Przyslala Zosia Braun

SHA’AGAT ARYEH – nowa wojna

Przekazuję troszke humoru z Purim – oto jak teraz (wojna SHA’AGAT ARYJEH) można zcharakteryzowac naród Izraela

Izraelczycy to naród, którego kobiety noszą dwie piżamy: jedną na czas pokoju, a drugą na czas wojny. 

 Chodzi aby syrena zastała ją na klatce schodowej w pięknej piżamie, a nie w spranym bawełnianym podkoszulku. Am Yisrael Chai.

Izraelczycy to naród, który, uwięziony za granicą z powodu zamkniętych przestrzeni powietrznej podczas bombardowań, jest gotów podróżować helikopterem za wygórowane ceny, byle tylko wrócić DO DOMU i z radością siedzieć w schronach przeciwbombowych i tarzać się w rowach, gdyby syrena złapała ich w drodze przed Ben Gurionem, zamiast uciekać przed wojną jak wszyscy normalni ludzie. A ci, którym się to nie udało, po tym, jak otrzymali alternatywny hotel z dala od tego piekła, z widokiem na zielony trawnik i basen, cierpią (!) na ataki paniki i depresję i nazywają to opóźnienie (!) katastrofą. 

Izraelczycy to taki naród, który pod gradem pocisków wypuszcza salwę najzabawniejszych żartów i gagów. Na przykład: „Naród izraelski żyje, ale nie wyspał się wystarczająco” albo „Pocisk z Iranu okrążył Tel Awiw, nie znalazł wolnego miejsca parkingowego i zawrócił”.

Dlaczego? Bo bez względu na to, jak źle się sprawy mają, Izraelczycy doskonale wiedzą, kto ostatecznie wygra. I że ta wojna zapisze się w historii rodzinnych uroczystości, tak jak: „Chcieli nas zabić. Ale im się nie udało. Więc jedzmy i pijmy za to”. Am Yisrael Chai! (Naród izraelski żyje!)

I jeszcze kilka waznych wiadomosci/statystyka: 

Tel Awiw-Jafa „prowadzi” na pierwszym miejscu w Izraelu:  53 alarmow pierwsze piec dni wojny, ale dzieli „pierwsze miejsce” z Ramat Gan, Petah Tikwą i Holonem.

Na drugim, niepochlebnym miejscu, znajdują się Ramat Haszaron, Hod Haszaron, Giwatajim, Kirjat Ono, Or Jehuda, Bene Berak i Riszon le-Cijjon z 52 alarmami.

W Bat Jam alarmy rozległy się 51 razy, w Kfar Saba 47, w Herzliji 45 razy, w Raananie 44 razy, a w mieście Modi’in 43 razy.

W stolicy Jerozolimie odnotowano 26 alarmów, w Netanji i Hajfie – 25, w Aszdodzie – 22, a w Beer Szewie – 20.

W mieście Beit Szemesz, które zostało śmiertelnie trafione pociskiem balistycznym, odnotowano 23 alarmy. Ejlat zamyka listę z czterema alarmami.

Wschodni Tel Awiw najbardziej zaniepokojony. Tel Aviv Online, portal internetowy, zbadał, która część miasta była najczęściej wzywana do schronów i remiz strażackich.

Okazuje się, że szczyt odnotowano we wschodniej części miasta, w okolicach dzielnic Jad Elijahu i Hatikwy, gdzie ogłoszono 53 alarmy.

W południowym Tel Awiwie i Jafie ogłoszono 52 alarmy, a w centrum miasta i na północy – 51. W dzielnicach położonych po drugiej stronie Jarkonu ogłoszono 52 alarmy.

Dane opierają się na mapie iframe autorstwa Yuvala Harpaza (@yuvharpaz) oraz na systemie „Zofar – Alarm Analysis”, który centralizuje i analizuje w czasie rzeczywistym wszystkie alarmy Home Front Command.

2. Dlaczego Irańczycy wystrzeliwują w ostatnich dniach coraz więcej pocisków z głowicą kasetową, która dzieli się na 20 małych bomb (po 2-7 kg każda) rozrzucanych na obszarze 8 kilometrów? Wszystkie odpowiedzi 

Od tego czasu pociski odłamkowe są wystrzeliwane niemal codziennie w kierunku Tel Awiwu i miast Bloku Dan. Dwa dni temu fragmenty bomby odłamkowej, rozrzucone po irańskim pocisku, spadły na Petah Tikwę (nie było ofiar).

Czym właściwie jest pocisk odłamkowy i dlaczego użycie tej brutalnej broni rośnie w miarę przedłużania się wojny? (Zrodlo: Tel Aviv Online, portal internetowy, przedstawia najnowsze informacje).

Bolesna historia. Iran po raz pierwszy wystrzelił pocisk balistyczny z głowicą odłamkową w kierunku Izraela podczas operacji Kalawi. Stało się to w czwartek rano, 19 czerwca 2025 roku, sześć dni po wybuchu poprzedniej wojny z Iranem.

