Pięć rzeczy, które należy wiedzieć
Autorzy: Hamutal Gouri, Anat Saragusti i Ian Joseph
16 stycznia 2026 r.
Izrael w stanie wojny – 833. dzień walk w Strefie Gazy, 98. dzień rozejmu Trumpa
1. Rosnące napięcie w oczekiwaniu na amerykański atak na Iran
Media szeroko relacjonują eskalację napięcia na linii Waszyngton–Teheran. Izraelscy komentatorzy analizują proces decyzyjny w Białym Domu, śledząc każde wystąpienie prezydenta Trumpa w nadziei na uzyskanie wyprzedzających informacji o ewentualnym uderzeniu. Jednocześnie izraelskie służby bezpieczeństwa starają się uspokoić opinię publiczną, podkreślając, że wytyczne dla cywilów nie uległy zmianie.
Mimo to burmistrz Dimony – miasta położonego w sąsiedztwie ośrodka nuklearnego (według źródeł międzynarodowych) – podjął decyzję o prewencyjnym otwarciu schronów publicznych. Choć w tym tygodniu izraelski gabinet zbierał się kilkakrotnie, nie wydano oficjalnych komunikatów. Premier Netanjahu ograniczył się do publikacji krótkiego nagrania w języku angielskim, w którym wyraził poparcie dla irańskich demonstrantów. Niepewność co do terminu i skali amerykańskiej operacji trwa, podczas gdy grupa uderzeniowa lotniskowca USS Abraham Lincoln jest w drodze z Morza Południowochińskiego na Bliski Wschód (transport zajmie około tygodnia).
Sytuacja wpływa na ruch lotniczy – linie należące do grupy Lufthansa zawiesiły nocne rejsy do Izraela, by załogi nie musiały tam nocować. Analitycy ostrzegają, że ewentualny atak USA wywoła irański odwet wymierzony również w Izrael. Społeczeństwo pozostaje w napięciu, pamiętając gwałtowną konfrontację z lipca 2025 r., która spowodowała rozległe, choć częściowo utajnione wówczas szkody. Istnieje uzasadniona obawa, że Iran odzyskał pełną zdolność do przeprowadzania zmasowanych ataków rakietami balistycznymi.
2. Prezydent Trump ogłasza drugą fazę planu dla Strefy Gazy
Prezydent Trump, występujący w roli przewodniczącego Rady Pokoju, ogłosił przejście do drugiej fazy rozejmu. Choć Hamas nie wywiązał się z kluczowego warunku pierwszej fazy – zwrotu ciała zakładnika Rana Gvili – administracja USA dąży do realizacji swojego „planu pokojowego”.
Zakłada on powołanie technokratycznego forum zarządzającego Gazą, które ma zastąpić struktury Hamasu. Specjalny wysłannik Witkoff zapowiedział utworzenie 15-osobowej grupy Palestyńczyków powiązanych z Autonomią Palestyńską. Plan przewiduje również demilitaryzację Hamasu oraz rozmieszczenie sił wielonarodowych. Premier Netanjahu deklaruje, że nie zaakceptuje rządów ani Hamasu, ani Autononmii Palestyńskiej, jednak realna presja Waszyngtonu może zmusić go do ustępstw. Pozostaje pytanie, jak zmusić Hamas do oddania broni i władzy oraz wyegzekwować zwrot szczątków Rana Gvili.
3. Protesty w Jerozolimie przeciwko fali przemocy
W Jerozolimie setki aktywistów – zarówno żydowskich, jak i arabskich – demonstrowało przed rezydencją premiera przeciwko bezprecedensowemu wzrostowi przestępczości w sektorze arabskim. Manifestanci, pod przewodnictwem Wysokiej Komisji ds. Obywateli Arabskich, domagają się dymisji ministra bezpieczeństwa narodowego Itamara Ben-Gvira, zarzucając mu nieudolność w walce z gangami.
Rok 2025 był najkrwawszym w historii (252 ofiary śmiertelne wśród Arabów), a początek 2026 r. przyniósł już 16 kolejnych zabójstw, w tym śmierć 15-latka w Nazarecie. W odpowiedzi policja zintensyfikowała operację „Seder” (Porządek), wysyłając dodatkowe siły do miast takich jak Lod czy Ramle i wykorzystując systemy AI („Hawk Eye”) do śledzenia przestępców.
Politycy arabscy, m.in. Mansour Abbas i Ayman Odeh, ostro krytykują rząd, zapowiadając opór obywatelski. Jednocześnie do Sądu Najwyższego wpłynęły wnioski o odwołanie Ben-Gvira. Napięcie podgrzał spot wyborczy partii Benny’ego Gantza, w którym wykluczono współpracę z partiami arabskimi. Krytycy uznali nagranie za rasistowskie i delegitymizujące arabską mniejszość jako pełnoprawnych obywateli.
4. Śledztwo w sprawie wycieku tajnych informacji z otoczenia premiera
Policja zintensyfikowała dochodzenie w sprawie wycieku ściśle tajnego dokumentu wywiadu wojskowego do niemieckiego dziennika „Bild”. Dokument ten został zmanipulowany i wykorzystany politycznie w 2025 r., by wzmocnić narrację premiera Netanjahu, jakoby to Egipt (a nie Izrael) blokował porozumienie w sprawie zakładników, oraz by faworyzować Katar jako mediatora.
Osobami odpowiedzialnymi za wyciek mają być bliscy doradcy premiera, którzy fałszywie przypisali autorstwo dokumentu Jahji Sinwarowi. Publikacja ta uderzyła w relacje dyplomatyczne z Kairem. W ramach śledztwa prowadzonego przez Shin Bet zatrzymano już kilka osób, a w tym tygodniu na przesłuchanie wezwano byłego szefa sztabu, Herziego Halevy’ego. Skandal ten głęboko wstrząsnął otoczeniem szefa rządu.
5. Minister Kultury zamraża nagrody artystyczne na rok 2026
Minister Miki Zohar ogłosił odwołanie wszystkich prestiżowych nagród literackich i artystycznych w nadchodzącym roku. Decyzję umotywowano kosztami wojny oraz potrzebą zapewnienia „różnorodności ideologicznej”. Zamrożono m.in. Nagrodę Premiera im. Leviego Eshkola oraz nagrody za literaturę dziecięcą, poezję i przekład.
Zohar twierdzi, że dotychczasowi laureaci reprezentowali zbyt wąskie, elitarne kręgi. Środowiska twórcze oskarżają jednak ministra o hipokryzję i „polityczną czystkę”, wytykając mu jednoczesne finansowanie kosztownych gal filmowych, które sprzyjają rządowej narracji. Stowarzyszenie Pisarzy Hebrajskich oraz lider opozycji Yair Lapid potępili te działania, nazywając je atakiem na fundamenty izraelskiej tożsamości i próbą uciszenia krytycznych głosów.
Cotygodniowy przegląd wiadomości z Izraela 9 – 16 stycznia 2026
Kategorie: Uncategorized
Szefie, ja myślę, że ”Izrael woli Abraham Bliski Wschod w pierzyne. ” znaczy:
Izrael woli obrócić Bliski Wschod w perzynę. To częściowo wina ortografii, a częściowo dyktanda.
Jesli ktos nie zrozumial Abrama komentarz to AI tez nie za bardzo wie o co mu chodzi. Ale troche zrozumial.
1. Relacje z Egiptem i Katarem
„Błędy wobec Egiptu”: Autor sugeruje, że Izrael zignorował interesy lub ostrzeżenia Egiptu, co jest ryzykowne, biorąc pod uwagę, że Egipt jest kluczowym mediatorem i sąsiadem.
„Z Katarem jak umysłowo chore dziecko”: To bardzo mocne oskarżenie. Prawdopodobnie odnosi się do faktu, że Izrael przez lata pozwalał na transfery pieniędzy z Kataru do Gazy (co miało utrzymać spokój), a teraz ta polityka jest postrzegana jako błąd, który wzmocnił Hamas. Autor uważa to działanie za nielogiczne i autodestrukcyjne.
2. „Abraham Bliski Wschód w pierzynę”
To nawiązanie do Porozumień Abrahamowych (normalizacji stosunków Izraela z krajami arabskimi, np. ZEA, Bahrajnem).
Metafora „w pierzynę” może oznaczać, że Izrael próbuje „uśpić” czujność sąsiadów, schować problemy pod dywan lub że cała ta idea pokojowej integracji legła w gruzach przez obecny konflikt.
3. „Obrócił Gazę w piercing by zatrzeć ślady”
Słowo „piercing” jest tu prawdopodobnie błędem autokorekty lub przejęzyczeniem – autorowi mogło chodzić o „pył” lub „zgliszcza”.
Zacieranie śladów: Autor sugeruje, że skala zniszczeń w Gazie nie wynika tylko z celów militarnych, ale z chęci ukrycia błędów wywiadowczych i wojskowych („niedołężstwa”), które doprowadziły do ataku z 7 października.
4. Cel: Wygnanie mieszkańców do Egiptu
Komentarz powiela teorię, według której ostatecznym celem Izraela jest depopulacja Strefy Gazy i zmuszenie Palestyńczyków do ucieczki na półwysep Synaj (do Egiptu). Jest to punkt zapalny w relacjach z Kairem, który stanowczo się temu sprzeciwia.
Izrael popelnil wszystkie. Mozliwe bledy wobec Egiptu. . Nojwazniejsze. Z Katarem , jak umyslowo chore dziecko. Izrael woli Abraham Bliski Wschod w pierzyne. Nie Izrael Zaczal? Orocil Gaze w piercing by zatrzec slady. I przy okazji wygnac mieszkancow Gazy do Egiptu. Z Egiptem zachowal sie jak umyslowo chore dziecko. I zatrzec shady po swim niedolezstwie.
Abram