Beata Lewkowicz

Dzisiaj wszystkie nawiedzone propalki znowu powtarzają jak papużki „Nakba, Nakba”. Od ulubienic Brauna (Agnieszka Piwar) przez pozbawione kręgosłupa i jakichkolwiek poglądów centrum po radykalne lewicowe feministki – żadne z polskich świąt narodowych nigdy tak was nie połączyło w jedno serce, jedną myśl, jedną partię. To nie katolicyzm jest dominującą religią w Polsce. Mamy, trawestując Bareję – nową świecką religię, samobójczy kult świętej Palestyny, a proroków i prorokiń jest u nich wiele.

No to ja wam przypomnę, co wydarzyło się 15 maja 1974 roku w Ma’alot. Palestyńscy terroryści zamordowali wtedy rodzinę Cohenów, dwie arabskie obywatelki Izraela jadące furgonetką, przypadkowego przechodnia oraz 22 izraelskie dzieci i trójkę ich opiekunów podczas szkolnej wycieczki.

Był to jeden z najbardziej traumatycznych ataków terrorystycznych w historii Izraela przed 7 października 2023. Trzech terrorystów z organizacji Demokratyczny Front Wyzwolenia Palestyny przedostało się z Libanu do Izraela, przebranych w mundury izraelskiej armii. Najpierw ostrzelali furgonetkę wiozącą arabskie chrześcijanki z Fassuty wracające z pracy. Jedna kobieta zginęła na miejscu, druga zmarła później od ran. Potem weszli do domu rodziny Cohenów w Ma’alot. Zamordowali Fortunę, Josefa oraz ich czteroletniego synka Eliahu. Pięcioletnia Miriam przeżyła ciężko ranna. Fortuna była w siódmym miesiącu ciąży. Zapytali pracownika służb komunalnych o drogę, a kiedy otrzymali już odpowiedź – zastrzelili go.

Następnie wtargnęli do szkoły Netiv Meir, gdzie nocowała grupa 115 uczniów z Safedu. Byli na szkolnej wycieczce. Terroryści wzięli ich jako zakładników i zażądali uwolnienia 23 palestyńskich więźniów przetrzymywanych przez Izrael. Rząd izraelski próbował z nimi negocjować. Przerażone dzieci leżały na podłodze wśród materiałów wybuchowych przez 12 godzin, a terroryści przez cały ten czas grozili im śmiercią i kazali przygotować się na egzekucję. Negocjacje nie przyniosły skutku, ponieważ terroryści do ostatniej chwili czekali na instrukcje i umówiony sygnał z Damaszku, który ostatecznie nigdy nie nadszedł. Ostatecznie izraelska jednostka specjalna zdecydowała się na szturm, dosłownie na minuty przed upływem ostatecznego terminu, wyznaczonego przez terrorystów. W chwili wejścia komandosów terroryści otworzyli ogień do dzieci siedzących na podłodze między ładunkami wybuchowymi. Strzelali seriami z broni automatycznej i rzucali granaty w grupy przerażonych nastolatków. Niektóre dzieci próbowały ratować się skacząc przez okna. Zginęło 25 osób, z czego 22 dzieci i 3 dorosłych. 68 osób zostało rannych. Wszyscy trzej terroryści zostali zabici.

To wydarzenie wstrząsnęło izraelskim społeczeństwem. Ma’alot stało się symbolem tego, że celem terrorystów są nie żołnierze, lecz dzieci i cywile.

Widać w tym pewien wzorzec powtarzający się przez wiele dziesięcioleci – od pogromów z lat dwudziestych, masakry w Hebronie, przez sojusze z Hitlerem, dziesięciolecia porwań, wysadzania w powietrze autobusów, samobójczych ataków na restauracje, pizzerie i kluby. Wszystko to działo się na długo przed powstaniem Hamasu.

Palestyńscy Arabowie nigdy nie chcieli państwa graniczącego z Izraelem, bo nigdy nie chcieli aby Izrael istniał. Zawsze dążyli do wymordowania wszystkich Żydów. Przez dziesięciolecia chcieli zabijać i zabijali żydowskie dzieci.

Ich intencje były ludobójcze.

7 października był jedynie konsekwencją i kolejną realizacją tego samego wzorca.

Zdjęcie, które zamieszczam, stało się jednym z najbardziej ikonicznych obrazów masakry w Ma’alot. Przedstawia 15 letnią Tzipi Maimon wynoszoną po szturmie na szkołę przez jej własnego brata Galila, który przyjechał na miejsce, kiedy usłyszał o ataku. Tzipi była jedną z uczennic przetrzymywanych przez palestyńskich terrorystów jako zakładniczka. Jak wspominała po latach, dzieci przez wiele godzin błagały terrorystów, żeby darowali im życie. Jeden z napastników odpowiedział im: »Wkrótce będziecie żołnierzami, musimy was zatrzymać już teraz«, po czym terroryści otworzyli ogień do uczniów i rzucili granaty do sali pełnej nastolatków.

Nakba ,Nakba