Barry Shaw

Podsumowanie w jednym zdaniu
Artykuł Barry’ego Shawa przedstawia argumenty historyczne i geograficzne dowodzące, że Jordania, zajmująca 76–78% pierwotnego terytorium brytyjskiego Mandatu Palestyny, jest w istocie historyczną częścią Palestyny.
Procentowy udział powierzchni lądowej w okresie brytyjskiego Mandatu Palestyny (1920–1948)
- Jordania stanowi 76–78% brytyjskiego Mandatu Palestyny.
- Brytyjski Mandat Palestyny został formalnie utworzony po I wojnie światowej. Obejmował on ląd i wodę (terytorium) po obu stronach rzeki Jordan – obszary, które dzisiaj znamy jako Jordanię, Izrael, Judeę i Samarię / Zachodni Brzeg oraz Strefę Gazy, z wyłączeniem Wzgórz Golan.
Podział terytorialny
- Tereny na wschód od rzeki Jordan (obecna Jordania) stanowią 76–78% całkowitej powierzchni geograficznej (ląd: 88 802 km², woda: 540 km², łącznie: 89 342 km²) pierwotnego Mandatu Brytyjskiego nad Palestyną.
- Tereny na zachód od rzeki Jordan – obejmujące obecny Izrael (ląd: 20 325 km², woda: 445 km², łącznie: 20 770 km²), Judeę i Samarię / Zachodni Brzeg wraz ze Wschodnią Jerozolimą (ląd: 5640 km², woda: 220 km², łącznie: 5860 km²) oraz Gazę (łącznie: 365 km²) – stanowią łącznie 22–24% całkowitego obszaru geograficznego pierwotnego brytyjskiego Mandatu Palestyny.
Kalendarium i proces decyzyjny
- Konferencja pokojowa w Paryżu (3 stycznia 1919 r.): Podział ziemi został wstępnie uzgodniony, gdy emir Fajsal (reprezentujący arabskie Królestwo Hidżazu) i dr Chaim Weizmann (reprezentujący Organizację Syjonistyczną) podpisali porozumienie Fajsal-Weizmann.
- Konferencja w San Remo, Włochy (19–26 kwietnia 1920 r.): Mocarstwa sprzymierzone powierzyły Wielkiej Brytanii mandat dla Palestyny. Oficjalne ustanowienie mandatu nastąpiło 25 kwietnia 1920 roku.
- Konferencja w Kairze (marzec 1921 r.): Brytyjski sekretarz kolonialny Winston Churchill ustanowił Emirat Transjordanii na całym terytorium na wschód od rzeki Jordan (stanowiącym 76–78% powierzchni Mandatu) i mianował jego królem Abdullaha bin Husseina z dynastii Haszymidów (pochodzącego z plemienia Kurajszytów z Mekki w regionie Hidżaz w Arabii Saudyjskiej).
- Uwaga: Obecny król Jordanii, Abdullah II, jest praprawnukiem Abdullaha bin Husseina.
- 24 lipca 1922 r.: Rada Ligi Narodów formalnie zatwierdziła projekt warunków Mandatu Palestyńskiego.
- Wrzesień 1922 r. (Memorandum z artykułu 25): Rada Ligi Narodów zatwierdziła memorandum wykluczające Transjordanię (dzisiejszą Jordanię) z obszarów przeznaczonych na żydowską siedzibę narodową.
- 29 września 1923 r.: Brytyjski Mandat Palestyny oficjalnie wszedł w życie.
- 14–15 maja 1948 r.: Brytyjski mandat nad Palestyną dobiegł końca.
Oficjalnie Jordania to Palestyna – od rzeki do morza (od rzeki Jordan do Morza Czerwonego).
Barry Shaw
Izraelski Instytut Studiów Strategicznych
Odkryj więcej z Oficjalny blog emigracji 1969
Zapisz się, aby otrzymywać najnowsze wpisy na swój adres e-mail.
Kategorie: Uncategorized

