Uczestnicy marszu 7 czerwca podsycą katastrofalną falę antysemityzmu, która rozpoczęła się po atakach Hamasu 7 października 2023 r., i przypomną inne akty nienawiści wobec Żydów.

Po dziesięcioleciach niestrudzonych wysiłków nienawidzący Izrael, którzy wolą nazywać się obrońcami Palestyńczyków, zostali nagrodzeni. 7 czerwca odbędzie się w Rzymie wiec zorganizowany przez kilka włoskich ugrupowań politycznych, w tym Partito Democratico, Ruch Pięciu Gwiazd i Alleanza Verdi e Sinistra. Marsz ten jest niczym więcej niż kolejnym rozdziałem starej historii; dzisiejsze oskarżenia o ludobójstwo i kolonializm to tylko nowe etykietki przypisane powojennemu antysemityzmowi. Jak zawsze, gdy antysemityzm nasila się, sygnalizuje to głębszy kryzys egzystencjalny Zachodu.

Kiedy cywilizacja gubi drogę, obwinia Żydów. Świat, zagrożony przez prezydenta Rosji Władimira Putina i Chiny, zdestabilizowany przez prezydenta Donalda Trumpa i sparaliżowany przez islamski terroryzm, którego nie ma odwagi nazwać po imieniu, atakuje Izrael, syjonizm, izraelskiego premiera Benjamina Netanjahu i Żydów. Nienawiść ta opiera się na górze kłamstw, które podżegają do morderstw, jednocześnie celowo ignorując brutalnych przestępców, których broni.

Ta opinia publiczna, w tym tak zwana umiarkowana lewica, która domaga się od Izraela zaprzestania obrony, ponosi moralną odpowiedzialność za falę nienawiści do Żydów, która obecnie plami każdy zakątek globu. „Okupacja” to popularne hasło, które jest całkowicie bezpodstawne. Jesteśmy świadkami izolacji terytorium, dopóki nie przestanie ono stanowić katastrofalnego zagrożenia, jakim okazała się Hamas.

Słowo „syjonista” zostało przekręcone w obelgę, połączoną z „kolonialistą”, jakby Żydzi nie byli jedyną rdzenna ludnością, która utrzymywała duchową i historyczną więź ze swoją ziemią i powróciła do niej w ramach w pełni legalnych procesów międzynarodowych, oferując nawet połowę jej swoim najbardziej brutalnym wrogom.

Przez wieki Żydzi byli oskarżani o zabójstwo Boga. Teraz, jakby ponownie owinięci całunem, są fałszywie oskarżani o zabijanie dzieci w Strefie Gazy dla przyjemności – to odrodzenie krwawego oszczerstwa. Naziści twierdzili, że Żydzi są imperialistycznymi kapitalistami, manipulatorami, robactwem, które należy wytępić. Krzyczenie tego na ulicach nie sprawiło, że stało się to prawdą. Nie zmniejszyło to również horroru Zagłady.

Ten ruch protestacyjny jest błędny. Musi zrewidować fałszywe dane dotyczące ofiar (rzeczywiste liczby można znaleźć w Honest Reporting lub Henry Jackson Society), zmierzyć się z potwornymi zbrodniami Hamasu i uznać, że Hamas wykorzystywał tunele cywilne do terroryzmu, a nie do ochrony ludności. Powinien zbadać sprawę skradzionej pomocy humanitarnej, która została wykorzystana do budowy narzędzi śmierci.

Uczestnicy wiecu będą podsycać katastrofalną falę antysemityzmu, która nasiliła się po atakach terrorystycznych przeprowadzonych przez Hamas w południowym Izraelu 7 października 2023 r. Hamas triumfuje: „Zgwałciliśmy, spaliliśmy i poćwiartowaliśmy Żydów – dzięki waszemu wsparciu zrobimy to ponownie na całym świecie”. Udział w tej demonstracji oznacza poparcie dla tej ideologii.

Statystyki dotyczące ofiar śmiertelnych podawane przez Hamas są fałszywe. Co najmniej 75% zabitych to dorośli mężczyźni, wielu z nich powiązanych z Hamasem lub inną grupą terrorystyczną. Niektórzy z nich zmarli z powodu chorób lub starości. Izrael zrobił wszystko, co w jego mocy, aby zminimalizować szkody, pomimo walk na terenie, gdzie wyrzutnie rakiet, materiały wybuchowe i oddziały śmierci były ukryte w domach, szkołach i szpitalach.

Do marca Izrael wysłał do Strefy Gazy 975 000 ton żywności, 50 000 ton wody i 25 000 ton lekarstw. Był to bezprecedensowy przypadek, w którym kraj znajdujący się w stanie wojny udzielił pomocy swojemu wrogowi. Jednak od pierwszego dnia Hamas przejmował te dostawy pod groźbą broni dla własnych korzyści.

Żądania Izraela są proste: oddajcie broń, zwróćcie zakładników. To jest „straszny” warunek Netanjahu. Izrael toczy wojnę o przetrwanie. Podział między prawicą a lewicą nie zniweczył jego demokracji.

Izrael jest niewybaczalny, twierdzą, ponieważ pokonał Hezbollah, odepchnął Houthis i Iran, pomógł obalić długoletniego dyktatora Syrii Baszara al-Assada i, oczywiście, sparaliżował Hamas. Ale broń Boże, żeby wygrał tę wojnę – wojnę, która mogłaby uwolnić świat od terrorystycznych sił takich jak ISIS czy Al-Kaida, które zabijają dysydentów, zniewalają kobiety, zabijają homoseksualistów, gromadzą miliardy dolarów i budują 750 kilometrów tuneli, które nigdy nie zapewniły schronienia ani jednej kobiecie lub dziecku z Gazy, i które torturują swoich zakładników.

Ci, którzy wezmą udział w wiecu 7 czerwca, dołączą do grona sklepikarzy wyrzucających żydowskich klientów, hotelarzy wywieszających napisy „Żydzi nie są mile widziani”, organizatorów festiwali umieszczających izraelskich artystów na czarnej liście, osób grożących w mediach społecznościowych i, całkiem prawdopodobnie, kolejnego strzelca. Tak jak ten, który w 1982 roku w żydowskie święto zabił 2-letniego Stefano Gaja Taché przed synagogą w Rzymie, czy samotny strzelec, który w zeszłym tygodniu zastrzelił 30-letniego Yarona Lischinsky’ego i 26-letnią Sarah Milgrim, pracujących w ambasadzie Izraela w Waszyngtonie.

Dziecko Ravid Chaim Gez zostało właśnie pochowane w Izraelu, żyjąc zaledwie dwa tygodnie. Jego matka, Tzeela Gez, została zamordowana przez palestyńskiego terrorystę w drodze do szpitala, gdzie miała urodzić dziecko. Rodzina podarowała jej narządy, aby inni mogli żyć.

Tysiące żołnierzy Sił Obronnych Izraela ma zaledwie 18 lub 19 lat. Prawie 1000 z nich zginęło w obronie humanitarnej demokracji znajdującej się w stanie oblężenia. Izrael walczy o pokonanie terroryzmu, aby chronić swoich obywateli i świat. Spełnijcie swój obowiązek, nie bierzcie udziału w proteście 7 czerwca.

Nietolerancja przechodzi przez Rzym