Unesco i wzgorze swiatynne

Wyspecjalizowana agenda ONZ, znana pod nazwą UNESCO (United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization), znana jest szczególnie dzięki Liście Światowego Dziedzictwa, na której znajduje się ponad tysiąc obiektów położonych w wielu krajach na całym świecie. Najwięcej z nich znaleźć można we Włoszech, następne w kolejności są Chiny [w Polsce, m.in. jest to stare miasto w Zamościu, łącznie z synagogą – przp. Red.]

Najszerzej reprezentowaną kategorią na liście są obiekty religijne, sklasyfikowane pod nazwą obiektów kulturowych (w odróżnieniu od przyrodniczych, stanowiących dzieła natury). UNESCO prowadziło wiele rozmów z poszczególnymi krajami, celem zagwarantowania, że wszelkie aspekty o charakterze religijnym zostaną uwzględnione, a także podjęło w tym zakresie wiele działań.

W 2010 r. UNESCO zorganizowało seminarium pod nazwą „Rola gmin wyznaniowych w zarządzaniu obiektami umieszczonymi na Liście Światowego Dziedzictwa”. Głównym jego celem była analiza możliwości ustanowienia dialogu pomiędzy interesariuszami, a także badanie możliwych sposobów promowania i budowania wzajemnego zrozumienia i współpracy pomiędzy nimi w celu ochrony obiektów religijnych z listy UNESCO.

Wzmianka o dialogu w powyższym kontekście w oczywisty sposób miała na celu uniknięcie ryzyka podejmowania przez poszczególne narody, lub wspólnoty jednostronnych decyzji o przejmowaniu na wyłączność obiektów religijnych.

Domniemane, lub rzeczywiste roszczenia w zakresie własności miejsc kultu nie są rzadkością. Zbiór esejów zatytułowany „Choreografia współdzielonych miejsc kultu religijnego: religia, polityka i rozwiązywanie konfliktów” analizuje spory związane ze współdzieleniem miejsc kultu w Turcji, na Bałkanach, w Izraelu, na Cyprze i w Algierii, analizując w detalach sposoby, w jakie społeczności wchodzą w konflikt lub wypracowują rozwiązania zmierzające do współdzielenia świątyń i innych miejsc. Czasem wokół miejsc kultu dochodzi do sporów, czasem jedna religia może przysporzyć wiele bólu wyznawcom innej, jak to miało miejsce w 1988 r., kiedy to karmelitanki ustawiły ośmiometrowy krzyż na zewnątrz obozu Auschwitz II (Birkenau) z zamiarem upamiętnienia mszy papieskiej, którą odprawiono tam w 1979 r.

Bardziej znanym przypadkiem nierozstrzygniętej debaty jest konflikt wokół meczetu Babri w Ajodhji w Indiach, zbudowanego w latach 1528-29 na rozkaz Babura, pierwszego z dynastii Wielkich Mogołów. Zgodnie z hinduistycznymi przekazami, budowniczowie meczetu zniszczyli stojącą na miejscu jego budowy hinduistyczną świątynię upamiętniającą miejsce narodzin boga Ramy. Prawdziwość tej historii jest kwestionowana przez wielu muzułmanów. O ważności świątyni świadczy hinduistyczny tekst, który utrzymuje, że Ajodhja jest jednym z siedmiu świętych miejsc, w których można zyskać ostateczne uwolnienie z cyklu narodzin i śmierci.

Konflikt o świątynię zakończył się w 1992 r., gdy tłum hinduskich ekstremistów zburzył meczet z zamiarem odbudowania oryginalnej świątyni. Zniszczenie meczetu stało się z kolei pretekstem do ataków terrorystycznych prowadzonych przez radykalne grupy muzułmańskie, wśród których wymienić można masakry w Wandhamie w 1998 r. i świątyni Amarnath w r. 2000, oraz zamieszki w New Delhi, Mumbaju i innych miastach, oraz liczne przypadki podpaleń, ataków nożowniczych i napadów na domy prywatne oraz urzędy państwowe.

Wiecej TUTAJ

No comments yet... Be the first to leave a reply!

Leave a Reply

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

%d bloggers like this: