Izrael jest jedynym krajem na świecie, od którego oczekuje się, że będzie walczył z terroryzmem z jedną ręką związaną za plecami, z zawiązanymi oczami i stojąc na jednej nodze niczym flaming, podczas gdy grupa chuliganów oskarża go o „zbrodnie wojenne”. Stosowanie podwójnych standardów wobec Izraela, w połączeniu z delegitymizacją i dehumanizacją, jest jednym z trzech filarów antysemityzmu.

Wszyscy wiedzą, że podwójne standardy są powszechne, ale niewielu zdaje sobie sprawę, jak głęboko przeniknęły one do dyskursu publicznego. Przyjrzyjmy się temu bliżej.

• Prawo do istnienia: Izrael jest jedynym państwem, od którego wymaga się udowodnienia prawa do istnienia. To jest tak przewrotne, jak brzmi. Można nie zgadzać się z polityką Rosji, Chin czy Jordanii, ale nikt nie kwestionuje prawa tych państw do istnienia. Ten wymóg jest zarezerwowany wyłącznie dla Izraela.
• Prawo międzynarodowe: Od Izraela oczekuje się przestrzegania prawa wojennego, podczas gdy wobec Hamasu nie ma takich wymagań. Każda śmierć palestyńskiego cywila jest traktowana jako zbrodnia, niezależnie od okoliczności, podczas gdy fakt, że bojownicy Hamasu rutynowo używają cywilów jako żywych tarcz, ukrywają się w szpitalach i atakują ludność cywilną, pozostaje w dużej mierze niezauważony.Kiedy Izrael niszczy broń, oskarża się go o ataki na szpitale i szkoły. Kiedy wzywa do ewakuacji cywilów, świat nazywa to czystkami etnicznymi. Dla porównania, gdy ISIS działało w Mosulu w latach 2016-2017, amerykańskie naloty zabiły tysiące osób. Nie było wówczas oburzenia, protestów ani oskarżeń o „zbrodnie wojenne”. Świat pozwala dżihadystom używać ludzkich tarcz, ale od Żydów oczekuje cudów w walce z tą taktyką.
• Potępienie oparte na skutkach: Każda armia jest oceniana na podstawie swoich intencji, kontekstu i ram prawnych. Z wyjątkiem Izraela. Kiedy Izrael walczy z Hamasem, zagraniczni przywódcy, Organizacja Narodów Zjednoczonych i większość mediów oceniają go wyłącznie na podstawie liczby ofiar.Izrael podejmuje nadzwyczajne środki, aby uniknąć ofiar cywilnych – ostrzegając ludzi za pomocą ulotek, SMS-ów, telefonów, „pukając w dach” i wysyłając drony – a mimo to jest potępiany za rzekome masowe bombardowania. Tymczasem Hamas ukrywa się wśród cywilów i śmieje się z oskarżeń o zbrodnie wojenne stawianych Izraelowi.
• Terroryści kontra rząd: Świat traktuje Hamas, ludobójczą grupę terrorystyczną, której statut wzywa do unicestwienia Żydów, jako legalny podmiot polityczny, jednocześnie kwestionując legitymację demokratycznego państwa Izrael. To sprawia, że Izrael jest jedynym krajem utożsamianym z organizacją terrorystyczną.
• Proporcjonalność: Proporcjonalność w działaniach wojennych oznacza, że szkody wyrządzone ludności cywilnej muszą być proporcjonalne do osiągniętej przewagi militarnej. Nie ma to nic wspólnego ze względną liczbą ofiar. Jest to kwestia złożona i wysoce subiektywna.Siły Obronne Izraela traktują ten wymóg tak poważnie, że zatrudniają prawników, którzy nadzorują wybór celów i ataki. Kiedy ludzie powołują się na wątpliwe dane Hamasu, mówiąc o 60 000 ofiar, a następnie twierdzą, że jest to nieproporcjonalne, pokazują, że nie mają pojęcia, o czym mówią. Pomysł, że proporcjonalność oznacza, iż Izrael musi odpowiadać Hamasowi rakietą za rakietę i trupem za trupa, jest absurdalny i makabryczny.Proporcjonalność pojawia się tylko w wojnach, które toczy Izrael. Ameryka obaliła reżimy po 11 września, a Izraelowi mówi się, że nawet obrona własnych granic to za dużo. To bez wątpienia podwójne standardy.
• Hipokryzja Zachodu: Baszar al-Asad zabija 500 000 osób w Syrii? Cisza. Chiny umieszczają milion Ujgurów w obozach koncentracyjnych? Ziew. Hamas morduje Żydów? W ciągu 24 godzin na zachodnich ulicach i kampusach wybuchają protesty przeciwko Izraelowi, ofierze ataków. Kiedy Arabowie zabijają Arabów, Zachód wzrusza ramionami. Kiedy Żydzi się bronią, mamy do czynienia z globalnym kryzysem moralnym.
