Eliza Segiet – absolwentka studiów magisterskich Wydziału Filozofii, autorka siedmiu tomów wierszy, monodramu, farsy i mikropowieści. Jej teksty można znaleźć w licznych antologiach, zarówno w Polsce, jak i na świecie. Członek Stowarzyszenia Autorów Polskich oraz World Nations Writers Union.Laureatka Międzynarodowej Publikacji Roku (2017 r., 2018 r.) w Spillwords Press (USA) oraz Nagrody Literackiej Złota Róża im. Jarosława Zielińskiego (za tom Magnetyczni) w 2018 r. Dwukrotnie jej wiersze (2018 r., 2019 r.) zostały wybrane jako jedne ze 100 najlepszych wierszy roku  w International Poetry Press Publications (Kanada).

Żar utraty 


Już nie pomoże

zaklinanie rzeczywistości. 

Może roztropność, mądrość? 

Nastał brzemienny, zagrożony

czas wyczekiwania. 

Zegary nie stoją w bezruchu! 


Nikną pasieki, 

rosną wieżowce,

w których zapracowani mieszkańcy 

nie mają czasu, 

by myśleć o przyszłości planety. 

Znajdują go wtedy, gdy 

rozbudzają własne potrzeby.


Dopóki nie wszystko wymarło,

choć już jest dogorywające

trzeba wskrzesić rozum.

Otworzyć się 

na nowy wymarsz 

w odbudowywany, 

niezanieczyszczany świat. 

Dzisiaj, nie jutro, 

pootwierajmy się na płomienie życia,

zamknijmy – na żar utraty wszystkiego.

W ZAMKNIĘCIU


 W nieznanej konstelacji 

na granicy światów 

schowała się miłość jej życia. 

Nie wie, gdzie szukać 

i jak znaleźć. 

Wciąż tęskni i płacze. 

Tyle lat nie może jej zobaczyć,

 a ona ukryta w swoim świecie,

i w swoim czasie zapomniała,

 że ma matkę,

 która w windzie życia 

zatrzymała się między piętrami. 

Wszystkie wpisy Elizy

TUTAJ