–Wiersze, piosenki i opowiadania zbieram od czasów szkolnych. Wyszperane z najbardziej zapomnianych zakamarków opuszczonych strychów oraz zakurzonych bibliotecznych półek, znalezione przypadkowo w starych czasopismach i książkach… Wpisywane mozolnie do zeszytów aż do 1996 roku, kiedy to postanowiłem „wrzucić” je do Internetu. Tak powstała strona „Listów z krainy snów…” (www.wiersze.co). Niech ponownie ożyją i będą źródłem nadziei i siły dla innych
Trwa Millennium Docs Against Gravity – największy polski festiwal filmowy, prezentujący filmy dokumentalne z całego świata. W dniach 10-19 maja odbyła się edycja w kinach w siedmiu miastach (Warszawa, Wrocław, Gdynia, Poznań, Katowice, Łódź i Bydgoszcz), a teraz (21 maja – 3 czerwca) festiwalowe filmy można oglądać w Internecie (po wykupieniu biletów w cenie 12 zł). „W tym roku skupiamy się na relacjach międzyludzkich i pokazujemy bezgraniczną złożoność naszej natury. Z jednej strony pozwala nam ona na przyjaźń, miłość i empatię. Z drugiej to właśnie nasz gatunek jest odpowiedzialny za wyniszczanie samego siebie i planety, która nie jest przecież domem tylko dla nas” – mówi dyrektor artystyczny festiwalu Karol Piekarczyk.
Poniżej niektóre filmy, które zwróciły moją uwagę i chciałbym je zobaczyć.
Hollywoodgate
Dzień po tym, jak wojska amerykańskie opuściły Kabul, talibowie przejęli Hollywood Gate – opuszczoną bazę Amerykanów. Co tam znaleźli i jak budowali swój nowy reżim? Dzień po tym, jak wojska amerykańskie opuściły Kabul, talibowie przejęli Hollywood Gate – opuszczoną bazę Amerykanów. Ogłosili, że była to baza CIA. Znaleźli tam olbrzymie zasoby uzbrojenia: od karabinów po helikoptery i samoloty, których nie zdążono zniszczyć. Pochodzący z Egiptu reżyser otrzymuje pozwolenie od talibów, aby uwiecznić historyczny moment ponownego przejęcia przez nich władzy w Afganistanie. Reżim powołał głównodowodzącego sił powietrznych – Malawi Mansoura.
https://mdag.pl/pl/ogladaj-online/21/film/hollywoodgate
Pamięć jest wieczna
Paulina Urrutia i Augusto Góngora żyją ze sobą 23 lata. Ona była ministrą kultury i aktorką w Chile. On – popularnym dziennikarzem telewizyjnym pracującym nad kolektywną pamięcią narodu. Żyją w pięknym domu, który wspólnie wybudowali. Dom jest pełen wspomnień, o których Augusto powoli zapomina. Gdy dziewięć lat temu zdiagnozowano u niego Alzheimera, Paulina zaczęła nagrywać ich codzienność. Chociaż Augusto czasami nie rozpoznaje się w lustrze, Paulina jest zawsze przy nim. Jej miłość nie przemija. Oglądamy najczystszą formę love story, w której małe gesty i spojrzenia znaczą więcej niż słowa. Łącząc archiwalia telewizyjne, rodzinne wideo i sceny filmowane, film dokumentuje portret rodziny i społeczeństwa chilijskiego. Momenty bólu i alienacji nie są tu pomijane. Augusto coraz bardziej pogrąża się w niepamięci, która w efekcie dotyka ich oboje a zarazem jest metaforą politycznych przemian w Chile ostatnich dekad.
https://archiwum2024.wkinach.mdag.pl/21/pl/warszawa/movie/Eternal-Memory
U2. Do zobaczenia w przyszłości
W okresie wojny na Bałkanach w latach 90. XX wieku podziemna społeczność nadal pracowała, tworzyła, żyła i bawiła się na dyskotekach. Blokada Sarajewa trwała latami, życie w nim stało się aktem buntu, a muzyka rockowa i punkowa inspirowała ludzi i odwracała uwagę od codziennego koszmaru serbskich pocisków i snajperów. W ramach dalekosiężnego planu zainspirowanego lokalnym ruchem oporu, amerykański pracownik organizacji humanitarnej, mieszkający w Sarajewie, skontaktował się z zespołem U2. Chciał sprawdzić, czy mogliby pomóc w podniesieniu wiedzy i globalnej świadomości na temat wyniszczającego Bośnię konfliktu. Zespół zgodził się i latem 1993 roku podczas trasy koncertowej ZOO TV Tour nagrano wywiady satelitarne na żywo z mieszkańcami Sarajewa, którzy opisywali ich trudną sytuację. Zespół obiecał wystąpić w mieście po zakończeniu konfliktu.
Film przedstawia historię tej obietnicy, a także powojenny koncert U2, podczas którego zespół zagrał dla ponad 45 000 lokalnych fanów. Był to występ, który honorował radosną, zbiorową, pamięć mieszkańców Sarajewa, którzy nie tylko przetrwali blokadę, ale pomimo niej żyli dalej. Film pokazuje, że wobec najmroczniejszych ludzkich impulsów i instynktów to właśnie muzyka i sztuka mogą być aktami buntu oraz narzędziem społecznego pojednania i aktywizmu.
https://archiwum2024.wkinach.mdag.pl/21/pl/warszawa/movie/Kiss-the-Future
Nie chcemy innej ziemi
Film ukazuje ciągnącą się przez dekady batalię prawną mieszkańców Masafer Yatta na Zachodnim Brzegu o zachowanie swojej wioski. Widzimy ich codzienność, która naznaczona jest niesprawiedliwością i upokorzeniami. Palestyńsko-izraelski filmowy kolektyw kręcił wydarzenia w wiosce przez pięć lat, korzystając przy tym z wcześniejszych nagrań mieszkańców. Zarejestrował filmowe świadectwo wielu prób wyrzucenia mieszkańców wioski i krwawych aktów przemocy popełnionych przez izraelskie wojsko i osadników.
Adra – prawnik i dziennikarz, który urodził się i wychował w Masafer Yatta oraz Yuval Abraham – żydowski dziennikarz tworzą duet. Każdego dnia starają się pomóc mieszkańcom Masafer Yatta i opowiedzieć światu o ich tragedii. Ich pierwsze spotkanie udowodniło, jak bardzo ich sytuacja różni się od siebie, choć żyją przecież w tym samym kraju. Adra nie może się przemieszczać, jest szpiegowany, a jego dom często przeszukują izraelskie władze. Yuval może bez przeszkód jeździć po kraju i ma pełną swobodę działania. Film nie proponuje gotowych rozwiązań, stając się bardzo aktualnym wołaniem o równość.
https://mdag.pl/21/pl/warszawa/movie/No-Other-Land
Śledztwo w domu spokojnej starości
83-letni Sergio zostaje szpiegiem. Wygrywa casting na agenta, którego zadaniem jest przeniknięcie do domu spokojnej starości i zdawanie raportów z poziomu opieki nad pensjonariuszami. Casting organizuje niejaki detektyw Romulo, do którego zgłasza się córka pensjonariuszki, która podejrzewa, że jej matka jest źle traktowana. Sergio, chociaż nie przypomina agenta 007, łapie okazję na oderwanie się od melancholii i wspomnień o zmarłej żonie. Gorliwie uczy się technik szpiegowskich i związanych z nimi technologii. Gdy „rozpracowuje” pensjonat i zbliża się do kilku swoich rówieśników odkrywa, że niebezpieczeństwo dla seniorów ukryte jest gdzie indziej, znacznie głębiej. Ten film to wyjątkowa medytacja nad współczuciem i samotnością ze wspaniałymi bohaterami i zwrotami akcji – jak na porządny film szpiegowski przystało.
https://archiwum2024.wkinach.mdag.pl/21/pl/warszawa/movie/Sledztwo-w-domu-spokojnej
Czy Noam Chomsky jest wysoki czy szczęśliwy?
