Eliza Segiet – absolwentka studiów magisterskich Wydziału Filozofii, autorka siedmiu tomów wierszy, monodramu, farsy i mikropowieści. Jej teksty można znaleźć w licznych antologiach, zarówno w Polsce, jak i na świecie. Członek Stowarzyszenia Autorów Polskich oraz World Nations Writers Union.Laureatka Międzynarodowej Publikacji Roku (2017 r., 2018 r.) w Spillwords Press (USA) oraz Nagrody Literackiej Złota Róża im. Jarosława Zielińskiego (za tom Magnetyczni) w 2018 r. Dwukrotnie jej wiersze (2018 r., 2019 r.) zostały wybrane jako jedne ze 100 najlepszych wierszy roku  w International Poetry Press Publications (Kanada).

Manewry

W świetle fleszy twarz milionera zbladła.
Nawet złote klamki 
nie pomogą nieproszonemu bogaczowi zawładnąć 
obsypanym chwałą krajem.

Głuchy na rzeczywistość 
rozkazuje podwładnym zagłodzić, 
zgładzić sąsiadów. 
Prezydent – wróg swoich i obcych
naprzeciw 
stawiającego opór przyjaciela ludzi. 

Ślepy na rzeczywistość 
nie zauważa, że obok giną dzieci.

Jego wróg widzi wszystko, 
walczy o przetrwanie swojej ojczyzny.
O zwycięstwo dobra nad złem,  
przeciwstawienie nienawiści nad miłość.
Ciężko! 
Lecz brzemię wojny, 
którym zbrodniarz przesyca pokiereszowanych,  
dodaje sił. 

Niemówiący. Nieostrzegający,
że manewry sił zbrojnych 
zamienią się w krwawą plagę śmierci. 

Czujny Sługa Narodu przewidywał,
że jeszcze żywy, ale już trup 
może swoje myśli zamienić w czyny.
Wyszczerbiona teraźniejszość 
zabliźni się, gdy ten zły przejdzie 
do tego, co nieodwracalne.  

Śmierć ułaskawi jego i innych. 

Szacunek 

Dla ciebie 
to tylko odskocznia od codzienności,
igraszki nie tylko słowne,
zabawa. 
Obietnice, 
w które naiwnie wierzy.
Niepotrzebnie 
zrobiłeś z niej posłuszną marionetkę.

Wiesz, że 
w spragnionej miłości kobiecie 
namiętnością 
nie wolno rozpalać nadziei. 

Granice przyzwoitości
nie wymagają odwagi
- lecz szacunku dla drugiego.

Wszystkie wpisy Elizy

TUTAJ