Uncategorized

Oszustwo wyborcze na Alasce nie może ujść im na sucho

Alan Dershowitz

Podsumowanie w jednym zdaniu

Alan Dershowitz ostro krytykuje Demokratów za domniemane oszustwo wyborcze polegające na wystawieniu fałszywego kandydata „Decoy Dana” na Alasce i domaga się surowych konsekwencji prawnych za ten proceder.


Departament Sprawiedliwości i władze prawne Alaski prowadzą obecnie dochodzenie w sprawie domniemanego oszustwa, którego dopuścili się działacze Partii Demokratycznej. Miało ono na celu znalezienie, zrekrutowanie i umieszczenie na liście fałszywego kandydata do Senatu, co w efekcie miało pomóc im w wygraniu wyborów.

Jeśli zarzuty okażą się prawdziwe, nie można pozwolić, by uzyskało to bezkarność.

W zeszłym tygodniu „New York Times” poinformował, że pracownicy agencji współpracujący z kandydatką Partii Demokratycznej do Senatu, Mary Peltola, oraz Demokratycznym Komitetem Kampanii Senatorskiej (DSCC) przeszukiwali Alaskę w poszukiwaniu osoby o tym samym nazwisku, co urzędujący senator Partii Republikańskiej, Dan S. Sullivan.

Najwyraźniej swojego człowieka znaleźli w osobie Dana J. Sullivana – emerytowanego nauczyciela muzyki mieszkającego w odległej wiosce rybackiej Petersburg.

Teraz Dan J. Sullivan – nazywany „Danym-Przynętą” (Decoy Dan) przez tych, którzy uważają, że został nakłoniony przez Demokratów do udziału w wyborach w celu zmylenia mieszkańców Alaski i odciągnięcia prawowitych głosów od senatora Sullivana – podobno opuścił stan jeszcze przed oddaniem wszystkich głosów.

Peltola, jej sztab wyborczy i DSCC zaprzeczają jakiemukolwiek udziałowi w tych machlojkach, choć niektórzy twierdzą, że nawet gdyby było inaczej, nie zrobili nic złego.

Uważam to stanowisko za absurdalne.

Spójrzmy na federalne przepisy dotyczące praw obywatelskich, które kryminalizują spiski mające na celu pozbawienie obywateli jakichkolwiek praw lub przywilejów gwarantowanych przez prawo amerykańskie. Jeden z takich przepisów sankcjonuje „pozyskanie… kart do głosowania, o których dana osoba wie, że są zasadniczo fałszywe, fikcyjne lub oszukańcze w świetle prawa stanu, w którym odbywają się wybory”.

Wydaje mi się, że doszło tu do spisku przestępczego: działacze Demokratów rzekomo współdziałali, aby umieścić na karcie do głosowania nazwisko kandydata, o którym wiedzieli, że jest fikcyjny. Pytanie brzmi jedynie, czy dopisanie do karty „Decoy Dana” stanowiło „pozyskanie kart do głosowania”, które miały charakter oszukańczy.

Uważam, że można przedstawić mocne argumenty za tym, iż kwestionowane zachowanie mieści się w szerokim brzmieniu ustaw mających na celu ochronę wyborców.

Celem domniemanego spisku było stworzenie fałszywej karty do głosowania, która miała wprowadzić obywateli w błąd.

„The Times” doniósł o jednym z pozyskanych ciągów wiadomości, które rzekomo przedstawiały doradców Peltoli dyskutujących nad tym, czy uczestnicy grup fokusowych wykazują skłonność do dawania się nabrać i głosowania na niewłaściwego kandydata. „Czy mamy dla ciebie jakiś plan?” – napisał podobno jeden z konsultantów kampanii Peltoli. Ktoś inny w tej samej konwersacji stwierdził, że konkretny wyborca wydaje się podatny na „naszą strategię wyborczą :)”.

Domniemani spiskowcy komunikowali się prawdopodobnie za pomocą kodu, co sugeruje, że zdawali sobie sprawę z nielegalności swoich czynów. Nie chcieli dać się złapać ani doprowadzić do ujawnienia spisku przed dniem wyborów.

Jeśli to nie jest dowód oszustwa, to nie wiem, co mogłoby nim być.

Fałszywe twierdzenia dotyczące spornych kwestii, wysuwane przez autentycznych kandydatów, są powszechne. Nie mogą i nie powinny być ścigane jako oszustwa, ponieważ można – i należy – stawiać im czoła na gruncie ostrej retoryki politycznej.

W tym przypadku mamy jednak do czynienia z czymś zupełnie innym.

Warto zauważyć, że w świetle prawa karnego dotyczącego spisku nie ma znaczenia, czy przedsięwzięcie zakończyło się sukcesem, czy porażką, ani jaki będzie ostateczny wynik wyborów.

Spisek jest sfinalizowany w momencie, gdy jego uczestnicy porozumiewają się co do planu i podejmują choćby jeden jawny krok w celu jego realizacji. Moim zdaniem przestępstwo to dokonało się w chwili, gdy nazwisko Decoy Dana znalazło się na karcie do głosowania – nawet jeśli nikt ostatecznie na niego nie zagłosuje.

Gdyby z jakichkolwiek powodów spiskowców nie dało się skutecznie pociągnąć do odpowiedzialności na podstawie obowiązujących przepisów, prawo należy znowelizować tak, aby objąć nim tego typu nikczemne i oszukańcze działania.

Można przygotować precyzyjny projekt ustawy kryminalizującej próby zwodzenia wyborców poprzez celowe wprowadzanie na listy fałszywych nazwisk kandydatów – tożsamych lub łudząco podobnych do nazwisk prawdziwych polityków – w celu odebrania im głosów.

Wyborcy nie powinni być celowo oszukiwani i zmuszani do oddawania głosów na „kandydata”, którego poparcia wcale nie planowali.

Jeżeli pomimo rozgłosu nadanego tej sprawie na Alasce Decoy Dan zdobędzie w dniu wyborów liczbę głosów wystarczającą do ich unieważnienia, sądy stanowe oraz Senat będą musły zdecydować o zastosowaniu właściwych środków prawnych.

Bez względu na wynik ostateczny, osoby, które spiskowały, by pozbawić mieszkańców Alaski prawa do swobodnego wyboru spośród prawdziwych kandydatów do Senatu Stanów Zjednoczonych, muszą ponieść konsekwencje.

Fakt, że podobne praktyki były w przeszłości podejmowane przez obie partie, w żaden sposób ich nie legalizuje. Wręcz przeciwnie – dowodzi to palącej potrzeby wprowadzenia nowych barier prawnych, które skutecznie zapobiegną oszustwom wyborczym w przyszłości.


Odkryj więcej z Oficjalny blog emigracji 1969

Zapisz się, aby otrzymywać najnowsze wpisy na swój adres e-mail.

Kategorie: Uncategorized

Zostaw odpowiedź Czekam na Twoje przemyślenia! Napisz w komentarzu.

Ta strona używa Akismet do redukcji spamu. Dowiedz się, w jaki sposób przetwarzane są dane Twoich komentarzy.