Yonah E.

Podsumowanie w jednym zdaniu

Autor w ostrych słowach krytykuje powszechną hipokryzję oraz podwójne standardy wobec Izraela i Żydów, domagając się od krytyków opartych na faktach dowodów zamiast bezpodstawnych oskarżeń o ludobójstwo.

Nie wiem, jakiego słowa użyć. Cały świat oszalal

Spacerując po ulicach Paryża, rozmawiając z ludźmi w sklepach, kolegami z pracy i przypadkowymi przechodniami, zauważyłem jedno: ludzie mają tego dość. Wielu z nich zdaje sobie teraz sprawę, dlaczego Siły Obronne Izraela (IDF) postępują tak, a nie inaczej, oraz jakie zagrożenie stanowią Palestyńczycy dla całego świata zachodniego.

To szokujące. Rozmawiałem ze sprzedawcą, który poprosił o zachowanie anonimowości. Wyznał, że nigdy w życiu nie sądził, iż będzie darzył Żydów tak wielkim szacunkiem.

Podczas jednego z wydarzeń rozmawiałem z Egipcjaninem, który obecnie mieszka w Paryżu. Powiedział mi: „Świat potrzebuje więcej takich ludzi jak Netanjahu”. Stwierdził, że ten człowiek ma odwagę i że nigdy wcześniej nie widział przywódcy, który kochałby swój kraj bardziej.

Rozmawiałem też z kolegą z Brukseli, który stwierdził, że jest absolutnie zniesmaczony tym, jak jego rząd traktuje Izrael.

Nie szukałem specjalnie osób popierających Izrael, by z nimi porozmawiać. Chciałem poznać nastroje panujące na ulicach – dowiedzieć się, co mówią ludzie. Zadawałem pytania i, jak to mam w zwyczaju, usłyszałem bardzo wiele interesujących opinii.

Jedna rzecz jednak szczególnie mnie uderzyła: być może niektórzy z tych, którzy tak łatwo szafują terminem „rasizm”, sami są rasistami. Bo nazywanie syjonizmu rasizmem jest rasizmem samym w sobie. Pomyślcie o tym.

Na świecie jest ponad trzydzieści krajów muzułmańskich i tylko jedno państwo żydowskie. Jeśli Izrael ma przestać być państwem żydowskim, to kraje muzułmańskie również powinny utracić ten charakter. Idąc tym tropem: Watykan powinien stać się państwem bezwyznaniowym, a Indie nie powinny być krajem o dominacji hinduistycznej.

Absurdalność poglądów Zohrana Mamdaniego, który wygłasza antysemickie i rasistowskie opinie, poraża. Twierdzi on, że nie popiera Izraela jako państwa żydowskiego, ale z całą pewnością popiera Pakistan jako państwo muzułmańskie. Nigdy nie słyszałem, aby sprzeciwiał się istnieniu Iranu jako radykalnego państwa religijnego. Nie słyszałem też, by domagał się, aby Jemen ponownie przyjął Żydów, których stamtąd wygnano.

To samo dotyczy Egiptu, Syrii, Iraku. Wszystkie te kraje wydaliły Żydów. Nie chcą, by Żydzi tam mieszkali, a jednocześnie sprzeciwiają się temu, by mieli swój dom w Izraelu. To nie ma żadnego sensu.

Takie rozmowy zaczynam prowadzić z ludźmi, ponieważ uważam, że są one konieczne. Musimy być dumnymi Żydami i prowadzić otwarte, szczere dialogi. Wierzę, że dzięki temu jako naród staniemy się silniejsi.

Ale dotyczy to nie tylko nas. Nasi przyjaciele z innych kręgów – hinduiści, chrześcijanie oraz chrześcijańscy syjoniści – również muszą zabierać głos. Musimy zjednoczyć się wokół zasady, że cywilizacja zachodnia musi pozostać cywilizowana: można się z kimś nie zgadzać, nie trzeba podzielać tych samych poglądów we wszystkim.

Jednak w chwili, gdy zaczynasz wybijać okna, zabijać ludzi i plądrować, tracisz wszelkie prawo do nazywania swoich działań pokojowymi. Przemoc i antysemityzm nie mają nic wspólnego z pokojem. Każdy ruch, który się do nich ucieka lub macha flagami wzywającymi do ludobójstwa innego narodu, jest żałosny – to żaden ruch pokojowy.

Ludobójstwo jest niedopuszczalne. Trzeba to powiedzieć głośno i wyraźnie. Naprawdę uważam, że potrzebujemy precyzyjnych narzędzi prawnych, aby móc skutecznie przeciwdziałać takim absurdalnym i kłamliwym oskarżeniem.

Jeśli uważasz, że Izrael dopuszcza się ludobójstwa, to rzucam ci wyzwanie: pokaż mi dowody! I nie bądź zaskoczony, gdy w zamian pokażę ci dowody na to, że to Palestyńczycy dopuścili się ludobójstwa 7 października.

Więc albo się zamknij, do cholery, albo pokaż dowody. Wystarczy już tych bzdur!

Żałosne? Brzydkie?