Eliza Segiet – absolwentka studiów magisterskich Wydziału Filozofii, autorka siedmiu tomów wierszy, monodramu, farsy i mikropowieści. Jej teksty można znaleźć w licznych antologiach, zarówno w Polsce, jak i na świecie. Członek Stowarzyszenia Autorów Polskich oraz World Nations Writers Union.Laureatka Międzynarodowej Publikacji Roku (2017 r., 2018 r.) w Spillwords Press (USA) oraz Nagrody Literackiej Złota Róża im. Jarosława Zielińskiego (za tom Magnetyczni) w 2018 r. Dwukrotnie jej wiersze (2018 r., 2019 r.) zostały wybrane jako jedne ze 100 najlepszych wierszy roku w International Poetry Press Publications (Kanada).

Przedmowa / nota od autora – TUTAJ

Rozżalone serce

Można się uczyć,
zdobywać wiedzę,
lecz czy znajdzie się ktoś
kto odkryje drogowskaz,
który wyszepcze jak żyć?

Z rozżalonym sercem,
postarzałym ciałem
i niedosłuchem,
wciąż nie rozumiała
dlaczego
popełniła tyle życiowych błędów.

Jest mądrzejsza od siebie,
tej siebie sprzed wielu, wielu lat,
ale dla przyszłej ja
− zabraknie już czasu.

Jej rozmyślania
mogłyby pomóc tym
przed, którymi
była jeszcze niejedna wiosna.

Jak udowodnić, że przeżyty czas
dał jej prawo do mądrości,
którą można karmić…

Nie chcą słuchać, bo
− stara,
− głupia,
− nie zna się!

Triumf

Na tyle ją było stać
− podziwiać sukcesy innych.
Sama
nie miała odwagi
próbować i być dobrą
w pilotażu,
windsurfingu
czy czymkolwiek innym.

Wmówiła sobie,
że nie potrafi!
Nie próbowała
dodać wiatru marzeniom,
by
dolecieć w inną, nieznaną stronę,
której na imię
− triumf.

Walczyć o siebie to więcej niż
− poddać się.

Walczyć o siebie to więcej niż
− istnieć z przekonaniem nie podołam.

RECENZJA – TUTAJ

Wszystkie wpisy Elizy TUTAJ