Nagroda Nobla z medycyny i fizjologii. „Żarty sobie robicie?”.

Jeffrey C. Hall, Michael Rosbash i Michael W. Young

Przyslal Adam Mer

Jak najkrócej opisać tegorocznych noblistów z dziedziny medycyny i fizjologii? 73-letni Michael Rosbash to człowiek orkiestra, 72-letni Jeffrey C. Hall jest genetycznym władcą muszek, a 68-letni Michael W. Young – czarodziejem od snu.


 

Michael Rosbash, 73 lata. Człowiek orkiestra

Urodził się w 1944 r. w Kansas City (USA). Jego rodzice uciekli do Stanów z nazistowskich Niemiec na rok przed wybuchem wojny – w 1938 r. Jego ojciec był chazanem – przewodził modlitwom w synagodze.

Kiedy mały Michael miał dwa lata, jego rodzina przeniosła się do Bostonu. Jak twierdzi, od tamtej pory jest fanem Red Soxów (bostońskiej drużyny amerykańskiego futbolu).

Pociągała go nauka, najpierw matematyka. Potem kursy biologiczne w Kalifornijskim Instytucie Technologii (Caltech) i letnia praca w laboratorium Normana Davidsona przekierowały jego zainteresowanie w stronę biologii. Ostatecznie Michael Rosbash został magistrem chemii, a potem rozpoczął doktorat z… biofizyki na słynnymi MIT w Bostonie. Na studiach podoktoranckich natomiast zajmował się genetyką! Prawdziwy człowiek orkiestra.

Nie zabrakło mu czasu na życie rodzinne. Ożenił się z koleżanką – naukowcem Nadią Abovich; wychowali dwie córki.

Gdy odebrał telefon z Komitetu Noblowskiego z wiadomością, że właśnie otrzymał Nagrodę Nobla, krzyknął do słuchawki: – Żarty sobie stroicie!?

Może podobnie jak wielu komentatorów spodziewał się nagrodzenia bardziej współczesnych i ostatnio głośnych odkryć, np. immunoterapii w leczeniu raka czy metody edycji genów CRISPR. Jednak jego badania miały bardzo praktyczny element, zwykle bardzo ceniony przez Komitet Noblowski, bo zegar biologiczny ma każdy z nas!

Na istnienie zegara biologicznego zwrócili już uwagę uczeni w XVIII wieku, obserwując otwieranie się i zamykanie płatków kwiatów. Wtedy jednak nikt nie miał jeszcze pojęcia o istnieniu genetyki.

Była już ona rozwinięta, kiedy w latach 70. ubiegłego wieku Seymour Benzer i jego student Ronald Konopka postanowili zidentyfikować geny odpowiedzialne za pracę zegara biologicznego. Jako obiekt badań obrali sobie muszki owocowe. I udało im się wykazać, że mutacje w nieznanym genie rzeczywiście zaburzają pracę zegara. Gen nazwano „period”. Niewiele jednak wiedziano o molekularnym mechanizmie jego działania.

W tym czasie Michael Rosbash kończył doktorat na MIT w Cambridge. W 1984 r. wkroczył do akcji i postanowił rozebrać zegar biologiczny na kawałki. Tymi badaniami zajmuje się do dziś.

Jeffrey C. Hall, 72 lata. Genetyk, chronobiolog i władca muszek

Calosc TUTAJ

Jedna odpowiedź to “Nagroda Nobla z medycyny i fizjologii. „Żarty sobie robicie?”.”

  1. Super.Dzięki za te odkrycia

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: