systemy obrony powietrznej IDF po raz kolejny zostały wystawione na próbę – i zdały ją zwycięsko.

Siły Obronne Izraela przekształcone po 7 października

Przez cały ten czas IDF stawiły czoło innemu gigantycznemu zadaniu: analizie niepowodzeń z 7 października i wyciągnięciu wniosków z bolesnych błędów. Przyznanie się do tych porażek było kluczowe, lecz równie istotne okazało się zagwarantowanie, że wyciągnięte wnioski przełożą się na trwałą zmianę.

W ciągu ostatnich trzech lat Siły Obronne Izraela wprowadziły szeroko zakrojone reformy w zakresie wywiadu, planowania operacyjnego, obrony granic, gotowości bojowej oraz struktur dowodzenia.

Jedna z najbardziej znaczących zmian zaszła w Dyrekcji Wywiadu:

• Wczesne ostrzeganie przed wojną i działaniami wroga stało się centralnym celem misji dyrekcji.
• Personel wywiadu jest szkolony w zakresie kwestionowania przyjętych założeń, analizowania sprzecznych dowodów oraz poddawania w wątpliwość ocen, które mogłyby rodzić fałszywe poczucie bezpieczeństwa.
• Nowe procedury ostrzegawcze kładą większy nacisk na identyfikację rzeczywistych zmian w potencjale i gotowości wroga niż na opieranie się głównie na ocenie jego intencji.
• Dyrekcja wzmocniła swoje centra ostrzegawcze, rozszerzyła szkolenia zawodowe oraz przywróciła mechanizmy nadzoru mające na celu weryfikację dominujących ocen wywiadowczych.

Podstawą tych reform są cztery wartości przewodnie: odpowiedzialność, profesjonalizm, zdolność adaptacji i pokora. Zmiany te odzwierciedlają lekcję wyciągniętą z 7 października: błędy wywiadowcze mogą wynikać nie tylko z braków informacyjnych, lecz także ze sposobu, w jaki istniejące informacje są interpretowane, kwestionowane i przekazywane.

Zmiany obejmujące całe wojsko

Obecnie Izraelskie Siły Powietrzne utrzymują w gotowości nawet czterokrotnie (a w niektórych jednostkach sześciokrotnie) większy potencjał sił niż przed wojną.

W strukturach IDF liczba jednostek i sił rezerwowych przygotowanych do natychmiastowego reagowania na niespodziewane ataki wzrosła ponad dwukrotnie, co znacznie zwiększyło zdolność armii do radzenia sobie z zagrożeniami na wielu frontach.

• Granica ze Strefą Gazy: Zmodernizowano infrastrukturę obronną, wzmacniając bariery, wdrażając zaawansowane systemy nadzoru oraz lepiej wyposażając zespoły obrony lokalnych społeczności.
• Północny Izrael: Liczebność lokalnych sił obronnych wzrosła trzykrotnie, utworzono nowe jednostki szybkiego reagowania, a plany obronne dostosowano do specyficznych zagrożeń w Galilei i na Wzgórzach Golan.
• Dowództwo Frontu Wewnętrznego: Rozszerzono możliwości operacyjne poprzez udoskonalenie systemów ostrzegania, wzmocnienie koordynacji ze służbami ratunkowymi, renowację schronów publicznych oraz rozmieszczenie dodatkowych struktur ochronnych w całym kraju.

Zmiany te mają na celu usunięcie luk obronnych ujawnionych 7 października oraz podniesienie zdolności IDF do ochrony izraelskich cywilów w przyszłych sytuacjach kryzysowych.

Odpowiedzialność, która trwa

Trzy lata po 7 października Izrael nadal mierzy się z poważnymi wyzwaniami w obszarze bezpieczeństwa. Hamas i Hezbollah wciąż próbują odbudować swój potencjał militarny i – wbrew porozumieniom – planują kolejne ataki na Państwo Izrael. Zagrożenia ze strony Iranu i jego regionalnych sojuszników nadal destabilizują cały Bliski Wschód.

Misja Sił Obronnych Izraela jest jaśniejsza niż kiedykolwiek: chronić naród izraelski, stawiać czoła zagrożeniom i dopilnować, aby tamtejsze niepowodzenia nigdy się nie powtórzyły. Wdrażane w armii reformy nie stanowią końca tego procesu, lecz są elementem trwałego zobowiązania do ciągłej nauki, adaptacji i wzmacniania obronności państwa.

Bezpieczniejszy region to taki, w którym nie ma terroryzmu. Wymaga to demontażu infrastruktury terrorystycznej, całkowitego rozbrojenia Hamasu w Strefie Gazy oraz wyeliminowania zagrożeń dla izraelskich cywilów. Siły Obronne Izraela będą nadal działać z pełną determinacją, aby osiągnąć te cele, pomagając jednocześnie w budowaniu warunków dla bardziej pokojowej przyszłości.

Patrząc w przyszłość, pamiętamy i czcimy każdą osobę, która straciła życie 7 października, oraz każdego żołnierza poległego w wojnie, która nastąpiła później. Pamięć o nich, ich dziedzictwo oraz lekcje wyniesione z tych trzech lat pozostają naszym fundamentem – ponieważ naród izraelski zbudowany jest na wytrwałości, odporności i przede wszystkim na życiu.

Nowe oblicze armii: Jak Izrael wyciągnął wnioski z tragedii 7 października