Zabawny, prowokacyjny i wciągający filmowy portret intrygującej osobowości Noama Chomsky’ego – amerykańskiego pisarza, lingwisty, aktywisty i społecznego filozofa, a także jego naukowych teorii. To zaskakująco dynamiczna filmowa fuzja obrazów i idei, które charakteryzują tego najbardziej prominentnego i najczęściej cytowanego naukowca na świecie, znajdującego się w czołówce największych myślicieli świata, po Szekspirze, Platonie i Freudzie, uznanego przez „The New York Times” za najważniejszego żyjącego intelektualistę naszych czasów.
Światowej sławy reżyser Michel Gondry („Zakochany bez pamięci”, „Jak we śnie”) zdecydował się w tym filmie na wyjątkowy zabieg. Nie tylko prowadzi z naukowcem fascynującą i szczerą rozmowę, ale dodatkowo ubarwia ją również animacjami, które w doskonały sposób obrazują na ekranie to, o czym opowiada Chomsky. Dzięki temu idee słynnego intelektualisty stają się znacznie bardziej zrozumiałe i przystępne dla widza.
Chomsky zachęca widzów do ciągłej autorefleksji w ocenie świata, a przede wszystkim do stałego podważania tego, czym żywią nas media, a tego typu postawę sam określa mianem „intelektualnej samoobrony”. W efekcie film zmienia się w prawdziwą wizualną i intelektualną ucztę, a jego tytuł to świadoma i nieco ironiczna zabawa językiem, która wyraźnie nawiązuje do teorii języka Chomsky’ego – współtwórcy gramatyki transformacyjno-generatywnej, który przyczynił się również do rozwoju psycholingwistyki.
Ostatnia wyprawa
Prawdziwa historia Wandy Rutkiewicz, pierwszej kobiety świata i pierwszej osoby z Polski na najwyższych szczytach ziemi – opowiedziana przez nią samą. Wanda bez zaproszenia wkroczyła w męski świat wypraw wysokogórskich i zapłaciła za to najwyższą cenę. Reżyserka filmu, która sama jest alpinistką, wyrusza w Himalaje śladami Wandy. Wskazówką do poszukiwań jest audio-pamiętnik bohaterki znaleziony wśród sterty materiałów archiwalnych. Wanda zaginęła 30 lat temu. Jej ciało nigdy nie zostało odnalezione. Niektórzy twierdzą, że została w klasztorze buddyjskim. Film eksploruje jej życie i tajemnicę z udziałem znanych wspinaczy: Reinholda Messnera, Krzysztofa Wielickiego i Carlosa Carsolio, a także bliskich jej kobiet: siostry Janiny Fies i menadżerki Marion Feik.
https://archiwum2024.wkinach.mdag.pl/21/pl/warszawa/movie/Ostatnia-wyprawa
Miłej, spokojnej nocy i dobrych snów.
Jarosław Kosiaty
Listy z krainy snów www.wiersze.co
Wszystkie wpisy Jarka TUTAJ
Kategorie: Uncategorized
Dla zasady staram się nie odpowiadać na anonimowe wpisy i komentarze w sieci. Przepraszam, ale czepianie się filmu dokumentalnego, że jest taki czy inny, jest po prostu słabe. Opisany dokument cieszy się bardzo dużym zainteresowaniem na świecie i chociażby z tego powodu warto go zobaczyć, aby wyrobić sobie własne zdanie na jego temat. Powstały w tym roku film ”No Other Land” zdobył już nagrody m.in. na MFF Berlinale (Nagroda Publiczności dla Najlepszego Filmu Dokumentalnego w sekcji Panorama Dokumente), w Kopenhadze (CPH:DOX Kopenhaga: Nagroda Publiczności) oraz w Warszawie (Grand Prix – Millenium Docs Against Gravity). Wielka szkoda, że zabrakło na ostatnim festiwalu filmów dokumentalnych w Warszawie oraz w innych miastach Europy i świata jakiegokolwiek dokumentu z wydarzeń, jakie rozegrały 7. października ubiegłego roku. W Hollywood i na świecie promowane są natomiast filmy na temat Holocaustu (vide ”The Zone of Interest” z 2023 roku) i innych wydarzeń sprzed 80 lat. Dlatego Izrael przegrywa totalnie PR-owo na świecie. Zamykanie oczu na niektóre problemy, nie pisanie o nich, nie sprawi, że one znikną. I nie wstydzę się swojego imienia i nazwiska. Uciekanie i chowanie się przez całe życie nie ma sensu…
@Jarosław Kosiaty
”Staram się unikać schematów i uogólnień”
No przecież każdy rozumie, że jeśli ”kolektyw … zarejestrował filmowe świadectwo krwawych aktów przemocy popełnionych przez izraelskie wojsko i osadników”, to nie mamy do czynienia z uogólnieniem ani ze schematem, tylko z poezją.
