Becia Elonowa

Podsumowanie w jednym zdaniu

Europejska polityka ulega groźnej islamizacji – słabość państw i zastraszeni politycy sprawiają, że radykałowie przejmują władzę, wykorzystując do tego samą demokrację.

Gdy się dopełni, zwłaszcza w Unii Europejskiej, Stanach Zjednoczonych i Izraelu, kraje słabsze i bezbronne zostaną po prostu połknięte bez wysiłku i bez miliardowych funduszy. Strach i panika rzucą państwa Europy Wschodniej, w tym Polskę, na kolana.

Kto nie łączy tego z sytuacją w Serbii i Brazylii, próbam obalenia Trumpa oraz Netanjahu – długo nie pozostanie uśmiechnięty. Tak, antysemityzm, tak łatwo przywrócony do dialogu i nagle dozwolony, obejmie każdego niemuzułmanina. Ciebie też – tak, ciebie, machającego dumnie flagą „Free Palestine”. Warto sobie przypomnieć tych Żydów, którzy „jak barany poszli na rzeź”, bo wkrótce wy znajdziecie się w kolejce do komór.

Islamiści w Knesecie czy europejskich parlamentach mają jasne zadanie: spalić i sparaliżować rządy, po czym wprowadzić swoją politykę szariatu. Najlepsze jest to, że wcale nie ukrywają swoich zamiarów i mówią o tym otwarcie, ale kto by tam ich słuchał…

Niemcy, Berlin, islam, polityczna lewica i strach przed własnym otoczeniem

To, co wydarzyło się w Berlinie, powinno być ostrzeżeniem dla całej Europy – i dla nas, i dla was.

20 września 2026 roku wybory do berlińskiego parlamentu wygrała skrajnie lewicowa partia Die Linke, zdobywając 25,7% głosów. Jej kandydatka, Elif Eralp, stanęła na drodze do objęcia stanowiska burmistrza niemieckiej stolicy. Według badań Forschungsgruppe Wahlen aż 51% muzułmańskich wyborców zagłosowało na Die Linke. Dla porównania, wśród katolików było to 17%, a wśród protestantów zaledwie 16%.

W Izraelu za to 100% społeczności muzułmańskiej wyszło zagłosować. Nie 50%, nie 70% – równo 100%, co w warunkach demokratycznych jest statystycznie niemal niemożliwe. A jednak fanatycy radykalnej lewicy w Izraelu walczą o to, by mimo sfałszowania wyborów w Knesecie zasiedli Bracia Muzułmanie, którzy jawnie mówią, że sparaliżują rząd. Tylko w ten sposób mogą obaleć Netanjahu, który po raz kolejny zdobył większość głosów wyborczych. Nowa demokracja dyktatury: wybory nie muszą być już tak bardzo demokratyczne, a kraje wrogie mogą je finansować, jeśli to służy islamistom.

Warto się zastanowić, kto pomoże takim krajom jak Polska, gdy Unia całkowicie odda władzę Katarowi, prezydenturę w USA obejmie radykalna lewica wsołtworzona przez Mamdaniego i Kamalę, a w Izraelu władzę przejma Bracia Muzułmanie. Wszystkiemu przyklaszcze uśmiechnięty Putin, Turek i Koreańczycy – wierni sojusznici Iranu.

Powodzenia nam wszystkim.

Prawdziwa bomba wybuchła po wyborach

Liderka partii boi się ludzi z rodzimego środowiska politycznego.

Niemiecki tygodnik „Der Spiegel” przeprowadził wywiad z Elif Eralp. Podczas autoryzacji materiału jej biuro omyłkowo odesłało redakcji dokument zawierający nie tylko autorskie poprawki, ale również wewnętrzne komentarze polityczki i jej współpracowników. To, co dziennikarze znaleźli w tych notatkach, jest szokujące. Eralp pisała, że ona i jej mąż są zastraszani i obawiają się konkretnych osób:

„Ja i mój mąż boimy się tych ludzi.”

„Nie mogę narażać siebie i mojej rodziny.”

Chodziło o działacza o nazwisku Ibrahim Ibrahim, związanego z radykalnym islamem. Ibrahim to jedna z rozpoznawalnych postaci berlińskiego ruchu antyizraelskiego i propalestyńskiego, powiązana z Vereinigtes Palästinensisches Nationalkomitee (VPNK). Według niemieckiego Urzędu Ochrony Konstytucji w tym środowisku aktywnie działają zwolennicy Hamasu oraz Ludowego Frontu Wyzwolenia Palestyny (PFLP) – organizacji znajdujących się na unijnej liście terrorystycznej.

Ibrahim miał określać zabitego przywódcę Hamasu, Yahyę Sinwara, mianem bohatera i męczennika. Przeciwko niemu prowadzone jest postępowanie ws. posługiwania się symbolami organizacji terrorystycznych i rozpowszechniania ich propagandy. Co więcej, Ibrahim pojawił się na wieczorze wyborczym Die Linke w berlińskiej dzielnicy Neukölln, gdzie fotografował się w towarzystwie polityków tej partii, m.in. Ferata Koçaka. W tym samym środowisku funkcjonuje silna frakcja propalestyńska, której działalność budzi głęboki niepokój niemieckich służb.