• Oszustwo „Dzień po”: Kiedy alianci najechali Niemcy podczas II wojny światowej, nikt nie domagał się planu odbudowy kraju po Hitlerze, zanim jeszcze rozpoczęła się operacja D-Day. Kiedy Ameryka obaliła dyktatora Iraku Saddama Husajna, nikt nie pytał: „Chwileczkę, kto będzie burmistrzem Falludży?”. A jednak Izrael musi mieć gotowy plan zarządzania Gazą, zanim jego siły zbrojne zakończą oczyszczanie bunkrów i tuneli Hamasu.
• Pomoc wrogom, bo inaczej…: Izrael, jako jedyny w historii wojen, ma dostarczać swoim wrogom energię elektryczną, wodę i pomoc humanitarną – i to w trakcie walk. W 2004 roku Stany Zjednoczone zrzuciły na Faludżę bomby, a nie paczki z pomocą humanitarną. W 1944 roku alianci nie wysłali do Drezna oleju napędowego. Jednak jeśli Izrael odetnie dopływ paliwa do bunkrów Hamasu, zostanie oskarżony o zbiorową karę.
• Nie możecie używać tej broni: Izrael używa 900-kilogramowych bomb przeciwko tunelom Hamasu wykopanym pod obszarami cywilnymi. Tunele te są głębokie, co oznacza, że użycie dużego uzbrojenia jest koniecznością militarną i jest zgodne z prawem konfliktów zbrojnych.Kiedy Stany Zjednoczone używały takiej broni w Mosulu i Rakce, była to wojna miejska. Kiedy NATO zrobiło to w Belgradzie w 1999 roku, uznano to za precyzyjne celowanie. Kiedy robi to Izrael, rozlegają się okrzyki o zbrodniach wojennych i masakrze.Dzieje się tak również, gdy Izrael używa białego fosforu (którego używają także Stany Zjednoczone) lub amunicji kasetowej, którą Stany Zjednoczone eksportowały na Ukrainę, aby pomóc jej w obronie przed atakiem Rosji.
• Spór o stolicę Izraela: Każdy kraj ma prawo wybrać swoją stolicę, z wyjątkiem Izraela. Nawet największy sojusznik Izraela, Stany Zjednoczone, uznały Jerozolimę za jego stolicę dopiero w 2017 roku, a wiele krajów nadal odmawia tego uznania. Nikt nie mówi Wielkiej Brytanii, że Londyn nie jest jej stolicą.
• Nie wolno wypędzać cywilów uciekających przed wojną: Konwencja genewska wymaga, aby cywilom umożliwiono ucieczkę z obszarów objętych wojną, dlatego Ukraińcy mogli uciec do Polski, Syryjczycy do Turcji, a Afgańczycy do dowolnego miejsca poza Afganistanem.Jednak gdy Izrael nakłania cywilów z Gazy do ewakuacji, ostrzegając ich z wyprzedzeniem i przekazując mapy z informacją, dokąd mają się udać, jest oskarżany o czystki etniczne i ludobójstwo.Podczas gdy Izrael jest piętnowany, sąsiedni Egipt ma wolną rękę za łamanie międzynarodowego prawa humanitarnego, nie wpuszczając Palestyńczyków szukających schronienia.
• Rozwiąż wszystko, natychmiast: Hamas atakuje Izrael, państwo żydowskie odpowiada ogniem, a świat domaga się od Izraela rozwiązania całego konfliktu izraelsko-palestyńskiego. Nikt nie wymagał od Ukrainy negocjacji z Rosją podczas unikania rakiet. Tylko Izrael jest proszony o zaangażowanie się w wojnę, dyplomację, odbudowę po konflikcie i przestrzeganie stronniczych rezolucji ONZ – wszystko naraz.
• Samoobrona: Każdy kraj ma prawo do samoobrony i obowiązek ochrony swoich obywateli. Zagraniczni przywódcy twierdzą, że dotyczy to również Izraela, ale nie postępują zgodnie z tym przekonaniem. Dopiero gdy Izrael się broni, społeczność międzynarodowa zaczyna liczyć ofiary cywilne, kwestionować jego intencje i domagać się powściągliwości.
• Organizacja Narodów Zjednoczonych nienawidząca Żydów: Tylko jeden kraj jest stałym punktem porządku obrad Rady Praw Człowieka ONZ: Izrael. Nazywa się to „punktem 7 porządku obrad”, co jest technicznym terminem ONZ oznaczającym „Agenda: zniszczenie Izraela”.W latach 2015–2020 Izrael został potępiony 112 razy. W tym samym czasie reżim Baszara al-Assada w Syrii używał gazu przeciwko własnym obywatelom i został potępiony tylko osiem razy.Tymczasem Zgromadzenie Ogólne ONZ jest fabryką antyizraelskich rezolucji. W 2022 r. przyjęło 15 rezolucji przeciwko Izraelowi, w porównaniu z zaledwie 13 dla wszystkich pozostałych krajów łącznie.
