WOJNA, która zmieniła oblicze kampanii przeciwko Iranowi

Autor: Aryeh Amit – doradca strategiczny, członek prezydium Izraelskiej Izby Technologii Informacyjnych

Źródło: Izraelska Izba Technologii Informacyjnych

Tłumaczenie: Zosia Braun (Tel Awiw – po syrenie), 16 marca 2026 r.

Rankiem 28 lutego 2026 r., gdy pierwsze eksplozje wstrząsnęły kompleksem rządowym w Teheranie, nastąpił punkt zwrotny w historii współczesnych konfliktów zbrojnych. Operacja „Ryczący Lew” nie była jedynie bezprecedensową demonstracją siły powietrznej – oznaczała ona fundamentalne przejście od ery działań opartych na platformach bojowych do ery wojny algorytmicznej.

Choć myśliwce F-35 i pociski precyzyjne stanowiły „pięść” operacji, jej prawdziwą siłą napędową było połączenie sztucznej inteligencji (AI), wielowarstwowego przetwarzania w chmurze oraz globalnej komunikacji satelitarnej. W niniejszym artykule analizujemy kluczowe elementy technologiczne tej operacji oraz dynamikę współpracy między izraelskim sektorem „start-up nation” a amerykańskimi gigantami technologicznymi wspierającymi siły zbrojne.

Strona izraelska: Brygada „Bina” i cyfrowa sieć Cahalu

Izrael rozpoczął kampanię przeciwko Iranowi, wdrażając nową koncepcję operacyjną opracowaną zaledwie kilka miesięcy wcześniej, wraz z utworzeniem Brygady „Bina” w ramach Dyrekcji ICT Sił Obronnych Izraela (Cahal). Jednostka ta skupia specjalistów od analizy danych i AI, stając się „przemysłowym” ośrodkiem generowania celów podczas operacji „Ryczący Lew”.

1. AI w służbie identyfikacji celówNajwiększym wyzwaniem była ogromna odległość oraz złożoność irańskiej infrastruktury wojskowej. W przeszłości identyfikacja celu o wysokiej wartości zajmowała dni. Obecnie systemy AI analizowały dane wywiadowcze z wielu źródeł jednocześnie – od rozpoznania radioelektronicznego (SIGINT) po zdjęcia satelitarne – generując tysiące propozycji uderzeń niemal w czasie rzeczywistym. Generał dywizji Aviad Dagan, dowódca Dyrekcji ICT, podsumował to krótko: „Dzięki technologii jeden czołg zyskuje siłę stu, a jeden żołnierz działa za stu”.
2. „Chmura operacyjna” i łączność wielowymiarowaWdrożenie rozproszonego systemu chmury pozwoliło pilotom F-35, operatorom dronów i dowództwu w Kirya korzystać z identycznego, cyfrowego obrazu pola walki. Dzięki tej integracji w pierwszym tygodniu przeprowadzono ponad 2000 lotów bojowych, precyzyjnie koordynowanych z setkami operacji tankowania w powietrzu.
3. Aktywna obrona oparta na danychW odpowiedzi na irański ostrzał rakietowy i ataki dronów, izraelska obrona powietrzna wykorzystała algorytmy do przewidywania trajektorii i automatycznej oceny zagrożeń. Pozwoliło to systemom na inteligentne ustalanie priorytetów (tzw. target shedding), skupiając zasoby na ochronie obszarów gęsto zaludnionych i infrastruktury krytycznej.

Wkład amerykański: „Epic Fury” i potęga supermocarstwa

Podczas gdy Izrael postawił na chirurgiczną precyzję, USA zapewniły wsparcie technologiczne w skali globalnej pod kryptonimem „Epic Fury”.

1. Modele LLM w zarządzaniu polem walkiPentagon wykorzystał zaawansowane duże modele językowe (m.in. systemy oparte na architekturze Claude od Anthropic) do błyskawicznej analizy scenariuszy. AI generatywna dostarczała dowódcom symulacje rozwoju sytuacji i analizy ryzyka w ciągu minut, co było kluczowe podczas odpierania irańskich ataków odwetowych na bazy w Zatoce Perskiej.
2. Paraliż cybernetycznyJeszcze przed uderzeniem kinetycznym, USA przeprowadziły operacje cybernetyczne, które sparaliżowały systemy dowodzenia Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej. Ten „cyfrowy nokaut” odebrał przeciwnikowi zdolność do skoordynowanej reakcji.
3. Infrastruktura satelitarnaAmerykańska sieć satelitarna zapewniła niezawodną łączność dla sił operujących nad Iranem, okrętów w Zatoce oraz centrów wywiadowczych na kilku kontynentach jednocześnie.

Integracja: Synchronizacja Jerozolimy i Waszyngtonu

Sukces operacji wynikał z głębokiej synergii obu państw:

• Wspólne protokoły: Opracowanie „cyfrowego esperanto” pozwoliło na natychmiastowe przesyłanie danych o celach między izraelskimi myśliwcami a amerykańskim rozpoznaniem.
• Fuzja wywiadowcza: Połączono izraelski wywiad osobowy (HUMINT) z amerykańskim rozpoznaniem obrazowym (IMINT) w ramach wspólnego ekosystemu chmurowego.
• Systemy autonomiczne: Skutecznie wykorzystano roje dronów, które przeciążyły i wyeliminowały przestarzałe systemy obrony przeciwlotniczej Iranu.

Nowa doktryna wojenna

Jak zauważył brytyjski „The Guardian”, tempo identyfikacji i niszczenia celów w tej wojnie stało się „szybsze niż prędkość ludzkiej myśli”. Operacja „Ryczący Lew” zostanie zapamiętana jako moment, w którym środek ciężkości konfliktów zbrojnych ostatecznie przesunął się z platform (sprzętu) na algorytmy i dane. To nowy rozdział w historii wojen XXI wieku.