Eliza Segiet – absolwentka studiów magisterskich Wydziału Filozofii, autorka siedmiu tomów wierszy, monodramu, farsy i mikropowieści. Jej teksty można znaleźć w licznych antologiach, zarówno w Polsce, jak i na świecie. Członek Stowarzyszenia Autorów Polskich oraz World Nations Writers Union.Laureatka Międzynarodowej Publikacji Roku (2017 r., 2018 r.) w Spillwords Press (USA) oraz Nagrody Literackiej Złota Róża im. Jarosława Zielińskiego (za tom Magnetyczni) w 2018 r. Dwukrotnie jej wiersze (2018 r., 2019 r.) zostały wybrane jako jedne ze 100 najlepszych wierszy roku  w International Poetry Press Publications (Kanada).

Apetyt na życie 

Każde bezsłoneczne popołudnie
dudniło w nim wspomnieniem,
wciąż przypominało tę radość,
którą musiał ukrywać przed światem.

Czy można ciszą zaćmić prawdę?

Zauroczenie, 
które nie było bajką.
Realne, 
prawie na wyciągnięcie ręki,
tylko brakowało odwagi, decyzji
i jeszcze czegoś.

Jak miał powiedzieć, 
że znalazł podróż marzeń? 
Jak zdecydować się 
na wyjazd,
gdy w portfelu jest brak?
Chyba już w ogóle go nie potrzebował. 

Zrozumiał jednak, że 
w słońcu, deszczu, 
pochmurny czy pogodny dzień
trzeba pracować, 
by apetyt na życie 
przestał być tylko nim.

Świat traci mnie 

Kiedy wczoraj
jest różnobarwne, 
a dzisiaj czarno-białe,
kiedy świat traci mnie, 
a ja tracę świat, 
myślę…
Myślę jak mam pomóc samej sobie?
Przecież wiem,
że zawsze może wrócić kolor nadziei, 
a czarno-białe smugi 
wydadzą się być tylko 
dusznością przeszłości. 

Wszystkie wpisy Elizy TUTAJ