Rosja nagle przeszła od niewolnictwa do wyimaginowanych wolności. Gówniemy tam, gdzie mieszkamy. W wejściach brud, w windach mocz. Prawdopodobnie ta postawa kształtuje nasze myślenie niewolników.
Oleg Jankowski- rosyjski aktor i rezyser polskiego pochodzenia

Po zajeciu miejsc w pociagu majacym zawiesc nas na Krym odkrylismy, ze slowa zacytowane wyzej nie bardzo pasuja do kijowskiej rzeczywistosci bowiem miasto to posiada jedyne w Europie Wschodniej muzeum toalety.  Wiadomoscia na ten temat podzielily sie osoby, ktòre je odwiedzily. Nie powiedzialabym jednak, ze chodzi tutaj o oryginalnosc nie wiadomo jaka skoro  podobne muzeum znajduje sie w Bydgoszczy w Polsce. 

Nosi ono nazwe -Muzeum mydla i historii brudu. Sa tam warsztaty mydla i na zakonczenie zwiedzania kazdy uczestnik otrzymuje male mydelko ze swoim imieniem. 

Muzeum Historii Toalety  znajdujace sie w Kijowie  jak podaje sie w sieci jest  pierwszym  i jedynym  muzeum w Europie Wschodniej, które jest poświęcone historii kultury toaletowej od czasów starożytnych do współczesności.

 Obejmuje ono zarówno autentyczne eksponaty, jak i repliki (makiety) toalet, które są związane z historią codziennej kultury. W jego ekspozycji znajdują się zarówno krzesła toaletowe, jak i nowoczesne muszle klozetowe oraz różne akcesoria higieniczne: bidet, dzbanki, umywalki. Ponadto można zapoznać się z historią szczoteczki do zębów, papieru toaletowego, mydła. Kolekcja jest stale aktualizowana o oryginalne zabytkowe eksponaty z całego świata.

W muzeum można zobaczyć tematyczne filmy edukacyjne na temat zarówno historii, jak i najnowszych technologii w dziedzinie kultury toaletowej. Przewodnicy muzeum prowadzą wycieczki w języku ukraińskim, angielskim, rosyjskim. Wycieczki w języku polskim i francuskim — po wcześniejszym umówieniu.

Eksponaty muzeum są uporządkowane chronologicznie zgodnie z historią rozwoju człowieka: „Prahistoria”, „Starożytność”, „Średniowiecze”, „Odrodzenie”, „Wiek XVII – XXI” i „ART WC”

        Koledzy ktòrzy tam byli zgodnie podkreslili, ze warto bylo tam pòjsc. Podkreslic trzeba, ze ceny wejscia do muzeòw na Ukrainie byly przystepne, a jedynie wycieczka urzadzona do pobliskiego Czernobyla powalala z nòg. 

Kto jednak chcialby poczuc powiew grozy tamtych dni, szczegòlnie jesli obejrzal film na temat tragedii jaka sie tam rozegrala a nie dysponowalby czasem, ani stosunkowo duza iloscia dolaròw za bilet moze pòjsc do takiego muzeum w Kijowie a za wstep zaplaci marne grosze.  

        Muzeum powstało jako pomnik ofiar awarii reaktora elektrowni jądrowej w Czarnobylu. Przez jednych nazywane muzeum pamięci, przez innych muzeum narodowej tragedii. Zostało otwarte w przeddzień szóstej rocznicy katastrofy, 25 kwietnia 1992 roku, w specjalnie na ten cel przystosowanym budynku straży pożarnej. 25 kwietnia 1998 roku, w dwunastą rocznicę awarii elektrowni atomowej, ukraiński prezydent Łeonid Kuczma podniósł muzeum czarnobylskie do rangi narodowego.

Ekspozycję tworzą tysiące zdjęć przedstawiających wysiedlonych mieszkańców Prypeci i okolicznych wiosek. Uzupełniają ją krótkie filmy pokazujące miasto w 1986 roku oraz później jako wymarłego miasta. Przed muzeum są zaparkowane dwa UAZy 469B i RAF 2203158, które brały udział w akcji ratunkowej po awarii elektrowni. Symbolem muzeum jest obumarła w połowie jabłoń – drzewo poznania dobra i zła. Jest to alegoria siły energii jądrowej, która pod kontrolą człowieka przynosi dobre owoce, ale może nieść śmierć i zniszczenie.

Kto natomiast szuka oryginalnosci za wszelka cene to znajdzie ja w jedynym w Europie muzeum jednej ulicy. 

Dyskretna muzyka wprowadza w nastrój. Każdy centymetr powierzchni muzeum jest zapełniony ekspozycją ukazującą dzieje mieszczańskiego Kijowa Andriejewskiego Zjazdu. Szyldy reklamowe, ubiory, fotografie, kasy sklepowe i bilety teatralne oddają przedrewolucyjna atmosferę dzielnicy bohemy artystycznej. Ekspozycja prezentuje pamiątki po osobach związanych z Andriejewskim Zjazdem, które na stałe zapisały się w historii kultury. Zdjęcia i książki Michaiła Bułhakowa, poezja Tarasa Szewczenki, nuty Franciszka Liszta, książka i zdjęcie Stalina. Większość miejsca w gablotach poświęcona jest tym, których dorobek zatarł czas i zniszczyły kolejne zmiany władzy i rewolucji. 

Plakaty zapraszają na dawno nie grane już spektakle teatralne i koncerty. Stare kasy sklepowe nie liczą rachunków klientów sklepu kolonialnego.

Eksponaty zebrane w Muzeum Jednej Ulicy są dowodem wielokulturowości przedrewolucyjnego Kijowa. Obok materiałów po rosyjsku i ukraińsku nie brakuje książek wydanych po polsku, żydowskiego kącika z torą a nawet rosyjsko-arabskich publikacji Koła Miłośników Bliskiego Wschodu. Muzeum towarzyszy Galeria, w której organizowane są wystawy czasowe na temat Kijowa i Ukrainy w różnych epokach.

 Milosnicy militariòw tez znajda cos dla siebie- w muzeum poswieconym II-ej wojnie swiatowej.

Muzeum w obecnym kształcie zostało uroczyście otwarte w Dzień Zwycięstwa 9 maja 1981. Na jego ekspozycji znajduje się tu ponad 300 000 eksponatów na powierzchni około 10 hektarów. W zbiorach placówki jest również sprzęt wojskowy z czasów II wojny światowej.21 czerwca 1996 placówka stała się narodowym muzeum Ukrainy.Na terenie muzeum znajduje się monumentalny pomnik Matka Ojczyzna o wysokości 102 metrów. Wspomnialam o nim juz we  wczesniej.szym wpisie. W miescie kazdy znalazl cos dla siebie bo nawet tylko pospacerowanie w samym bardzo rozleglym centrum dostarczalo emocji. A nawet gdy sie chcialo tylko cos zjesc – w jedzenie w restauracjach i sklepach tym razem bylo w przeciwienstwie gdy miasto to wchodzilo w sklad ZSRR. Dzis czy lepiej powiedziawszy gdy tam bylismy  w sklepach z szyldem mieso i wedliny one byly a w czasach ZSRR w sklepie z napisem rzeznik byl tylko i wylacznie on sam za to mòwiacy po rosyjsku nie po ukrainsku.   W centrum Kijowa nie widzielismy brudu za to na Krymie bylo go duzo i prawie  na kazdym kroku, ale to juz inna historia. …..do napisania tego odcinka posluzyly mi materialy dostepne w sieci…..

Bogumila Gruggel

Wszystkie wpisy Bodumily Gruggel TUTAJ