3 sierpnia 1936 roku. Joseph Goebbels, minister propagandy III Rzeszy, zapisuje w dzienniku: „Najpierw awantura z Magdą. […] Ona płacze i robi mi znowu przykrość. Żałość”. Relacja małżeńska Goebbelsów jest pełna napięć. Podczas gdy minister oddaje się swoim politycznym obowiązkom i flirtom, jego żona Magda wdaje się w romans z niejakim Lüdeckem, co budzi irytację i zdziwienie męża.

Mroczna tajemnica rodziny

Magda Goebbels nie jest osobą o „aryjskim” pochodzeniu, co w obliczu nazistowskiej ideologii stanowi ogromny problem. Jej biografia jest pełna kłamstw i zawirowań:

• Prawdziwy ojciec: Choć matka Magdy, Auguste Behrend, latami utrzymywała, że ojcem jest przedsiębiorca Oskar Ritschel, prawda była inna. Biologicznym ojcem był Richard Friedländer, żydowski kupiec.
• Skandal polityczny: W grudniu 1931 roku gazeta komunistyczna „Die Rote Fahne” ujawniła: „Urodziła się jako Friedländer. Choć nie jesteśmy antysemitami, czujemy niejaką satysfakcję ze stwierdzenia faktu, że Goebbels ożenił się z prawdziwą Żydówką”.
• Reakcja Goebbelsa: Minister próbował tuszować prawdę, dementując doniesienia, ale prywatnie był wstrząśnięty. W 1934 roku zapisał w dzienniku: „Jestem całkowicie wstrząśnięty”, co prawdopodobnie wiązało się z ostatecznym potwierdzeniem żydowskiego pochodzenia jego żony.

Olimpiada jako fasada

Podczas gdy w Berlinie trwały igrzyska olimpijskie w 1936 roku, Goebbels robił wszystko, by wykorzystać je do celów propagandowych. Sven Hedin, sławny szwedzki naukowiec, wizytował obóz pracy kobiet, co minister skwapliwie relacjonował jako przykład „służby na rzecz narodu”.

Prawdziwe oblicze reżimu:

Tylko 60 kilometrów od Berlina powstawał obóz koncentracyjny Sachsenhausen. Warunki były nieludzkie: więźniowie żyli w skrajnym brudzie, byli bici i torturowani. Mimo że emigracyjna prasa ostrzegała przed prawdą o nazistowskich więzieniach, międzynarodowa społeczność skupiona na igrzyskach pozostawała ślepa na te zbrodnie.

Sport jako narzędzie dyplomacji

Wioska olimpijska była miejscem egzotycznym, pełnym kucharzy z całego świata i specyficznych wymagań żywieniowych sportowców. Jednak za kulisami toczyła się gra o wizerunek:

• „Żydowska alibi”: Aby uniknąć bojkotu igrzysk przez USA i Anglię, naziści dopuścili do startu florecistkę Helene Mayer (uznaną za „pół-Żydówkę”). Miało to stworzyć pozory tolerancji.
• Sukces wizerunkowy: Igrzyska zakończyły się ogromnym sukcesem Niemiec w klasyfikacji medalowej, co Hitler wykorzystał do umocnienia swojej pozycji.

Przyjęcie na Pawiej Wyspie

15 sierpnia 1936 roku Goebbels wydał wystawne przyjęcie na Pawiej Wyspie, które kosztowało 320 tysięcy marek (równowartość ponad 200 rocznych zarobków przeciętnego Niemca).

• Przepych: Tysiące lampionów, wykwintne jedzenie i strumienie wina miały oczarować gości.
• Nowa fascynacja: To właśnie tego wieczoru Goebbels zbliżył się do aktorki Lídy Baarovej, w której wkrótce zakocha się bez pamięci.
• Złudzenie: Pokaz fajerwerków, który miał zachwycić gości, dla wielu z nich stał się przerażający – huk wybuchów przypominał im odgłosy artylerii.

Podsumowanie

Dla Hitlera i Goebbelsa olimpiada była wielkim sukcesem. Zarejestrowano 1,3 miliona noclegów, a do Rzeszy napłynęły ogromne zyski w dewizach. Jednak najważniejszym osiągnięciem nazistów było skuteczne „mydlenie oczu” międzynarodowej opinii publicznej – wielu gości uwierzyło w pokojowe obietnice Hitlera, nie dostrzegając, że pod maską sportowego święta kryje się zbrodniczy system.

Goebbels ma problem: żona go zdradza, w dodatku jej ojciec jest Żydem