LTC Nadav Shoshani

Tragiczne jest to, że przyznanie tego zajęło aż tyle czasu.

Organizacja Lekarze bez Granic (Médecins Sans Frontières – MSF) ogłosiła zawieszenie operacji planowych w szpitalu Nasser – największej działającej placówce medycznej w Strefie Gazy. Powód? Jak czytamy w oświadczeniu: „W ostatnich miesiącach w szpitalu Nasser w Khan Younis pacjenci oraz personel MSF widzieli uzbrojonych, często zamaskowanych mężczyzn, operujących w różnych częściach rozległego kompleksu”. Według relacji, osoby te zastraszały pacjentów i prawdopodobnie transportowały broń na terenie placówki.

To oświadczenie jest niezwykle wymowne. Nie dlatego, że wnosi nowe informacje, ale dlatego, że stanowi oficjalne potwierdzenie faktów, o których Izrael alarmuje od miesięcy.

Od początku konfliktu Siły Obronne Izraela (IDF) wielokrotnie dowodziły, że Hamas wykorzystuje szpitale jako centra operacyjne. Publikowaliśmy materiały wywiadowcze, zeznania świadków oraz nagrania wideo potwierdzające te procedury. W przypadku szpitala Nasser dysponujemy twardymi dowodami na to, że przetrzymywano tam izraelskich zakładników.

Z ocen wywiadowczych wynika, że ponad 85% głównych placówek medycznych w Strefie Gazy służyło Hamasowi do prowadzenia operacji terrorystycznych. To właśnie w szpitalu Nasser żołnierze IDF odnaleźli leki, które miały trafić do zakładników w ramach porozumienia ze stycznia 2024 roku. Pudełka, opatrzone nazwiskami porwanych, pozostały zamknięte – nigdy ich nie dostarczono.

Na terenie kompleksu odkryto również pojazdy wykorzystane przez terrorystów podczas masakry z 7 października, a także samochody skradzione mieszkańcom kibucu Nir Oz.

Systemowe wykorzystywanie placówek medycznych

Mimo przytłaczających dowodów, światowa opinia publiczna często reagowała sceptycyzmem lub wręcz negacją. Międzynarodowa debata, w tym komunikaty niektórych organizacji humanitarnych, skupiała się na działaniach Izraela w pobliżu szpitali, ignorując ich pierwotną przyczynę: obecność bojowników wewnątrz tych obiektów. Strategia Hamasu, polegająca na przekształcaniu placówek medycznych w bastiony wojenne, jest zbrodnią wojenną w najczystszej postaci. Przez długi czas fakt ten był jednak traktowany jedynie jako „izraelska narracja”, a nie obiektywna rzeczywistość.

Dziś nawet MSF – organizacja statutowo niosąca pomoc w sercu konfliktów – przyznaje, że obecność uzbrojonych grup i broni na terenie szpitala uniemożliwia kontynuowanie jej misji. Decyzja o zawieszeniu działań zapadła jednak uderzająco późno.

Dopiero w obliczu bezpośredniej krytyki dotyczącej powiązań z infrastrukturą terrorystyczną, MSF zdecydowało się publicznie przyznać, że przestrzenie, w których operuje, zostały zawłaszczone przez Hamas.

Tragedią nie jest to, że MSF w końcu przerwało milczenie. Tragedią jest to, jak długo to milczenie trwało. W konfliktach, w których grupy terrorystyczne celowo ukrywają się za plecami cywilów, granica między sferą humanitarną a militarną staje się niebezpiecznie cienka. Jeśli organizacje obecne na miejscu zbyt wolno reagują na te nadużycia, ryzykują, że staną się częścią problemu, zamiast jego rozwiązania.

Lekarze bez Granic potwierdzają: Hamas wykorzystuje szpitale do działań terrorystycznych