Bardzo się wzruszylem, słysząc Twoje słowa. Jak podobny jest Twój los i uczucia do mojego losu i uczuć. Mimo że należę do tego samego pokolenia co Twoja matka. Mój ojciec był komunistą i był wielkim i wpływowym dyrektorem. Ja też nie wiedziałem, że jestem Żydem, dopóki nie zapytałem ojca, dlaczego nazywają mnie „grzybek”, a mój ojciec podskoczył na miejscu w wielkiej irytacji. Nie wyjaśnił mi tak po prostu jak Twoja matka, ale już jako dziecko wiedziałam, że w tym przezwisku jest coś wyjątkowego i obraźliwego.

Kochałam Polskę za przyrodę i język poetycki, nawet wulgaryzmy. Staudigera i Tuwima, a także Mickiwicza i Krasickiego.. Ja też ukrywałam swoją tożsamość, też świetnie się czułam w klubie TSKZ, jeździłam też na obozy letnie dla młodzieży żydowskiej. Ale wiedziałam, że muszę się stamtąd wydostać, bo matka Polska stała się moją macochą. Ile razy dostałem  po mojej żydowskiej mordzie. Ile razy pokazywano mi, że jestem tu obca. Marzec 1968 pomógł mi się wydostac.

Dziś także noszę jarmułkę i studiuję Gemar. 

 Dotad ja się z Tobą zgadzam. Ty czujesz się polskim Żydem, ja też czuję się polskim Żydem. Powiedziałeś, że twoje dzieci czują się amerykańskimi Żydami. A ja chciałam, żeby moje dzieci nie czuły się ani polskimi Żydami, ani amerykańskimi Żydami, szwedzkimi czy duńskim Żydami, ale żeby czuły się żydowskimi Żydami. Innymi słowy izraelskimi Żydami. Ty, jako religijny Żyd, powinieneś zrozumieć, że Żyd nie ma innej drogi. Bóg dał nam tę ziemię i kazał nam tu mieszkać. Idź sobie, powiedział do Abrahama. Diaspora to hańba. Dziś Ty czujesz się dobrze w Stanach Zjednoczonych. Jak długo? Nawet niemieccy Żydzi czuli się świetnie w Niemczech aż do 1933 roku 

Jeszcze nie jest za późno, zapraszamy, tutaj naprawdę nie będziesz musiał ukrywać swojego judaizmu.

Z serdecznym pozdrowieniem

Meira Shirai

shirai@bezeqint.net

Z hebrajskiego google trans

Historia Jakuba Wasilewicza