Kobiety w armii izraelskiej

Przemyslaw Zawada

.


Wprowadzenie

Celem rozważań w niniejszym artykule jest prześledzenie historii służby kobiet i ich pozycji w izraelskiej armii, szczególnie zwracając uwagę na kobiece odziały, partycypacje w oddziałach bojowych, utrudniony dostęp do wyższych stanowisk oraz przypadki molesto- wania seksualnego kobiet w wojsku. Hipotezą, którą ma zweryfikować poniższy tekst jest pogląd, że kobiety w armii izraelskiej, pomimo starań, nie mają takiego samego statusu jak mężczyźni oraz nie do końca przysługują im takie same prawa.

W celu realizacji powyższych założeń, teorią międzynarodową wykorzystywaną do analizy tematu pracy, jest klasyczny realizm klasyczny reprezentowany przez Reinholda Niebuhra czy Hansa Morgenthaua. Według nich, motywy działania państwa dotyczą obaw przed utratą stanu posiadania, oczekiwania na korzyści lub chęci budzenia respektu. W stosunkach wewnętrznych, władze kontrolują za pomocą norm społecznych i prawa przebieg procesów społecznych i w ten sposób utrzymują porządek .

Ramy czasowe niniejszej pracy rozpoczynają się wraz z powstaniem państwa Izrael w 1948 r., a kończą się w 2016 r. Przyjęto takie założenia, aby przedstawić historyczny zarys obecności kobiet w armii izraelskiej wraz ze zwiększeniem ich pozycji w tym środowisku, a także w celu ukazania jak najbardziej aktualnego wymiaru tego zagadnienia.

Zbigniew Brzeziński, jeden z najwybitniejszych geoanalityków, w 1996 r. porównał reguły świata Wielkiej Polityki do gry w szachy. Kilka lat później, inny wybitny politolog, Joseph S. Nye, odnosząc się do retoryki Brzezińskiego uznał, że rozgrywka ta nie ma miejsca na jednej szachownicy, lecz równolegle na trzech, nazywając je kolejno: siłą wojskową, potę- gą ekonomiczną oraz soft power („miękka siła”)

Ideą przyświecającą ponowoczesnemu światu jest chęć odejścia od konfliktów zbrojnych i stosowania przemocy w stosunkach międzynarodowych, na rzecz współpracy i tworzenia pozytywnych więzi między różnymi podmiotami

Biorąc pod uwagę powyższe czynniki, należałoby twierdzić, że hard power („twarda siła”), a w szczególności rola armii w relacjach międzypaństwowych ulega zmniejszeniu wskutek rozwoju dyplomacji kulturalnej i szukaniu partnerów gospodarczych, a nie wrogów. Z drugiej jednak strony, chcąc zbadać potęgę państwa, jednym z kluczowych czynników poddawanych ocenie są możliwości militarne danego kraju. Każde państwo dąży do osiągania własnych interesów w sposób, jaki uznaje za najbardziej odpowiedni

Calosc w ponizszym linku

Kobiety_w_armii_izraelskiej

No comments yet... Be the first to leave a reply!

Leave a Reply

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

%d bloggers like this: