–Wiersze, piosenki i opowiadania zbieram od czasów szkolnych. Wyszperane z najbardziej zapomnianych zakamarków opuszczonych strychów oraz zakurzonych bibliotecznych półek, znalezione przypadkowo w starych czasopismach i książkach… Wpisywane mozolnie do zeszytów aż do 1996 roku, kiedy to postanowiłem „wrzucić” je do Internetu. Tak powstała strona „Listów z krainy snów…” (www.wiersze.co). Niech ponownie ożyją i będą źródłem nadziei i siły dla innych

Zdjęcie

Pies to nie prezent pod choinkę. To żywa, czująca, kochająca mocno istota. Jeśli nie możesz stworzyć mu dobrego domu do końca jego dni, nie bierz, nie kupuj. Poniżej: przedświąteczna kampania PETA w Hamburgu.

Piosenka

A teraz zamknijcie na chwilę oczy i posłuchajcie tej piosenki. Jack Savoretti i „Breaking The Rules” w wersji akustycznej. Piękny, wzruszający tekst samotnego mężczyzny, takiego, jak ja…

"Mam dość starzenia się,
Czuję się zagubiony, próbując odnaleźć swoją drogę,
Poszukuję miłości za każdym rogiem, noc w noc,
Ale światło na każdej ulicy wygląda tak samo.
Więc korzystam ze swojej szansy,
Odchodzę, łamiąc zasady (...)
Muszę być twardy, muszę być silniejszy,
Nie spieszyć się, by zrozumieć.."

Wspomnienie

21 grudnia 1874 roku w Warszawie urodził się Tadeusz Boy-Żeleński – człowiek-instytucja przedwojennej Polski. Wybitny tłumacz, krytyk literacki i teatralny, poeta-satyryk, kronikarz, eseista, działacz społeczny, lekarz.

Fenomenowi twórcy „Słówek” nie mógł się nadziwić Józef Hen, autor biografii poświęconej Żeleńskiemu „Błazen-wielki mąż. Opowieść o Tadeuszu Boy-Żeleńskim”.

„Boy. Czytam i podziwiam. Przewód myślowy, dowcip, paradoksy, język, sztukę narracji, wrażliwość na przemiany obyczajowe. Ale przede wszystkim – odwagę. (…) Jest to pewność siebie człowieka, który czuje się współgospodarzem kraju. Prawdziwy cud: wielki pisarz bez kompleksów. Ziemianin, katolik, skoligacony i zaprzyjaźniony z elitą krakowską, nie Żyd, nie przechrzta i nie proletariusz. Drugi cud: że człowiek z tej warstwy, takiego właśnie pochodzenia, miał taką właśnie wrażliwość, jasne, niezamącone widzenie świata – i że zależało mu na tym, żeby to widzenie świata przekazać innym. Bo mogło mu nie zależeć.” (Źródło: Muzeum Literatury)

Polecam również inny, niezwykle interesujący artykuł o Boy’u autorstwa pisarki Agaty Tuszyńskiej na FB: https://bit.ly/3P8xs6s

Czy wiedziałeś, że…

„Polska staje się pierwszym krajem Unii, który wprowadza obowiązkowe lekcje obsługi i strzelania z broni palnej w szkołach podstawowych. Dla jasności, NIE używa się ostrej amunicji, ale specjalne trenażery z czujnikami laserowymi” – poinformował zagraniczny kanał niemieckiej stacji DW, udostępniając relację z polskiej szkoły w Skarszewach. Poniżej wyniki badań w różnych państwach europejskich (dane z 2015 roku). Najnowsze dane (2024) są dostępne w raporcie Gallupa tutaj: https://bit.ly/3DsXzT7

Jest taki dzień, bardzo ciepły choć grudniowy…

Już za chwilę zmęczeni sprzątaniem, gotowaniem i świątecznymi zakupami, a może i długą podróżą, usiądziemy wspólnie przy Wigilijnym stole. Jedno miejsce zostawimy puste, dla niespodziewanego gościa. Przełamiemy się opłatkiem, zaśpiewamy kolędy… 

Życzę Wam Spokojnych, Zdrowych Świąt Bożego Narodzenia, spędzonych w ciepłej, rodzinnej atmosferze. Świąt obfitujących w niezapomniane chwile radości, ukojenia oraz odpoczynku od codziennych trosk.

Zapraszam do obejrzenia i wysłuchania pięknej „Kolędy dla nieobecnych” w wykonaniu Beaty Rybotyckiej, z tekstem Szymona Muchy i muzyką Zbigniewa Preisnera:

A nadzieja znów wstąpi w nas
Nieobecnych pojawią się cienie
Uwierzymy kolejny raz
W jeszcze jedno Boże Narodzenie

I choć przygasł świąteczny gwar
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj
Wbrew tak zwanej ironii losu

Daj nam wiarę, że to ma sens
Że nie trzeba żałować przyjaciół
Że gdziekolwiek są, dobrze im jest
Bo są z nami choć w innej postaci

I przekonaj, że tak ma być
Że po głosach tych wciąż drży powietrze
Że odeszli po to by żyć
I tym razem będą żyć wiecznie

Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat
Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole
Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas
I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole

A nadzieja znów wstąpi w nas
Nieobecnych pojawią się cienie
Uwierzymy kolejny raz
W jeszcze jedno Boże Narodzenie

I choć przygasł świąteczny gwar
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj
Wbrew tak zwanej ironii losu

Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat
Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole
Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas
I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole

* * * 

Miłej nocy otulonej dobrymi snami.

Jarosław Kosiaty

Listy z krainy snówwww.wiersze.co

Wszystkie wpisy Jarka TUTAJ