–Wiersze, piosenki i opowiadania zbieram od czasów szkolnych. Wyszperane z najbardziej zapomnianych zakamarków opuszczonych strychów oraz zakurzonych bibliotecznych półek, znalezione przypadkowo w starych czasopismach i książkach… Wpisywane mozolnie do zeszytów aż do 1996 roku, kiedy to postanowiłem „wrzucić” je do Internetu. Tak powstała strona „Listów z krainy snów…” (www.wiersze.co). Niech ponownie ożyją i będą źródłem nadziei i siły dla innych

Słowa

Słynną amerykańską pisarkę i dziennikarkę Ermę Bombeck (1927-1996) zapytano przed śmiercią: „Gdybyś mogła przeżyć swoje życie jeszcze raz, czy zrobiłabyś to samo i dokonała tych samych wyborów?”

Odpowiedziała, że nie żałuje niczego, co zrobiła, ale…

Gdybym mogła przeżyć życie jeszcze raz, nie spędziłabym miesięcy ciąży, narzekając na jej trudy. Doceniłabym ten cud życia i cieszyłabym się, że mam w nim swój udział.

Nie zamykałabym okien w samochodzie latem tylko po to, by nie zepsuć sobie fryzury.

Częściej zapraszałabym przyjaciół do domu, nie przejmując się brudną kanapą czy wyblakłym dywanem.

Pozwalałabym sobie jeść w salonie, nie martwiąc się o plamy na dywanie.

Słuchałabym więcej opowieści mojego dziadka o jego dzieciństwie i młodości.

Użyłabym tej drogiej świecy, którą dostałam w prezencie, zamiast pozwolić jej się zmarnować w szafie.

Bawiłabym się z dziećmi na trawie, nie przejmując się zabrudzonym ubraniem.

Mniej płakałabym i śmiała się nad historiami z telewizji, a więcej nad własnym życiem – z jego łzami i śmiechem.

Kładłabym się do łóżka, gdybym czuła zmęczenie, zamiast udawać, że praca nie może poczekać jeden dzień.

Gdyby moje dziecko wtuliło się w moje ramiona, nie odpychałabym go, mówiąc, że jestem zajęta.

Nie kupowałabym rzeczy tylko dlatego, że są praktyczne lub trwałe.

Częściej wyrażałabym swoje uczucia wobec tych, których kocham, i częściej przepraszałabym tych, których skrzywdziłam.

Uważniej słuchałabym, gdy ktoś do mnie mówi.

Gdybym miała drugą szansę na życie… zobaczyłabym je, przeżyłabym je, doświadczyłabym go i cieszyłabym się każdą chwilą.

Życie to świadoma obecność, umiejętność ustalania priorytetów i rozróżniania tego, co ważne, od tego, co najważniejsze.

Nie trać swojego życia na rzeczy nieistotne.

Piosenka

Zimno. Wskakuję na bieżnię w domu, ale dzisiaj przy spokojnej, ciepłej muzyce: Toni Braxton i „Un-Break My Heart”:

"Nie zostawiaj mnie w tym bólu, nie zostawiaj mnie w deszczu,
wróć i przywróć mi uśmiech, przyjdź i zabierz te łzy,
potrzebuję by Twoje ramiona mnie objęły,
te noce są takie nieprzyjemne,
przywróć te noce, w których miałam Ciebie przy sobie."

Film i taniec

„Por una Cabeza” to tango skomponowane przez Carlosa Gardela do słów Alfredo Le Pera na potrzeby filmu „Tango Bar” z 1935 roku. Tekst tanga nawiązuje do wyścigów konnych (z paralelami do życia i kobiet). Tytułowe wyrażenie „O głowę” jest używane w żargonie jeździeckim River Plate, gdzie mówi się, że koń wygrał wyścig „o głowę”. Poniżej niezapomniany fragment filmu „Zapach kobiety” z 1992 roku. A oryginalnego wykonania tanga „Por una Cabeza” można posłuchać tutaj: https://bit.ly/40qyKyV

Wieczorna chwila z poezją

Na zakończenie wiersz „Prośba”. Jego autorem jest laureat literackiej Nagrody Nobla z 1901 roku – Sully Proudhomme (tłum. z francuskiego Michał Gabriel Karski )

Gdybyś wiedziała, jak się po kryjomu
Łka w samotności, bez ogniska,
Tobyś czasami koło mego domu
Przeszła z bliska.
Gdybyś wiedziała, jak duszę przemienia
Wzrok, co przeczystym ogniem pała,
To w okno moje czasem, od niechcenia,
Byś spojrzała.

Gdybyś wiedziała, jak przy sercu drogiem
Koi się w sercu boleść ostra,
Jak siostra siadłabyś przed moim progiem,
Jak siostra.

Gdybyś wiedziała o mojej miłości,
Gdybyś wiedziała, jak niezłomnie
Kocham Cię – wtedy byś może najprościej
Przyszła do mnie.

Miłej, ciepłej nocy otulonej dobrymi snami.
Jarosław Kosiaty
Listy z krainy snów
http://www.wiersze.co

Wszystkie wpisy Jarka TUTAJ