Fotoamator

Przyslala  Katharina Dr.Gasinska-Lepsien


Fotoamator – polski film dokumentalny z roku 1998 w reżyserii Dariusza Jabłońskiego. Obraz pokazuje życie łódzkiego getta z dwóch perspektyw – Arnolda Mostowicza, lekarza żydowskiego pochodzenia więzionego w getcie i Waltera Geneweina, Austriaka, głównego księgowego getta. Inspiracją do powstania filmu było odnalezienie w 1987 roku, w jednym z wiedeńskich antykwariatów ponad 400 diapozytywów z czasów II wojny światowej.

Okazało się że ich autorem był Walter Genewein, członek partii nazistowskiej pracujący jako główny księgowy getta w Łodzi.

W filmie wykorzystano 120 z odnalezionych fotografii, zestawiając przedstawiony na nich obraz getta, jako sprawnego przedsiębiorstwa, z komentarzem Arnolda Mostowicza, lekarza więzionego w getcie Nagrody [edytuj | edytuj kod] Berlin, Prix Europa – w kategorii filmu dokumentalnego Non-Fiction (1998) Amsterdam, Festiwal Filmów Dokumentalnych – Grand Prix Nagroda Jorisa Ivensa (1998) Krakowski Festiwal Filmowy, Konkurs Międzynarodowy – Don Kichot, Nagroda Międzynarodowej Federacji Klubów Filmowych FICC (1998) Łódź, Festiwal Mediów Człowiek w Zagrożeniu – Nagroda Prezydenta Miasta Łodzi (1998) Biarritz, Międzynarodowy Festiwal Programów Audiowizualnych – Grand Prix (1999) Nagroda Główna Telewizyjna Rządu Bawarii (1999) Pessac, Międzynarodowy Festiwal Filmowy – wyróżnienie specjalne (1999) Durnham, Double Take – najlepszy film dokumentalny (1999) Bornholm, Festiwal Filmów Państw Bałtyckich – nagroda jury prasowego (1999) Banff, Międzynarodowy Festiwal Filmowy – najlepszy film dokumentalny (1999) Adolf Grimme Prize (2000)

Kliknij na znaczek ” pelny ekran”

2 komentarze to “Fotoamator”

  1. Ala Goldblum Elczewska 15/08/2019 at 18:34

    Arnold Mostowicz napisal ksiazke na temat swojego zycia w Getcie oraz pracy jako lekarz. „Zølta Gwiazda i Czerwony Krzyz” Ostatni raz ksiazka zostala wznowiona w Centrum Dialogu w Lodzi. Mostowicz ma swoja Aleje w Parku Ocalalych w Lodzi. Parku, ktørego pomyslodawczynia byla jego szwagierka Halina Elczewska.

  2. Ewa Korulska 15/08/2019 at 10:07

    Porażający dokument. I bezcenny.
    Pokazuje ze nawet z fabryki śmierci człowiek potrafi sobie zrobić „ zwyczajny codzienny zawód”. I wracać do domu na kolacje z poczuciem dobrze wypełnionego obowiązku.
    Po niemiecku…Przypomina mi się ksiazka „ Palacz zwłok” Ladislava Fuksa.
    Czym w ogóle jest człowiek ? Czy jeszcze zasługuje na szacunek ? Czy tez jest tylko robotem który można zaprogramować do wszystkiego, nawet do systematycznego mordowania własnego gatunku ?
    Czy ta rzeczywistość, pokazana z jednej i z drugiej strony kamery, opisuje ten sam gatunek istot ludzkich ?
    Niestety tak…
    A jednak nie mamy wyboru, musimy przetworzyć te swiadomosc w cos pozytywnego.
    I odnalezc droge powrotu do człowieczeństwa, bo bez tego nie można żyć. Ale nigdy nie zapominac jak łatwo jest ja zagubić. Jak bardzo ludzkie sumienie jest kruche i nietrwałe.
    Jak łatwo nami manipulować.

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: