Autor Becia Elonowa
Hamas i standardy praw człowieka
Hamas – organizacja, która w ciągu jednego dnia zamordowała ponad 1500 osób. Która porywała niemowlęta, dzieci, starców i kobiety. Która gwałciła, mordowała i paliła żywcem. Która filmowała te okropności, będąc z nich dumną – dziś mówi o prawach człowieka.
To grupa, która od dekad przeprowadza zamachy na cywilów: od ataków rakietowych, przez wybuchające autobusy, restauracje i bazary, aż po strzelaniny na ulicach, sztyletowania czy rozjeżdżanie ludzi samochodami.
Hamas twierdzi, że prawo dotyczące kary śmierci dla terrorystów w Izraelu „pokazuje, iż Izrael popiera morderstwo oraz terroryzm i sprzeciwia się prawu międzynarodowemu”. Hamas mówi o prawach człowieka i prawie narodowym? To organizacja, która:
- dokonuje egzekucji cywilów na ulicach Gazy bez procesu,
- wykorzystuje dzieci jako żywe tarcze,
- buduje tunele pod szpitalami i szkołami,
- strzela rakietami z gęsto zaludnionych osiedli.
Mówienie przez nich o prawach człowieka to bezczelność bez precedensu. To tak, jakby seryjny morderca wygłaszał wykład o wartości życia przy oklaskach własnych ofiar.
My natomiast uchwalamy prawo w parlamencie – z debatą, głosowaniem, opozycją i kontrolą Sądu Najwyższego. Tak działa demokratyczne państwo. Nie jak Hamas, który strzela do własnych obywateli i pozbawia ich żywności, leków oraz ochrony. Więc Hamasie – dziękujemy za opinię. Przekażcie ją swojemu doradcy prawnemu. A nie, chwila… nie macie go, bo jesteście dziką organizacją terrorystyczną.
Hipokryzja sąsiadów i świata
Egipt także wyraził oburzenie. Ten sam kraj, który tylko w 2024 roku wydał dziesiątki wyroków śmierci. Egipt regularnie stosuje tę karę; choć oficjalne dane są ukrywane, szacuje się, że w ostatnich latach liczba egzekucji idzie w tysiące.
Pojawiają się też głosy o Polsce, która rzekomo „mordowała Niemców bez sądu” czy „mordowała Ukraińców i Rosjan”. Należy jednak odróżnić chaos wojny i walkę z okupantem od systemowego terroryzmu. Naznaczanie kolaborantek goleniem głów było aktem społecznego ostracyzmu w ekstremalnych warunkach wojennych, a nie fundamentem państwowości.
Kraje przodujące w egzekucjach:
- Chiny – światowy lider. Brak oficjalnych danych, ale szacuje się tysiące egzekucji rocznie.
- Iran – regularne wyroki za poglądy, „niestosowny” ubiór, orientację seksualną czy działania antyrządowe.
- Arabia Saudyjska – kara śmierci za morderstwa, ale i przestępstwa religijne czy polityczne (ponad 100 osób rocznie).
- Egipt – od 2013 r. masowe egzekucje, w tym osób oskarżonych o terroryzm.
- Irak – dziesiątki i setki wyroków rocznie, głównie w sprawach o terroryzm.
- Pakistan – tysiące osób w celach śmierci, m.in. za bluźnierstwo („zdradę Boga”).
- USA – egzekucje rzadsze, skoncentrowane w kilku stanach (Teksas, Floryda, Alabama).
- Japonia – system bardzo restrykcyjny, kilka do kilkunastu egzekucji rocznie za najcięższe morderstwa.
- Strefa Gazy (pod rządami Hamasu) – egzekucje pozasądowe i polityczne, służące zastraszaniu obywateli, bez systemu odwoławczego.
Kto uznaje Hamas, IRGC i Hezbollah za terrorystów?
| Organizacja | Uznają za terrorystów (całość) | Uznają tylko skrzydło militarne | NIE uznają |
| Hamas | UE, USA, Wielka Brytania, Kanada, Australia, Japonia, Izrael, Czechy, Niemcy, Argentyna | Nowa Zelandia | Rosja, Chiny, Turcja, Katar, Iran |
| IRGC (Iran) | USA (od 2019), Bahrajn, Argentyna, Izrael | Wielka Brytania, Kanada, UE (tylko brygada al-Kuds) | Rosja, Chiny, Turcja, Katar, Irak |
| Hezbollah | USA, Wielka Brytania, Niemcy, Australia, Argentyna, większość krajów UE (w tym Polska) | Francja, Włochy | Rosja, Chiny, Turcja, Iran, Liban |
„Humanitaryzm” świata radykalnego
Warto przypomnieć o metodach karania w krajach stosujących twarde prawo szariatu:
- Amputacje rąk za kradzież: Arabia Saudyjska, Iran, Sudan, Somalia (Al-Shabaab), Afganistan (Talibowie). „Skrajna kradzież” jest tam definiowana uznaniowo przez sądy religijne.
- Kamieniowanie (rajm): Iran (światowy lider), Afganistan, Somalia, Nigeria (północne stany). Kara najczęściej dotyka kobiety oskarżone o cudzołóstwo.
- Dekapitacja (ścięcie): Arabia Saudyjska (oficjalna metoda, często publiczna), Iran, Afganistan, oraz grupy takie jak ISIS (jako narzędzie terroru).
- Zakopywanie żywcem: Okrutna metoda stosowana przez klany terrorystyczne i ekstremistów w Syrii czy Iraku.
Podsumowanie
Świat oburza się, gdy Izrael – państwo demokratyczne – rozważa karę śmierci dla terrorystów, ale jednocześnie milczy lub utrzymuje relacje z krajami, które codziennie mordują za poglądy, religię czy ubiór. To nie jest kwestia sprawiedliwości, lecz politycznego fałszu.
Stosuje się podwójne standardy, podczas gdy bezpieczeństwo obywateli schodzi na dalszy plan. Życzę „miłego” oburzenia wszystkim zakłamanym obrońcom praw morderców. W swoich zniewieściałych krajach możecie budować im pomniki, jednocześnie pakując „plecaki przetrwania” ze strachu przed barbarzyńcami. My o swoim losie zadecydujemy sami.
Wolnoć Tomku w swoim domku.
Kategorie: Uncategorized
