Eliza Segiet – absolwentka studiów magisterskich Wydziału Filozofii, autorka siedmiu tomów wierszy, monodramu, farsy i mikropowieści. Jej teksty można znaleźć w licznych antologiach, zarówno w Polsce, jak i na świecie. Członek Stowarzyszenia Autorów Polskich oraz World Nations Writers Union.Laureatka Międzynarodowej Publikacji Roku (2017 r., 2018 r.) w Spillwords Press (USA) oraz Nagrody Literackiej Złota Róża im. Jarosława Zielińskiego (za tom Magnetyczni) w 2018 r. Dwukrotnie jej wiersze (2018 r., 2019 r.) zostały wybrane jako jedne ze 100 najlepszych wierszy roku w International Poetry Press Publications (Kanada).

Dzis kontynujemy wiersze z tomiku KREW ZYCIA

Wiecej o ksiazce TUTAJ

Arka 

Nie odjedziemy Wielkim Wozem
– to niemożliwe! 
Nie odpłyniemy 
wciąż nieodnalezioną Arką Noego.
Ratujmy przyszłość.

Dajmy żyć śniegom i blaskom 
odległych i bliskich krain. 
Zostawmy lodowce 
– naszym potomkom 
– żyjącym tam stworzeniom
– światu. Naszemu światu!

By niebo nie zamilkło, 
przygotuj się do życia 
z pokorą dla przyrody.
Później na żałobę 
może już nie być miejsca i czasu.
Teraz jeszcze spotykasz ludzi 
poszukujących 
i tych, 
którzy już wiedzą komu i jak szkodzą.
Zapominając o innych
– tracimy siebie.

Kurs świetlistości 

Czas –
przyjaciel i wróg,
zawsze obok i w nas jednocześnie. 
Próbujemy zakląć go na swoją korzyść,
przeszkadza nam w tym 
jedyna pewna konieczność 
jaką wszystko zostało naznaczone
– kres. 
Jest złudą, że można go zatrzymać. 
Nieustająco 
wszystko jest przybliżane do przeszłości.

Nie spowolnimy szepcząc, 
nie przyspieszymy krzycząc,
jedyne, co można zrobić
 – nawet bezgłośnie – 
dbać, by nasza Planeta 
była wolna od jej niweczenia.
Zabrudzonej, odartej z rojeń o pięknie, 
nadać kurs świetlistości, 
 – należnej majestatyczności.
Jej niezwykłość to karta przetargowa
– żyjemy, dopóki ona żyje.

Wszystkie wpisy Elizy TUTAJ