• Wykorzystywanie instytucji międzynarodowych jako broni: ONZ nie jest jedyną międzynarodową organizacją, która jest antyizraelska i, nie oszukujmy się, antysemicka. Międzynarodowy Trybunał Karny wydaje nakazy aresztowania przywódców Izraela, ale nie przywódców reżimów takich jak Chiny czy Iran. Human Rights Watch i Amnesty International publikują jednostronne raporty oparte wyłącznie na niepotwierdzonych danych lub informacjach przekazanych przez Hamas.
• Natychmiastowe zawieszenie broni! Aby Hamas mógł się przegrupować: Żadne państwo w historii nie zostało poproszone o przyjęcie pogromu, patrzenie, jak palone są żywe dzieci, a następnie wprowadzenie zawieszenia broni trzy dni później. Po 11 września Ameryka prowadziła wojnę przez dwie dekady. Po 7 października Izrael otrzymał polecenie zaprzestania działań po 72 godzinach.
• Liczy się tylko jeden rodzaj uchodźców: Po drugiej wojnie światowej miliony uchodźców zostały przesiedlone stosunkowo sprawnie, podczas gdy 750 000 palestyńskich uchodźców otrzymało własną agencję: Agencję Narodów Zjednoczonych ds. Pomocy Uchodźcom Palestyńskim (UNRWA). Tylko Palestyńczycy dziedziczą status uchodźcy przez cztery pokolenia.
• Pokój jest wyłącznie obowiązkiem Izraela: Jest oczywiste, że do wojny potrzebne są co najmniej dwie strony, a zatem wszystkie strony ponoszą pewną odpowiedzialność za doprowadzenie do pokoju. Jednak gdy świat domaga się zawieszenia broni i nie otrzymuje go, winą obarcza się Izrael.
• Wybaczanie terroryzmu wobec Izraela: Trudno to pojąć, ale nawet Hamas ścinający głowy niemowlętom, gwałcący kobiety i palący rodziny żywcem nie wystarcza, aby wywołać więcej niż kilka mdłych oświadczeń o „cyklu przemocy” ze strony tak zwanego „propalestyńskiego” tłumu.
• Media propagandowe: Według think tanku The Henry Jackson Society, międzynarodowe media cytują dane Hamasu w 97% swoich relacji, a dane izraelskie tylko w 3%. Jeśli chodzi o media, Izrael jest winny, dopóki nie udowodni się mu niewinności.
• Bojkoty, wycofywanie inwestycji i sankcje (BDS): Chiny internujące miliony muzułmanów i Iran wieszający gejów nie wywołują społecznego ruchu bojkotu i wycofywania wszelkich inwestycji. Jednak gdy Izrael buduje domy w Judei i Samarii, wszyscy „postępowi” z wydziału socjologii zaczynają domagać się sankcji wobec Izraela. Ruch BDS nie ma nic wspólnego ze sprawiedliwością; jest jedynie wyrazem patologicznej obsesji świata na punkcie państwa żydowskiego.
• Podwójne standardy religijne i etyczne: Izrael jest potępiany za bycie „państwem etnicznym”, podczas gdy nikt nie domaga się, aby Arabia Saudyjska przestała być państwem muzułmańskim, a Indie państwem z większością hinduską.
• Osadnictwo a okupacja: Żydowskie osady w biblijnym sercu Judei i Samarii jawią się antysemitom jako coś strasznego. Nie ma oburzenia z powodu tureckich osadników w północnej części Cypru, marokańskich osadników w Saharze Zachodniej czy chińskich osadników w Tybecie. Problem stanowią wyłącznie domy Żydów.
• Cenzura i histeria na kampusach: Krytyka internowania Ujgurów przez Chiny lub publicznych egzekucji w Iranie może narazić cię na kłopoty ze strony lewicy. Jednak krytyka Hamasu lub obrona Izraela są podstawą do ujawnienia danych osobowych, nękania i wykluczenia z głównych uniwersytetów.

Izrael, Żyd wśród narodów, nie jest oceniany według standardów wojny, prawa czy moralności, ale według standardów wyjątku. Jego samoobrona jest podejrzana. Jego istnienie jest warunkowe. Jego zwycięstwa są przestępstwami. Jego ból jest bagatelizowany. Jego wrogowie są ofiarami. Jest to antysemityzm pod maską praw człowieka, aby ukryć swoje prawdziwe oblicze.

Usuńcie podwójne standardy, a mgła się rozwieje. Izrael jest narodem jak każdy inny, mającym takie same prawa do obrony, definiowania siebie i życia w pokoju.

Izrael: Ulubiony cel podwójnych standardów na świecie