Nie oceniam opisanych filmów, ani postaci, które w nich występują. To są filmy dokumentalne, które przedstawiają pewien fragment rzeczywistości, wybrany i subiektywnie przedstawiony przez ich autorów. Wychodzę z założenia, że aby mieć własne, niezależne zdanie w wielu kwestiach, warto korzystać z różnych źródeł i słuchać rozmaitych opinii. Staram się unikać schematów i uogólnień, chętnie rozmawiam z przyjaciółmi w różnych krajach, aby poznać ich zdanie na temat toczących się wydarzeń. W wielu sprawach nie ma prostych i łatwych odpowiedzi. Cały czas szukam i się uczę… Czytam różne książki i gazety, oglądam filmy, rozmawiam, a potem staram się to wszystko poukładać… Nie zawsze się udaje. Ale zawsze warto słuchać i rozmawiać. I być otwartym na innych. Miłego wieczoru.
Trudniej wytlumaczyc polskim wielbicielom dlaczego Chomsky odrzucil ” pogloski” o morderstwach Pol Pota, jak ” wykoslawiona amerykanska propagande”
Zacytowalem Chomskiegiego, potwierdzenie ze on jednak ” najbardziej cytowany na Swiecie”
Zreszta nie byl jedyny, Szwedzi jak Olof Palme zachwycali sie tez Pol Potem., a on tez ” najwiekszy” i ” najbardziej cytowany” .
@ml
„Chomsky … zawziety wrog Izraela … ma tez polskich wielbicieli”
To chyba oczywiste? Żyd z pochodzenia, który wypowiada się tak oto:
„“I have held for a long time that the Occupied Territories are much worse than South Africa. South Africa needed its black population, it relied on them”
(„„Od dawna twierdzę, że Terytoria Okupowane są znacznie gorsze niż Republika Południowej Afryki. Republika Południowej Afryki potrzebowała swojej czarnej populacji, polegała na niej””)
i to akurat na witrynie „The Palestine Chronicle”
https://www.palestinechronicle.com/chomsky-on-israeli-apartheid-celebrity-activists-bds-and-the-one-state-solution/
to przecież dla Sił Pokoju i Postępu coś na wagę złota. Głęboko wzrusza ten ehmm… Wiersz na Dzisiejszy Wieczór. Czysta poezja.
Noam Chomsky, Zyd i ” jako Zyd” zawziety wrog Izraela, autor powiedzen jak ” przesladowanie intelektualistow w Ameryce o wiele wieksze niz kiedykolwiek w ZSRR” ma tez polskich wielbicieli widocznie, a nawet oczywiscie .
Przeciez jest ” najwiekszym” wg New Yotk Times !!!!!!!!
Z tego ehmm… ”wiersza na dzisiejszy wieczór”:
”Palestyńsko-izraelski filmowy kolektyw … Zarejestrował filmowe świadectwo krwawych aktów przemocy popełnionych przez izraelskie wojsko i osadników.”
Wzruszający ten ”wiersz”. W ramach protestu przeciwko ”krwawym aktom przemocy” popełnianych przez ” izraelskie wojsko” wydaję gromki okrzyk ”aj-waj-giewałt”.