W swoich notatkach Eralp przypomniała również, że berlińska policja wcześniej zalecała jej ostrożność w publicznym wymienianiu konkretnych nazwisk. Zauważyła, że dawniej dotyczyło to przestępczości zorganizowanej, a teraz – ludzi mających bezpośrednie kontakty z Hamasem.

Polityczka ubiegająca się o władzę w stolicy Niemiec panicznie boi się ludzi z radykalnego środowiska, które ma realne wpływy w jej własnej partii… i o które ona sama zadbała. Obywatele głosują na demokrację, liberalizm, równość i wolność, a w zamian otrzymują radykalnych islamistów nawołujących do szariatu i terroryzujących polityków, którzy ich wspierali. Dokładnie tak samo dzieje się w Izraelu.

Reakcija i polityczne trzęsienie ziemi

Sprawa wywołała potężną burzę polityczną:

• Karl Lauterbach (SPD) wezwał swoją partię do natychmiastowego zdystansowania się od koalicji z Die Linke.
• Były burmistrz Berlina, Michael Müller, zwrócił uwagę na skrajne niebezpieczeństwo podatności przyszłych władz na naciski i szantaż.
• Lider berlińskiej SPD, Steffen Krach, podkreślił, że miasto musi zdecydowanie walczyć zarówno z mafią, jak i ze zwolennikami Hamasu.
• CDU zażądała od SPD i Zielonych natychmiastowego wstrzymania prac nad tworzeniem koalicji.
• Przewodniczący Centralnej Rady Żydów w Niemczech, Josef Schuster, ostrzegł przed powierzaniem odpowiedzialności za bezpieczeństwo Berlina ugrupowaniu, które jest totalnie sparaliżowane strachem i nie potrafi jednoznacznie odciąć się od antysemitów oraz sympatyków terroryzmu.

Sama Eralp zapewniała później, że nie da się zastraszyć i będzie walczyć z przestępczością zorganizowaną oraz organizacjami gloryfikującymi przemoc. Naprawdę?

Spójrzmy na program partii Die Linke:

• Zmniejszenie liczebności policji.
• Ograniczenie uprawnień służb do inwigilacji.
• Likwidacja Urzędu Ochrony Konstytucji (Verfassungsschutz).
• Likwidacja wybranych stref bezpieczeństwa i stref zakazu przebywania.
• Uczynienie kary więzienia absolutnym wyjątkiem i drastyczne zmniejszenie liczby zakładów karnych.

Z jednej strony mamy radykalny islamizm, sympatie terrorystyczne, gloryfikację przywódców Hamasu i presję ulicy. Z drugiej – partię, która chce okaleczyć narzędzia państwa przeznaczone do zwalczania takich zagrożeń, podczas gdy jej własna kandydatka przyznaje, że boi się radykalnego otoczenia i potulnie wypełnia jego żądania.

Islamizm nie musi zdobywać władzy wyłącznie za pomocą przemocy. Może wykorzystywać demokrację, wolności obywatelskie, polityczne sojusze, presję oraz poczucie winy narzucane społeczeństwom, które panicznie boją się oskarżeń o islamofobię. Niemcy przez lata prowadziły politykę migracyjną z lekceważeniem weryfikacji i rzeczywistej integracji. Dziś zbierają żniwo wieloletnich zaniedbań. I nie są w tym odosobnione – podobne problemy dotykają Francję czy Wielką Brytanię.

Niepokoi nie tylko obecność radykalnych islamistów na europejskich ulicach, publiczne modlitwy, ataki na ludzi czy dewastacja miast. Jeszcze bardziej przeraża to, że ich środowiska zdobywają wpływy polityczne, zastraszając ludzi, którzy powinni dbać o państwo prawa, a stają się jedynie kukłami terroru.

30 października Eralp odniosła się do sprawy w nagraniu na Instagramie, deklarując, że traktuje poważnie zalecenia służb i dlatego bardzo starannie dobiera słowa.

Nie potrzebujemy terrorystów z karabinami szturmowymi na ulicach, żeby stracić kontrolę nad własnym państwem. Wystarczy, że demokratyczne instytucje zaczną ustępować przed tymi, którzy demokrację uważają za „zgniliznę Zachodu”. Demokracja nie może być bezbronna wobec tych, którzy wykorzystują jej wolności, by ją zniszczyć.

I właśnie to powinno być dla świata najważniejszym ostrzeżeniem płynącym z Berlina. Do tego potrzeba jednak silnych, mądrych polityków z kręgosłupem moralnym, a nie kukiełek wypluwających puste frazesy do mikrofonów – ludzi bez rąk, bez nóg i bez mózgu. Z pewnością nie tych z hasłami „Free Palestine” na ustach.

Ludzie nienawidzący Żydów jeszcze nie zrozumieli, że są ślepymi narzędziami własnej głupoty. Są do utylizacji – dokładnie tak samo jak Żydzi i każdy inny. Niezależnie od tego, w co wierzysz – to już nie ma żadnego znaczenia.