Eliza Segiet – absolwentka studiów magisterskich Wydziału Filozofii, autorka siedmiu tomów wierszy, monodramu, farsy i mikropowieści. Jej teksty można znaleźć w licznych antologiach, zarówno w Polsce, jak i na świecie. Członek Stowarzyszenia Autorów Polskich oraz World Nations Writers Union.Laureatka Międzynarodowej Publikacji Roku (2017 r., 2018 r.) w Spillwords Press (USA) oraz Nagrody Literackiej Złota Róża im. Jarosława Zielińskiego (za tom Magnetyczni) w 2018 r. Dwukrotnie jej wiersze (2018 r., 2019 r.) zostały wybrane jako jedne ze 100 najlepszych wierszy roku w International Poetry Press Publications (Kanada).

Przedmowa / nota od autora – TUTAJ

Nowe cele

Wszystko wokoło
było zagadką, wielką niewiadomą.

Małemu człowiekowi
świat jawił się tajemnicą,
którą warto rozwiązać.
Próbował,
nie przestawał,
wspinał się, walczył o każdy milimetr,
aby tylko
udało się wziąć z komody jakiś bibelocik,
pooglądać go, polizać
i zostawić gdziekolwiek.

Wędrował od pokoju do pokoju.
Przecież labirynt domu jest
pełen nowych celów, łamigłówek.

Z zaciekawieniem
upajał się własnymi
osiągnięciami.

Czekał na reakcję bliskich,
pierwsze oklaski,
uśmiechy, pocałunki…

Grymas niezadowolenia
pojawiał się kiedy słyszał:

− Nie wolno tak mówić, nie wolno tak robić.

Każdy oczekuje pochwał,
ale czy zawsze można …?

Stęsknieni

Codziennie się mijali.
Chłopak szedł do szkoły,
kobieta do pracy.
W domowym zaciszu
obydwoje myśleli o sobie.
Nie wiedzieli jednak
− że to on
− że to ona.
Stęsknieni,
żądni poznania siebie,
nocą płakali.
Wbrew jej woli
i jego świadomości,
zostali pozbawieni
wzajemnej miłości.

Odnaleźli się!
Lecz nigdy nie zrozumieli
jak można oddzielić
dziecko od matki.
Dlaczego ktoś
tak zadecydował…?

RECENZJA KSIAZKI – TUTAJ

Wszystkie wpisy Elizy TUTAJ