Cekawe artykuly – przyslal משה רנסקי‬‎

„Moi rodzice wiedzieli, co im grozi, ale nie wahali się”

Medale „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata” przyznano pośmiertnie 11 Polakom, którzy podczas wojny ratowali Żydów od zagłady. Z rąk Anny Azari, ambasador Izraela w Polsce, odebrali je w środę potomkowie – dzieci i wnuki.

*****

Spójrzmy na palestyńskie kłamstwa – Malgorzata Koraszewska,

W ostatnich dniach mieszkańcy Izraela doświadczają fali morderczych zamachów. Terroryści ranią, zabijają i są unieszkodliwiani. Internet zalewany jest informacjami o „egzekucjach Palestyńczyków”. Warto przyjrzeć się uważnie jak wygląda ich informacja.

Ma​łgorzata Koraszewska – Konflikt izraelsko-palestyński – 10 mitów

Co utrudnia zawarcie pokoju między Izraelem a Palestyńczykami? Czy jest to spór o ziemię? Problem uchodźców? Niedostateczna pomoc Zachodu? Spójrzmy na obiegowe opinie i na fakty.

******

Uchodźcy. Niewinni Polacy i syryjskie hordy

Czy w ostatnim ćwierćwieczu jakiś uchodźca dokonał na świecie wielkiego aktu terroru? Owszem, uchodźca z Polski
Kiedy Jan Gross stwierdził, że Polacy wykazują się obojętnością na los uchodźców, bo nie uporali się z własnymi historycznymi relacjami z Żydami, spotkał się z powszechnym potępieniem w prasie, przy wyjątkowej zgodności poglądów polskich „patriotów” i „liberałów”. Istotą sprawy wydaje się to, że Gross poruszał sprawę winy, gdy w Polsce przeważa pogląd, że Polacy nie ponoszą za kryzys uchodźców żadnej odpowiedzialności. Co najwyżej mogą mieć – jak formułuje to premier Kopacz – zobowiązania w stosunku do europejskich przyjaciół.
Caly artykul KLIKNIJ TUTAJ
****************
********

Historia Polski dzien po dniu

14 października 1943 roku w niemieckim obozie zagłady w Sobiborze wybuchło największe i jedyne udane powstanie żydowskich więźniów w czasie II wojny światowej. Plan i pomysł ucieczki na masową skalę (chociaż nie pomysł samej ucieczki) opracował kapitan Armii Czerwonej Aleksander ,,Sasza” Peczerski (na zdjęciu). Powstaniem dowodzili Lejb Feldhendler, który stał na czele starych więźniów – przeważnie polskich Żydów, oraz Aleksander Peczerski, który kierował grupą jeńców sowieckich pochodzenia żydowskiego. Powstanie zakończyło się zabiciem co najmniej 20 strażników i ucieczką w chełmskie lasy ok. 300 więźniów. Wybuch powstania i moment ucieczki w następujących słowach opisał jeden z jego uczestników Tomasz Toivi Blatt: […] Sasza postanowił działać natychmiast. Wskoczył na stół i wygłosił krótką mowę po rosyjsku […]. Mówił głośno i wyraźnie, tak aby wszyscy słyszeli, ale powoli i spokojnie. Powiedział ludziom, że większość Niemców zostało zabitych i że nie ma odwrotu. Świat pustoszy straszna wojna, a każdy człowiek bierze udział w walce. Przypomniał, jak wielką potęgą jest jego ojczyzna, Związek Radziecki, i obiecał, że – żywi czy umarli – zostaniemy pomszczeni, tak samo jak cała dotknięta tragedią ludzkość. Powtórzył dwa razy, że jeśli ktoś cudem przeżyje, powinien zawsze dawać świadectwo tej zbrodni. Zakończył okrzykiem: Towarzysze, naprzód! Śmierć faszystom!!! […] Podchwycono okrzyk i w oka mgnieniu cały obóz poderwał się do działania. Większość więźniów spontanicznie podzieliła się na dwie grupy. Mniejsza rzuciła się na ogrodzenie Lagru I, gorączkowo przecinano druty kolczaste siekierami i łopatami, nie bacząc na rów z wodą i miny. Niektórzy rzucali deski, aby je zdetonować. Druga, większa grupa, uzbrojona w najróżniejszą broń, ruszyła w stronę wyjścia z Lagru I, by dotrzeć do głównej bramy. […] Dziura w płocie została zrobiona. Pod gradem lecących w naszym kierunku pocisków nie mogliśmy się doczekać przejścia przez wykonany wcześniej otwór. Niektórzy zaczęli się wspinać na ogrodzenie. Chociaż planowaliśmy wysadzenie min przy pomocy cegieł i kawałków drewna, jednak większość i tak tego nie zrobiła. Nie mogliśmy dłużej czekać. Woleliśmy nagłą śmierć niż jeszcze jedną chwilę w tym piekle. Przyszła moja kolej, aby przejść przez dziurę w ogrodzeniu. Naglę, będąc już prawie na zewnątrz, płot zawalił się i przygniótł mnie. To prawdopodobnie uratowało mi życie. Leżąc pod drutami, deptany przez pędzony w panice tłum, widziałem eksplodujące miny. Zdałem sobie sprawę, że gdybym przedarł się przez ogrodzenie wcześniej, zginąłbym razem z innymi”. Poszukiwania zbiegów trwały do 21 października 1943 r. Zakończyły się ujęciem 160 uciekinierów. Na terenie obozu pozostało 150 Żydów. Na rozkaz Sporrenberga zostali oni rozstrzelani. Zakończenia wojny doczekało 46 byłych więźniów tego obozu.

*****

Dwie migawki konfliktu izraelsko-palestynskiego

unnamed (9)unnamed (10)

 

 

 

 

 

**

No comments yet... Be the first to leave a reply!

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: