1. Pascha (22-30 kwietnia 2024 r.) jest żydowskim świętem narodowo-wyzwoleńczym, podkreślającym Exodus, rozstąpienie się morza, Dziesięć Przykazań, 40-letnią wędrówkę po pustyni i ponowne wejście do Ziemi Izraela 3600 lat temu.

2. Ruchy na rzecz abolicji i praw człowieka zostały pobudzone przez Paschę Exodusu. Na przykład w 1850 roku Harriet Tubman, która była jednym z przywódców „Kolei Podziemnej” – exodusu afroamerykańskich niewolników do wolności – była znana jako „Mama Mojżesz”. Co więcej, 11 grudnia 1964 roku, odbierając Nagrodę Nobla, dr Martin Luther King, Jr. stwierdził: „Biblia opowiada porywającą historię o tym, jak przed wiekami Mojżesz stanął na dworze faraona i zawołał: 'Wypuść mój lud!'”. Co więcej, Paul Robeson i Louis Armstrong wykorzystali wolnościowy temat Paschy poprzez słowa piosenki: „Kiedy Izrael był w ziemi egipskiej, wypuść mój lud! Uciskany tak mocno, że nie mógł stać, niech mój lud odejdzie! Zejdź na dół Mojżeszu, na dół w ziemi egipskiej; powiedz staremu faraonowi, aby wypuścił mój lud….!”.

3. Ojcowie Założyciele Stanów Zjednoczonych inspirowali się w szczególności Exodusem i ogólnie dziedzictwem mojżeszowym, kształtując system federalistyczny, w tym koncepcje (antymonarchicznego) ograniczonego rządu, podziału władzy między trzy równorzędne gałęzie rządu, z Kongresem jako najpotężniejszym organem ustawodawczym na świecie. Common Sense Thomasa Paine’a – „cement rewolucji 1776 roku” – odnosił się do króla Jerzego III jako „zatwardziałego, ponurego faraona Anglii”. Pierwsi Pielgrzymi uważali swój 10-tygodniowy rejs po Oceanie Atlantyckim za „współczesne rozstąpienie się morza”, a miejsce docelowe za „współczesną Ziemię Obiecaną” i „Nowy Izrael”.

4. Ojcowie Założyciele Stanów Zjednoczonych uznali za stosowne wyrycie na Dzwonie Wolności esencji biblijnego wzorca wolności (Jubileuszu związanego z Paschą): „Ogłaszajcie wolność po całej ziemi wszystkim jej mieszkańcom(Księga Kapłańska, 25:10)”. Jubileusz obchodzony jest co 50 lat, a Dzwon Wolności został zainstalowany w 1751 roku w 50^. rocznicę uchwalenia Karty Przywilejów Williama Penna.

• Ponadto w Stanach Zjednoczonych jest 50 stanów, których hebrajska nazwa brzmi „Stany Przymierza” (Artzot Habreet -ארצות הברית ). Ponadto Exodus jest wspomniany 50 razy w Pięcioksięgu Mojżesza; Mojżesz otrzymał (na górze Synaj) Torę – która zawiera 50 bram mądrości – 50 dni po Exodusie, obchodzonym przez święto Szawou’ot/Pięćdziesiątnicy, 50 dni po Passze.
• 5. Według Heinricha Heinego, XIX-wiecznego niemieckiego poety, „od czasu Exodusu wolność zawsze mówiła z hebrajskim akcentem”.
• 6. Według nieżyjącego już profesora Yehudaha Elitzura, jednego z pionierów badań biblijnych w Izraelu, Exodus miał miejsce w drugiej połowie ^XV wieku p.n.e., za panowania egipskiego Amenhotepa II. W związku z tym 40-letnia narodowa koalescencja narodu żydowskiego – podczas wędrówki po pustyni – miała miejsce, gdy Egipt był rządzony przez Thutmose IV. Następnie Jozue podbił Kanaan, gdy Egipt był rządzony przez Amenhotepa III i Amenhotepa IV, którzy byli zajęci sprawami wewnętrznymi do tego stopnia, że powstrzymywali się od ekspansjonistycznych przedsięwzięć. Co więcej, jak udokumentowano w listach odkrytych w Tel el Amarna, stolicy starożytnego Egiptu, faraon Amenhotep IV z^XIV wieku p.n.e. został poinformowany przez władców Jerozolimy, Samarii i innych części Kanaanu o ofensywie wojskowej rozpoczętej przez „Habirusa” (Hebrajczyków i inne plemiona semickie), która odpowiadała czasowi ofensywy Jozuego przeciwko tym samym władcom. Amenhotep IV był zdecydowanym reformatorem, który wprowadził monoteizm, prawdopodobnie pod wpływem przełomowego i przełomowego dziedzictwa Mojżesza i Exodusu.

