Autor: Vanessa Berg

Islamska Republika nie prowadzi wojny wyłącznie z Izraelem. Prowadzi wojnę z Żydami i żydowskimi obiektami na całym świecie.

W 1994 roku Iran zaplanował atak na żydowskie centrum społecznościowe (AMIA) w Buenos Aires, w wyniku którego zginęło 85 osób, a ponad 300 zostało rannych. To tragiczne wydarzenie pozostaje symbolem globalnego zasięgu terroru Teheranu.

Dwie różne wojny

Kiedy Izrael uderza w Islamską Republikę Iranu, celuje w infrastrukturę wojskową: obiekty jądrowe, wyrzutnie rakiet, dowódców Gwardii Rewolucyjnej i centra dowodzenia. Kiedy natomiast Iran atakuje Izrael, jego celem są Żydzi. Nie tylko obywatele państwa Izrael, ale Żydzi jako naród, niezależnie od miejsca zamieszkania. To fundamentalna różnica moralna tego konfliktu.

Izraelska Operacja „Ryczący Lew” to starcie z machiną wrogiego państwa. Tymczasem kampania Iranu jest globalna, rozproszona i wymierzona w cele cywilne. W obliczu eskalacji izraelska Rada Bezpieczeństwa Narodowego wydała surowe ostrzeżenie dla Izraelczyków i Żydów za granicą, wskazując na gwałtowny wzrost zagrożenia terrorystycznego ze strony irańskich organów bezpieczeństwa i ich sojuszników.

Zagrożenie to nie ogranicza się do Bliskiego Wschodu. Podmioty powiązane z Iranem planowały ataki w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, Bahrajnie i Jordanii. Służby wywiadowcze alarmują, że celem stają się instytucje cywilne: synagogi, szkoły, centra społecznościowe i żydowskie firmy.

Sieć bez granic: terroryzm „outsourcingowany”

To nie paranoja, lecz wynik wieloletniej strategii. Islamska Republika zbudowała globalną sieć agentów i przestępczych pośredników. Według izraelskiego wywiadu reżim porzucił dawne ograniczenia. Nie polega już wyłącznie na zdyscyplinowanym Hezbollahu, lecz rekrutuje każdego, kto jest gotowy zabić: syndykaty przestępcze, najemników z Afganistanu czy rekrutów z Azerbejdżanu. Cel jest prosty: sprawić, by Żydzi nigdzie nie czuli się bezpiecznie.

Skutki tej strategii widać codziennie:

• Kanada: Ataki na trzy synagogi w Toronto (m.in. Shaarei Shomayim i BAYT), które wcześniej zostały publicznie „oznaczone” w internecie jako cele.
• Wielka Brytania: Aresztowanie czterech mężczyzn podejrzanych o współpracę z irańskim wywiadem i inwigilację żydowskich celów w Londynie.
• Azerbejdżan i ZEA: Udaremnienie spisków przeciwko ambasadom i synagogom. Izrael musiał ewakuować personel dyplomatyczny z Emiratów po wykryciu prób zamachów.

Na całym świecie rodzice zastanawiają się, czy posyłanie dzieci do żydowskich szkół jest bezpieczne. Ofiary tych działań to nie żołnierze, lecz cywile, których jedynym „przewinieniem” jest ich tożsamość.

Praca Mossadu: niewidzialna tarcza

Wielu obserwatorów nie zdaje sobie sprawy ze skali zagrożenia, ponieważ większość ataków zostaje udaremniona. Przed masakrą w australijskim Bondi Beach podczas Chanuki, Mossad przekazywał władzom Australii konkretne ostrzeżenia o irańskich sieciach terrorystycznych. Podobne operacje wykryto w Afryce, Azji i Ameryce Południowej.

„Gdybyście wiedzieli, ile ataków udaremnił Mossad, opadłyby wam szczęki” – twierdzi izraelski urzędnik. Izrael przejął odpowiedzialność za ochronę społeczności żydowskich na całym świecie, współpracując z lokalnymi rządami i neutralizując agentów, zanim zdołają uderzyć. Niektóre cele wyeliminowane niedawno w Iranie w ramach operacji „Roaring Lion” nie były strategami wojskowymi, lecz architektami globalnego terroru wymierzonego w cywilów.

Ideologia a obojętność świata

Wielu Żydów w diasporze pragnie wierzyć, że są oddzieleni od Izraela, że są przede wszystkim obywatelami swoich krajów. Jednak Iran nie uznaje tego rozróżnienia. Dla Teheranu synagoga w Toronto czy szkoła w Londynie są takimi samymi celami jak baza wojskowa pod Tel Awiwem.

Wyobraźmy sobie odwrotny scenariusz: Izrael rekrutuje gangi do atakowania irańskich meczetów lub centrów kultury w Europie i Kanadzie. Reakcja świata byłaby natychmiastowa: potępienie w ONZ, sankcje, oskarżenia o terroryzm państwowy. Jednak gdy robi to Iran, świat milczy lub reaguje w sposób stonowany.

Ideologia Islamskiej Republiki czerpie z najgorszych wzorców XX wieku. Reżim otwarcie mówi o eliminacji „tworu syjonistycznego”, posługuje się antysemickimi teoriami spiskowymi i zaprzecza Holokaustowi, jednocześnie grożąc jego powtórzeniem. To współczesny odpowiednik nazistowskich Niemiec, napędzany radykalnym mesjanizmem, który postrzega katastrofę jako bramę do zbawienia.

Suwerenność jako odpowiedź

Dla narodu żydowskiego różnica między rokiem 1939 a 2026 jest zasadnicza: dziś Żydzi nie są bezbronni. Posiadają suwerenne państwo – uzbrojone, czujne i gotowe do walki. Historia nauczyła nas jednej bolesnej lekcji: gdy wróg obiecuje cię zniszczyć, należy mu wierzyć.

Lekcja ta powinna brzmieć równie wyraźnie dla Żydów w Izraelu, jak i w diasporze. Islamska Republika nie ukrywa swoich intencji – ona je ogłasza. Nawet przywódcy świata arabskiego, jak książę Arabii Saudyjskiej, nazywali Alego Chameneiego „nowym Hitlerem Bliskiego Wschodu”.

Podsumowując: wojna Izraela z Iranem to konflikt geopolityczny. Wojna Iranu z Izraelem to bezkrytyczna, globalna kampania przeciwko całemu narodowi żydowskiemu. Dopóki świat nie zrozumie tej różnicy, będzie błędnie interpretował naturę tego konfliktu.

Vanessa Berg jest eseistką specjalizującą się w tematyce judaizmu i Bliskiego Wschodu. Tekst dostępny również w formie podcastu na Spotify i YouTube.

Globalna wojna Iranu przeciwko Żydom