Moja matka, która pracowała w CIA w wydziale spraw arabsko-izraelskich, umierając prosiła mnie, żebym nie wychowywał swych dzieci na Żydów: „Nie chcę, żeby nosiły tarczę na plecach”. Mój ojciec, który był Żydem, pamiętał niegdysiejsze kwoty dla żydowskich studentów, ale to były dla niego zamierzchłe czasy. Koledzy matki, z którymi po jej śmierci rozmawiałem, twierdzili, że antysemityzm istnieje tylko ma prawicy jako tradycyjny fenomen zachodniej kultury. Czy matka naprawdę była przekonana, że antysemityzm jest tak radioaktywny nie tylko na Bliskim Wschodzie, lecz i w Ameryce, żeby trzeba było ukrywać nasze żydowskie pochodzenie?

To był przecież rok 2023 a nie 1945. Kai Bird, biograf Boba Ames’a, powiedział mi, że jedyną przyczyną antysemityzmu w świecie arabskim jest Izrael i że przed rokiem 1948 antysemityzm w Kairze czy Bejrucie nie różnił się od tego, który się spotykało w Nowym Jorku lub Los Angeles, zapominając o krwawych arabskich pogromach [m.in. Bagdad] przed rokiem 1948. Przyznał, że istnieje antysemityzm globalny w europejskiej czy niemieckiej formie, ale nigdy nie grał on większej roli w polityce Bliskiego Wschodu. Wydarzenia z 7 października są dla niego i innych byłych pracowników CIA, z którymi rozmawiałem, jeszcze jedną rundą rozgrywek geopolitycznych.

Palestyńskie podręczniki szkolne od lat 1990-ych otwarcie wzywają do przemocy, dżihadu i męczeństwa. Pokój nie jest w nich zalecany ani nawet możliwy. W roku 2019 stwierdzono całkowite usunięcie z nich dotychczasowych porozumień, rokowań, propozycji dwupaństwowości, historycznej obecności Żydów w Izraelu i samej nazwy „Izrael”. Ale dla emerytowanych pracowników amerykańskiego wywiadu są to fakty „incydentalne”. Palenie żydowskich dzieci żywcem 7 października uważają za „taktykę partyzancką”, a nie skutek takiej kultury i morderczej nienawiści.

Były dyrektor CIA John Brennan powiedział mi, że Hamas skupia w sobie wiele postaw”, bo “należą do niego nauczyciele, pracownicy szpitali i inne grupy zawodowe”. Czy można sobie wyobrazić amerykański ruch polityczny wzywający do ludobójstwa? Czy Hamas ma taryfę ulgową, dlatego że jest ruchem palestyńskim, czy dlatego że chce mordować Żydów? Na pytanie, dlaczego dobrze poinformowana amerykańska matka prosi syna, żeby nie wychowywał swych dzieci na Żydów, Bennan wskazał globalny wzrost prawicowego ekstremizmu i białego suprematyzmu, antydemokratycznych sił, które biorą Żydów na cel.

To samo mówią inni oficerowie wywiadu, ignorując popularność Hamasu na amerykańskich kampusach i palestyńskie dzieci na terrorystycznych ćwiczeniach wojskowych. Jak i to, że arabskie ataki terrorystyczne mają zawsze antyzachodni charakter, a wrogość do Zachodu w świecie arabskim jest zawsze spleciona z antysemityzmem. Weteranka CIA, zapytana o antysemickie demonstracje na kampusach odpowiedziała mi, że „oba anty-izmy są gorszące” (unseemly).

Inni wskazują liczby cywilnych ofiar izraelskich operacji w Gazie jak przyczynę antysemickich incydentów. Ale liczba antyżydowskich ataków w 2022 była dwukrotnie wyższa niż w roku 2017 i trzykrotnie wyższa niż w 2016. Za to z kolei obwinia się Donalda Trumpa, choć nie ma po temu żadnych dowodów, przeciwnie, jego polityka prezydencka była zawsze proizraelska i antyantysemicka. Na pytanie o antysemityzm w Ameryce odpowiada się, że w Ameryce jest również antyislamizm a w Europie biały nacjonalizm. Albo że to nie antysemityzm, lecz anty-izraelizm.

Hussein Aboubakr Mansour pisze, że jako nastolatek w Egipcie widział jak powszechnie cieszono się z każdego morderstwa podczas drugiej intifady. Najwyższe autorytety religijne uznawały sprawców za męczenników i świętych, a nie pochodzi on z libańskiego obozu uchodźców, lecz bankierskiej kairskiej rodziny. Dlaczego ludzie w jego otoczeniu cieszyli się z mordowania Żydów w innym kraju? Bo śmierć Żydów wiąże się z arabską koncepcją samostanowienia na arenie świata. Istnienie Izraela jakoby zaprzecza pełnej arabskiej suwerenności.

Zmieszane jest to z eschatologią, sprawiedliwością boską i kosmiczną, czyli religijnym faszyzmem – wskazuje Hussein Aboubakr Mansour i wyjaśnia, że taka ideologia „mobilizuje ciemne, ubogie masy, a lewica ze swą świecką marksistowską mieszanką emancypacji, równości, antykapitalizmu i sprawiedliwości społecznej, mobilizuje zachodnią inteligencję [a zwłaszcza półinteligencję- HG], co stanowi dwie strony tej samej monety, której wartość mierzy się żydowską krwią”.

Ale skąd taki obłędny atawizm w światłej Ameryce? Z marksizmu, który zakrada się tu pod starym sloganem sprawiedliwości społecznej. Marksizmu, który jest pokrętną formą nienawiści do Żydów, manichejską teorią walki dobra ze złem, w której Żydów umieszcza po stronie zła a arabskich Palestyńczyków po stronie dobra. – Co jest świecką bazą judaizmu? – pytał retorycznie Marks. – Praktyczny własny interes. – Co jest świecką religią Żyda? – Kupczenie. – Co jest jego Bogiem? – Pieniądz.

Tak pisał w eseju 20 lat przed „Kapitałem” i wzywał do „emancypacji ludzkości od judaizmu” [ten spec od wszystkiego, który nienawiść do Żydów wyssał z mlekiem swojego przechrzczonego dla kariery ojca]. Wstrzyknąć do tego dawkę rasizmu i jesteśmy na drodze do nowego Holokaustu. Antysemityzm wyziera z wód podziemnych lewicy. Kto tego nie akceptuje sam się oszukuje.

Justine El-Khazen

https://www.tabletmag.com/…/my-mother-cia-antisemitism…