7. Pascha ma na celu scalenie tkanki żydowskiej rodziny i narodu żydowskiego, upamiętnienie i wzmocnienie żydowskich korzeni oraz wzmocnienie podstawowych wartości, takich jak wiara, pokora, edukacja, przeciwstawianie się przeciwnościom losu, mentalność „da się zrobić”, optymizm i patriotyzm, które są warunkami wstępnymi wolnego i tętniącego życiem społeczeństwa.

8. Pascha podkreśla wyjątkową odporność, która wyniosła naród żydowski na nowe wyżyny (z korzyścią dla całej ludzkości) po wielu kryzysach, takich jak: zniszczenie i wygnanie Królestwa Izraela przez Asyrię w 722 r. p.n.e., zniszczenie Pierwszej Świątyni przez Babilon w 586 r. p.n.e., zniszczenie Drugiej Świątyni przez Rzym w 70 r. n.e., zmiażdżenie powstania Bar Kochby przeciwko Rzymowi w 135 r., pogromy Żydów w Persji w 484, 1736 i 1865 r, masakra żydowskiego plemienia Kurajszów dokonana przez Mahometa w 627 r., pogromy dokonane przez Bizancjum w 873 r., pogromy dokonane przez Pierwszą Krucjatę w 1096 r., pogromy w Andaluzji rządzonej przez muzułmanów w 1141 r., pogromy dokonane przez Drugą Krucjatę w 1147 r., Trzecia Krucjata w 1189 r., przymusowa islamizacja Żydów w Jemenie w 1198r, pogromy w Bagdadzie w 1248 r., wypędzenie angielskich Żydów w 1290 r., wypędzenie francuskich Żydów w 1306 r., wypędzenie hiszpańskich Żydów w 1492 r., wypędzenie portugalskich Żydów w 1496 r., pogromy ukraińskich Żydów w 1648 r., pogromy rosyjskich i ukraińskich Żydów w 1881 r, pogromy w Rosji w 1903 r., pogromy na Ukrainie w 1919 r., arabski terror w Hebronie w 1929 r., pogromy w Niemczech i Austrii w czasie Nocy Kryształowej w 1938 r., nazistowska konferencja w Wannsee 20 stycznia 1942 r., na której przedstawiono „ostateczne rozwiązanie kwestii żydowskiej”. „

9. Pascha podkreśla kluczową rolę kobiet w historii Żydów. Na przykład Jocheved, matka Mojżesza, ukryła Mojżesza, a następnie karmiła go piersią w pałacu faraona, udając pielęgniarkę. Miriam, starsza siostra Mojżesza, była opiekunką swojego brata. Batyah, córka faraona, uratowała i adoptowała Mojżesza(Liczb 2:1-10). Szifrah i Pou’ah, dwie żydowskie położne, ryzykowały życiem, oszczędzając życie żydowskich niemowląt płci męskiej, naruszając rozkaz faraona( Liczb 1:15-19). Cypora, córka Jetro i żona Mojżesza, uratowała życie Mojżesza i skierowała go z powrotem na żydowską drogę(Liczb 4:24-27). Poszły one w ślady Sary, Rebeki, Lei i Racheli, matriarchiń (które pod wieloma względami stworzyły mapę drogową patriarchów) i zainspirowały przyszłych przywódców, takich jak Debora (prorokini, sędzia i dowódca wojskowy), Hannah (matka Samuela), Yael (która zabiła Siserę, kananejskiego generała) i królowa Estera, bohaterka Purim i jedna z siedmiu biblijnych prorokiń żydowskich (Sara, Miriam, Debora, Hannah, Abigail, Huldah i Estera).

1. 10. Pascha jest pierwszą z trzech żydowskich pielgrzymek do Jerozolimy, po której następuje Szawou’ot (Pięćdziesiątnica), upamiętniające otrzymanie Dziesięciu Przykazań, oraz Sukkot (Święto Namiotów), nazwane na cześć Sukkoty – pierwszego przystanku w Exodusie.
2. 11. Jerozolimajest trzykrotnie wspominana w corocznej historii Paschy (Hagada), która kończy się przysięgą: „W przyszłym roku w odbudowanej Jerozolimie!”.
3. Zjednoczona Jerozolimajest wyłączną stolicą narodu żydowskiego od czasu, gdy król Dawid ustanowił ją swoją stolicą 3000 lat temu.

Pascha – przewodnik dla zakłopotanych 2024