Jeden z pocisków wystrzelonych z Iranu tego ranka, spośród 20 pocisków balistycznych, był wyposażony w amunicję kasetową. Pocisk, o którym mowa, wystrzelił nad miastem Azor, położonym na południowy wschód od Tel Awiwu.

W tym samym ostrzale doszło do bezpośrednich trafień „zwykłymi” pociskami balistycznymi (przenoszącymi setki kilogramów materiałów wybuchowych) w Holonie, Ramat Gan i Soroce, a głowica rozszczepieniowa trafiła tylko w miasto Azor.

Gwardia Rewolucyjna wydała tego dnia oświadczenie: „Wystrzeliliśmy hipersoniczny (ponad dzwiekowy) pocisk balistyczny Khyber-H z głowicą rozszczepieniową”.

Drugi przypadek odnotowano w piątek, 22 sierpnia 2025 roku. Tym razem wystrzelenie nastąpiło z Jemenu. Dochodzenie Sił Powietrznych wykazało, że wystrzelony pocisk miał głowicę rozszczepialną. Był to pierwszy wystrzelony przez Huti pocisk tego typu na terytorium Izraela.

Szacuje się, że po kilku wystrzeleniach pocisków rozszczepialnych przeprowadzonych przez Iran podczas wojny z Kaławi, Irańczycy przekazali komponenty Hutitom w celu zbudowania tego typu pocisku.

Czym jest głowica rozszczepieniowa? Pocisk balistyczny z głowicą rozszczepialną. Głowica odłamkowa składa się z małych bomb o masie od 2,5 do 7 kg każda. W wielu przypadkach każdy pocisk zawiera 20 takich bomb. Bomby są zrzucane na wysokości 7 kilometrów w powietrzu i rozrzucane w promieniu 8 kilometrów. Detonowane są za pomocą mechanizmu uderzeniowego po zetknięciu z ziemią.

W przeciwieństwie do pocisków balistycznych ze „zwykłą” głowicą, które przenoszą 500 kg materiałów wybuchowych i powodują ogromne zniszczenia w miejscu trafienia, pocisk odłamkowy rozpada się w powietrzu na 20 znacznie mniejszych pocisków, z których każdy powoduje mniejsze zniszczenia. Jednocześnie efekt peryferyjnego uderzenia wszystkich pocisków jest rozległy i może spowodować duże zniszczenia. Innym problemem jest to, że w pocisku odłamkowym obszar rozrzutu bomb jest znacznie większy niż w pocisku balistycznym z pojedynczą ciężką głowicą.

Użycie przez Irańczyków bomb kasetowych w wojnie „Ryk Lwa” nie zaskoczyło izraelskiego wywiadu po wcześniejszych incydentach, które rozpoczęły się w wojnie „Am Kalawi”. Siły Obronne Izraela z góry szacowały, że część wystrzelonych pocisków będzie wyposażona w głowice odłamkowe. 

Doświadczony komentator wojskowy portalu YNET, Ron Ben Yishai, opublikował na początku wojny, że Iran posiada trzy rodzaje pocisków balistycznych z głowicami kasetowymi – w tym pociski „Qadr” i „Khoramshahr”, które są zdolne do dotarcia do Izraela. Według niego, jest to pocisk, którego głowica zawiera ładunek wybuchowy o wadze kilkuset kilogramów, a także 20 małych bomb, które są zrzucane na wysokości około 7 km nad celem i rozrzucane na obszarze około 8 km bez rozróżnienia i bez próby precyzyjnego rażenia.

Zniszczenia wyrządzane przez taką bombę są podobne do tych wyrządzanych przez zwykłą rakietę Kassam, którą Hamas wystrzelił w przeszłości ze Strefy Gazy – nie jest ona w stanie przebić bazy wojskowej, ale może spowodować ofiary w ludziach i zniszczenia.

Jehoszua Kaliski, starszy badacz w Instytucie Studiów nad Bezpieczeństwem Narodowym (INSS), wyjaśnił stronie internetowej N12, że bomby te są rozrzucone na dużym obszarze – niektóre z nich eksplodują i powodują zniszczenia, a inne nie. Celem jest rozproszenie zniszczeń na większym obszarze. Zamiast uderzać pociskiem w jeden konkretny cel, niektóre bomby są rozrzucane w dużym promieniu, a celem jest spowodowanie dużych szkód środowiskowych, zarówno materialnych, jak i ludzkich. Według niego, jedyną możliwością poradzenia sobie z pociskami przenoszącymi te bomby jest ich przechwycenie, zanim wlecą na terytorium Izraela.

Rzecznik Sił Obronnych Izraela i Dowództwa Frontu Wewnętrznego wyjaśnił, że obrona przed pociskiem z głowicą odłamkową jest taka sama, jak obrona przed zagrożeniem ze strony każdego pocisku balistycznego wystrzelonego w kierunku Państwa Izrael.

Przesłała (w zaniepokojeniu i w nadziei) Zosia Braun. Tel Aviv 5.3.2026