Eliza Segiet – absolwentka studiów magisterskich Wydziału Filozofii, autorka siedmiu tomów wierszy, monodramu, farsy i mikropowieści. Jej teksty można znaleźć w licznych antologiach, zarówno w Polsce, jak i na świecie. Członek Stowarzyszenia Autorów Polskich oraz World Nations Writers Union.Laureatka Międzynarodowej Publikacji Roku (2017 r., 2018 r.) w Spillwords Press (USA) oraz Nagrody Literackiej Złota Róża im. Jarosława Zielińskiego (za tom Magnetyczni) w 2018 r. Dwukrotnie jej wiersze (2018 r., 2019 r.) zostały wybrane jako jedne ze 100 najlepszych wierszy roku  w International Poetry Press Publications (Kanada).

Samopoczucie 

Ile z tego jest na pokaz?
Dla jakiegoś niego, 
dla jakiejś niej?

Mała część dla przyjemności.
Może dla samej siebie?
Podobno dla poprawy humoru.

W przepełnionych szafach 
- wspomnienia balu maturalnego.

Wysokie obcasy 
przypominają i odstraszają.

Spacer?

Nie teraz, 
już nie dziś.

Może
jutro nogi poniosą
choć na drugą stronę ulicy?

Może 
jeszcze ktoś pamięta 
tamtą dziewczynę,
co 
nie dla siebie, 
a dla innych
nosiła podniesioną głowę.

Choć po latach 
zrozumiała, 
że wszystko było potrzebne 

dla własnego samopoczucia.

Powiernik 

Czy iluzją są
Bóg, Allah, Szatan? 
Prawdą jest człowiek, 
który nieśmiałym szeptem 
zwraca się do swojego
niewidzialnego, duchowego przewodnika.
Chcąc, 
by obcowanie z nim 
było świętem i światłem codzienności,
trzeba widzieć tych obok
- wierzących i niewierzących.

Kiedy grad myśli i niedopowiedzeń
nie pozwala na spokój,
w którym harmonią będzie jedność duszy i ciała,
to czas,
by uwierzyć,
a z bezkształtnego wyobrażenia 
stworzyć kształt 
swojego milczącego powiernika. 
Wcześniejsza imaginacja 
staje się świetlistym wzgórzem 
- zaklętym w wiarę.

Wszechświat pomieści wszystkich,
widzialnych i niewidzialnych,
poszukujących i tych, 
którzy już odnaleźli drogę. 

Wszystkie wpisy Elizy TUTAJ