Znany i lubiany niewątpliwie judeosceptyk Robert Winnicki nawtykał mi niedawno od żydokomuny.

Ato z tej okazji, że skrytykowałem burzenie pomników upamiętniających poległych żołnierzy sowieckich, czym z zapałem zajmował się Karol Nawrocki w roli prezesa IPN. Wielkiemu antykomuniście przypomniałem, że nie było go jeszcze na świecie, gdy zaczepiony przez niego „żydokomuch” walczył z komuną (no, może nie tak straszliwie i odważnie, jak jego krajan i rówieśnik Mateusz Morawiecki, ale zawsze), przy czym naszła mnie chętka, aby zajrzeć do judeosceptycznych łepetyn i wygrzebać z ich ciemnych czeluści mity, legendy i uprzedzenia, z których ulepili sobie narcystyczną wizję samych siebie jako „antykomunistów”, a komunistów połączyli nierozerwalnym węzłem z żydostwem.

No bo coś w tym jest! To Żydzi dwa tysiące lat temu wymyślili sobie, że w świecie urządzonym przez Mesjasza nie będzie biednych ani bogatych, nie będzie własności prywatnej, panów i niewolników, rzymskich ani żadnych innych generałów, a panować będzie miłość i braterstwo, pod czujnym i troskliwym okiem samego Boga. Byli więc komunistami. I każdy chrześcijanin, łącznie z panem Winnickim, był i nadal jest komunistą. Ma nadzieję, że niedługo (oby jak najszybciej!) przyjdzie Mesjasz i zlikwiduje te wszystkie Rzeczypospolite Polskie i Chińskie Republiki Ludowe a w to miejsce stworzy Królestwo Boże na Ziemi.

W czym więc problem? Skąd ten „antykomunizm”? Ano stąd, że w XIX w. pojawili się na świecie tacy, co to chcieli raj na ziemi zaprowadzić bez pomocy Mesjasza! Odpychając od władzy Kościół, który powrotu Mesjasza (jako że raz już nas odwiedził) wyczekuje. Czyli konkurencja. A kim byli ci bezbożni uzurpatorzy? Ano, rzecz jasna, Żydzi. Tacy sami jak ci, którzy w porę nie uwierzyli w prawdziwego Mesjasza i z pozycji narodu wybranego stoczyli się z powodu swego niedowiarstwa i zaślepienia w otchłań zdeprawowanego „judaizmu rabinicznego”. Ta wypaczona, zdradziecka religijność potomków zabójców Pana Jezusa wyzuta jest z miłości bliźniego i ślepa na Boże miłosierdzie. Cechuje ją sztywny, bezmyślny formalizm rytuałów, godny faryzeuszy. Nic dziwnego, że jałowa ta religia musiała zaprowadzić swych wyznawców prosto na manowce ateizmu.

No i zagadka rozwiązana! Żydzi odrzucili i zdradzili Pana Jezusa, co pchnęło ich w stronę fałszywej religii, a w konsekwencji w stronę ateizmu, przez co uroili sobie ateistyczny raj bez Kościoła. W taki sposób Pan Bóg ukarał niewiernych. Sprowadził ich na manowce niewiary, gdzie siłą rzeczy zapanować musi zbrodnia i wynaturzenie, zapowiadające wieczne potępienie tych nieszczęśników. Jednak kara Boża pośrednio dotknęła również chrześcijan – ofiary żydowskiego, komunistycznego ludobójstwa. Pan Bóg najwyraźniej posłużył się niewiernymi, aby ukarać za grzechy swoje owieczki bądź poddać je próbie. Tak czy inaczej, skoro odmówił Żydom łaski wiary, uczciwi i bogobojni ludzie powinni się trzymać od nich z daleka. No, chyba że się któryś szczerze nawróci (chociaż „Żyda” i „szczerość” połączyć może chyba tylko moc nadprzyrodzona).

Polemika z takimi poglądami nie ma większego sensu. Warto jednakże postawić sobie pytanie, dlaczego wśród politycznych pisarzy komunistycznych jest tylu Żydów? Sądzę, że odpowiedź jest podobna jak w przypadku fizyków, przedsiębiorców czy profesorów medycyny. Po prostu w kulturze żydowskiej bardzo głęboko zakorzeniony jest szacunek do wykształcenia. Dlatego wśród Żydów zawsze było kilkukrotnie mniej analfabetów niż w innych grupach etnicznych i wyznaniowych.

Gdy zaś chodzi o pisarstwo polityczne, to nadreprezentacja żydowska jest tym bardziej zrozumiała, że będąc Żydem, raczej nie zostaniesz chrześcijańskim konserwatystą w żadnej z licznych odmian tej ideologii, łącznie z tymi najmniej antysemickimi. Połowa spektrum politycznego jest więc dla ciebie niedostępna już na początku. Zostaje ci przeto wybór między liberalizmem, socjaldemokracją i komunizmem. No i „na koniec dnia” na pięciu wybitnych autorów lewicowych dwóch będzie Żydami.

A czy w ten sposób tłumaczyć trzeba i to, że również na dziesięciu ubeckich oprawców statystycznie dwóch będzie Żydami? Tak, ale tylko do pewnego stopnia. Wielu uciekało od piętna Żyda w kosmopolityczną i na ogół niezbyt antysemicką komunę. No i byli też tacy, którzy po przeżyciach wojennych chcieli się mścić. Leczyli swoje traumy, bijąc Polaków, ale i Żydów. Po prostu każdego, kogo przyprowadzą do ich katowni.

Tacy jak Winnicki pewnie tego nie wiedzą, ale aktywni politycznie w czasach stalinowskich Żydzi najbardziej bali się właśnie żydowskich ubeków. Bo to byli najgorsi antysemici, wręcz antysemiccy neofici. I jeszcze jednej rzeczy pewnie nie wie (albo i wie). Ta irytująca nadreprezentacja Żydów dotyczy również opozycjonistów walczących z „czerwonym” w czasach PRL. Włos się na głowie jeży, ile tej „żydoantykomuny” było! No, ale wiadomo. To wszystko agenci kosmopolitycznych sił żydowskich. Zdrajcy, nie patrioci. No i tym sposobem wszystko wraca do normy, a „judeosceptyk” z Ruchu Narodowego może sobie dalej spać spokojnie.

Judeokomuna